Ik was al langere tijd op zoek naar iemand die mijn ruin na verloop van tijd helemaal zou kunnen overnemen omdat ik zelf niet verder met hem de sport in kan omwille van een chronische blessure van het paard.
Het leek erop dat ik iemand had gevonden. Het was nog niet zo makkelijk want ik stelde een leuk paard voor 100% ter beschikking maar had wel enkele voorwaarden.
* het paard blijft staan op de pensionstal waar ik hem wil hebben (bij mijn instructrice), hij gaat niet mee verhuizen in ieder geval;
* je neemt, indien mogelijk, elke week les;
* het is de bedoeling om het paard deze zomer wederom uit te brengen in de B dressuur door een nieuwe amazone;
* er mogen geen andere mensen op rijden zonder mijn medeweten om.
Dit waren ongeveer wel de voorwaarden.
Ze rijdt hem nu al bijna 3 maanden maar ik moet helaas bekennen dat ik weinig progressie zie en hoor ( ik overleg ook wekelijks over de vooruitgang in de lessen).
Ik rijd hem zelf nu toch weer een 3-tal keer per week om te voorkomen dat ze hem vast rijdt.
Ze laat hem telkens uit de galop vallen en gaat dan vervolgens stappen
Zo lost ze natuurlijk niks op! Maar we krijgen het ook niet aan haar verstand dat ze moet blijven rijden. Elke keer als mijn ruin iets verkeerd doet zoekt ze de fout bij hem en niet bij zichzelf.Ik heb dit paard helemaal zelf van groen naar M1 wedstrijdniveau gereden en alleen maar omdat hij hoger niet aankan in de ring wordt hij alleen maar in de M1 gestart. Bijna alle knoppen van de M2-Z1 zitten erop, changementen en appuyementen in draf en galop.
Het doet me dus wel een beetje pijn als ik zie dat de galop hulp er al danig is afgereden en dat stelling en buiging ver te zoeken is.
Zij rijdt haar voltes met buiten stelling en zelfs na herhaaldelijk erop hameren dat ze dat niet moet doen (ze krijgt verdorie les van een ZZ-licht amazone) corrigeert ze zichzelf niet.
Ik baal er van want het ergste is nog wel dat ze zelf vindt dat het super gaat!
Het is een super goeie meid want qua verzorging is het altijd top! Maar het rijden op een praktisch Z1 paard is niet helemaal wat ik had verwacht.
Mijn ruin is echt geen moeilijke, daar hoef je bij wijze maar op te gaan zitten en die loopt wel.
Ik wil het nog wel een tijdje aankijken want ze is helemaal gek met mijn ruin maar ik ga haar er denk ik wel eens op aanspreken dat ik wel verwacht iets meer progressie te zien dan er nu is en dat ik er erg van baal dat de dagen dat ik er weer op ga zitten de knoppen voor 75% zijn verdwenen.
Ik start hem tenslotte ook nog in de M1 en moet over 4 weken weer met hem weg, het zou fijn zijn als ik hem dan in ieder geval met de juiste stelling en buiging kon rondsturen.
Iemand nog tips/adviezen hoe ik dit beter zou kunnen aanpakken en begeleiden.



), ze heeft me nog nooit laten zitten, al moet ik om 8 uur in de ochtend starten ze is altijd, bij iedere (oefen)wedstrijd om te lezen en te groomen. Ik vergeet rustig mijn wedsrijdjasje mee te memen en dat haalt ze lachend en zonder mokken voor me op. Ze is dol op mijn paard en hoewel die twee rijtechnisch nog niet helemaal op elkaar zijn afgestemd is mijn paard geduldig met haar en als ik zie hoe mijn paard op haar reageert weet ik dat ze bij haar echt niks te kort komt.
ontmoet ik dressuurmeiden die zo hard en veeleisend met hun paard zijn, het beste paard in de omgeving