Wat is een join up?
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Pagina 1 van de 1
- IvysToeter
-
- Berichten: 11996
- Geregistreerd: 14-10-04
- Woonplaats: Nieuwegein
Wat is een join up?
Geplaatst door de TopicStarter : 26-12-04 11:15
wat is het nut ervan en hoe moet je het doen?
of kan je dit beter door een professioneel iemand laten doen?
Of kan je dit niet echt van 'papier' leren?
Kan je een join up maar 1 keer doen? of kan het meerdere keren?
en maakt het uit wat voor ras paard/pony je hebt? (kan het dus van shire tot mini paard zullen we maar zeggen)
Alle informatie hierover is welkom.
maakt niet uit of er iets dubbel in dit topic komt te staan, alle info ben ik blij mee.
Ik weet dat ik dit misschien op kan zoeken met de zoekfunctie omdat er misschien al meer vragen over gesteld zijn.
maar ik weet niet zo goed hoe die zoekfunctie werkt, dus vandaar dat ik het even zo doe.
- capopjekop
-
- Berichten: 31960
- Geregistreerd: 30-11-03
Geplaatst: 26-12-04 11:21
ik heb eens een demo van emiel voegst gezien. hij laat het paard eerst rennen, zodat hij ziet dat hij kan vluchten als hij wil. na een tijdje geeft het paard symptonen af dat hij zich er bij neer legt zeg maar. hij gaat dan laag met zijn neus naar beneden en smekt. toen ging hij met zijn rug naar het paard staan en het paard kwam naar hem toe en vlgde hem overal. het nut is om vertrouwen te winnen en kan met alle paarden. al zal het bij de een sneller gaan dan de andere.
- Coentjuh
-
- Berichten: 10077
- Geregistreerd: 07-03-04
- Woonplaats: Ardennen BE (ex Biesbosch)
Geplaatst: 26-12-04 11:23
Groetjes, Sandra
Join-Up
De Monty Robertsmethode stap voor stap
Zolang je er zelf van overtuigd bent dat je het kunt, ligt de Monty Roberts join-upmethode binnen handbereik, tenminste als je niet bang bent voor paarden.
Om te beginnen wil ik je graag dat je al je vooroordelen over hoe je met een jong paard moet beginnen over boord zet. Houd goed voor ogen wat je uit ervaring geleerd hebt: dat je niet bang hoeft te zijn voor je paard en dat je handig genoeg bent om op een veilige en effectieve manier met hem om te gaan. Bedenk vooral dat het paard het nooit verkeerd kan doen, omdat elke handeling van zijn kant hoogstwaarschijnlijk door jou is ingegeven, vooral bij jongere paarden. Wij paardenmensen kunnen eigenlijk heel weinig doen om het paard iets te leren. We kunnen alleen de omstandigheden scheppen waarin hij kan leren. Ik denk dat bij het leerproces van mensen niet veel anders ligt. Als jij de leerling was, en alle leerstof werd door elkaar er alleen maar bij je ingehamerd, zou je er weinig of niets van opsteken. Maar als je er zelf voor kiest om te leren, zul je ineens veel meer kunnen opnemen.
Onze daden moeten spreken
Wij mensen beweren dit wel vaak, maar over het algemeen leven we er niet zo naar. Paarden hebben een heel voorspel, duidelijk waarneembaar en doelmatig taalgebruik. Het ongelooflijke van die taal is dat deze dieren er geen tolk voor nodig hebben. Over de hele wereld wordt ‘Equus’ door alle paardachtigen begrepen Het is verbazingwekkend dat, hoewel wij over fenomenale hersens beschikken, we desondanks hulp nodig hebben om met elkaar te kunnen communiceren. Net als elke andere communicatievorm kost het enige moeite om ‘Equus’ onder de knie te krijgen. Als we weigeren om aan te nemen dat het paard vloeiend kan communiceren, kunnen we hem met enig resultaat trainen door gebruik te maken van pijnprikkels. Maar als we wél geloven in zijn communicatievaardigheid, dan is het logisch te begrijpen dat we, door gebruik te maken van pijn, juist zijn tegenstander zullen worden. Hoe zou jij het vinden als je leraar je op je eerste schooldag een ketting in je mond of over je neus zou leggen en er een flinke ruk aan zou geven, om je er daarna met de zweep van langs te geven als je ervandoor wilt gaan? Zou daar een evenwichtige relatie uitgroeien? En hoe zou je vanaf dat moment tegen school aankijken?
Hoewel de denkwereld van het paard lang niet zo complex is als die van de mens, stel ik me zo voor dat zijn reactie tot op zekere hoogte dezelfde zal zijn. De bedoeling van mijn methode is om een relatie op te bouwen die gebaseerd is op vertrouwen, en een band te creëren waarin het paard bereid is tot
Join-Up
om zo deel uit te maken van het team, om de club-kleuren te dragen. Ik ben van mening dat de meeste ‘conventioneel’ afgerichte paarden zich de tegenstander voelen van de persoon voor wie ze moeten werken en dat, hoewel ze bereid zijn om zich voor hem in te zetten, ze dit toch met een terughoudende instelling doen.
De grondregel van mijn methode om met jonge paarden te beginnen is
Geen pijn
We gaan dus niet slaan, schoppen, trekken, sjorren, vastbinden of belemmeren. Wanneer we niettemin enig tegenwicht moeten bieden, zal dat zo zachtaardig mogelijk moeten gebeuren en zonder dat het ‘moeten’ op het paard wordt overgebracht. Dat gevoel willen we absoluut vermijden, anders kunnen we geen prettige werksfeer creëren.
We kunnen het paard wel vragen of hij iets ‘wil doen’, maar niet eisen dat hij iets ‘moet doen’. En als we hem in dat proces soms enigszins belemmeren, is dat eerder om hem aan te moedigen bij ons te blijven dan om hem te gebíeden bij ons te blijven.
Het paard is een vluchtdier bij uitstek. Als we druk op hem uitoefenen in onze relatie, zal hij er bijna altijd liever vandoor gaan dan een gevecht aangaan. Met deze gedachte in het achterhoofd maak ik gebruik van een verschijnsel waarmee de meeste dieren op deze wereld bekend zijn. ‘Naderen en terugtrekken’ is een bekend patroon in relaties van dier tot dier, zowel bij soortgenoten als tussen verschillende diersoorten, en zelfs van mens tot mens. We maken er dagelijks gebruik van als we in bepaalde situaties druk uitoefenen op mensen om vervolgens van enige afstand het resultaat af te wachten. Dit zie je overduidelijk gebeuren in zowel persoonlijke als zakenrelaties. Neem bijvoorbeeld een 14-jarige jongen van de middelbare school. Hij vindt een meisje uit zijn klas heel aantrekkelijk en loopt haar overal achterna. Zij beweert dat ze hem niet kan uitstaan en loopt de andere kant op. Hij denkt dat de aanhouder wel zal winnen en houdt gewoonlijk op zo’n zestig dagen vol, maar geeft het dan op. Al snel zal hij merken dat zij daarna steeds in zijn buurt opduikt, en kennelijk in hem is geïnteresseerd. Dit verschijnsel moeten we goed in de gaten houden, want we kunnen er handig gebruik van maken.
Laten we nu overgaan tot het daadwerkelijk beginnen met het jonge paard (ik gebruik nooit de term ‘inbreken’). Het is de bedoeling om het paard zadel, hoofdstel en de ruiter te laten accepteren zonder dat hij er enig trauma aan overhoudt. In de demonstraties die ik geef, leer in een volkomen groen paard in ongeveer dertig minuten om zowel zadel, hoofdstel als ruiter te accepteren. Als ik een paard zou nemen dat al een bit in heeft gehad vóór de demonstratie, denken de toeschouwers misschien wat sceptisch dat hij van tevoren vast al meer heeft gedaan. Mijn demonstraties even daar gelaten, is het natuurlijk beter om een paar dagen de tijd te nemen om zo’n baby aan het bit te laten wennen en aan een lichte vorm van communicatie tussen longe en de mond van het paard, en pas daarna verder te gaan met het zadelmak maken.
Bij het starten van het jonge paard doorlopen we de volgende stappen:
Join-Up
Volgen
Kwetsbare plekken
Voetje geven
Zadeldekje
Zadel
Hoofdstel
Longes
Ruiter
Grote volte naar rechts
Een stapje achterwaarts
Grote volte naar links
Een stapje achterwaarts
Uitrusting:
2 Longes (elk 9 meter lang)
1 Hoofdstel met gebroken trens
1 Zadel (naar eigen keuze)
1 Zadeldekje
1 Beugelriem
Het paard heeft een halster aan.
Bij mijn werk maak ik altijd gebruik van een longeer-ring, en hoewel dat niet strikt noodzakelijk is, maakt het de klus een stuk gemakkelijker. De cirkel heeft een doorsnede van ongeveer 16 meter, is afgebakend door een stevige wand van ongeveer 2,4 meter hoogte en is overdekt. De ring bij mijn thuis heeft een zandbodem, waarin de paarden niet meer dan ongeveer 5 cm wegzakken. Toch heb ik ook wel paarden zadelmak gemaakt in het vrije veld, zonder afrastering, terwijl ik dan zelf op een al getraind paard zat. Het gaat ook wel in een vierkante ruimte, maar dan is het toch beter om de hoeken af te ronden. Een ring met een doorsnee van 16 meter is volgens mij het meest geschikte voor paarden met een gemiddelde stokmaat. Een goede bodem is van groot belang voor de veiligheid van mens en paard.
Leid het paard aan de halster de ring in en neem een longe, liefst van niet te zwaar materiaal, van ongeveer negen meter lang. Ga ongeveer in het midden staan en geef het paard even kans om kennis met je te maken, wrijf met de vlakke kant van je hand over zijn voorhoofd (geen klopjes!), zelfs als je elkaar kent. Beweeg nu weg van het paard richting achterhand, maar blijf buiten bereik van zijn achterhoeven. Als je achter het paard bent gaan staan, of als hij voordien wegvlucht, gooi dan de lus van de longe in de richting van zijn achterhand. De lijn mag op hem vallen, maar je mag hem NIET SLAAN. Op zo’n moment zullen bijna alle jonge paarden ervandoor gaan en rond gaan lopen in de ruimte. Het paard trekt zich terug, dus nu moet jij naderen. Houd de druk op de ketel. Gooi de lijn ongeveer 2 x per ronde tegen hem aan of zo vaak als nodig is om het paard te laten ‘terugtrekken’. Je stelt je vrij agressief op: je ogen priemen in de zijne en je borst is naar hem gericht. Laat hem zoveel mogelijk voorwaarts gaan, maar blijf buiten slag-afstand. Probeer hem 5 of 6 keer rond te galopperen op de ene hand, laat hem dan van hand veranderen en doe hetzelfde op de andere hand.
Maar dit keer bereid je het paard voor op de gedachte dat hij eigenlijk met al dat werk wil ophouden. Let vooral op het binnenoor. Dat wordt minder actief of houdt helemaal op met bewegen, terwijl het buitenoor waakzaam de omgeving in de gaten blijft houden. Het hoofd begint te kantelen, de oren wijzen iets naar binnen, de neus naar buiten, en de hals wordt ligt ingebogen om het hoofd meer naar het midden van de volte te brengen. Hij zal vermoedelijk beginnen te kauwen en met zijn tong zijn lippen gaan aflikken. Dit likken en kauwen betekent zoiets als: ‘Ik ben wel een vluchtdier, maar ik ben aan het eten, en dan ben ik niet bang voor je.’ Het hoofd buigen betekent: ‘Laten we er nog eens over praten en dan mag jij van mij wel voorzitter spelen.’ Naarmate je meer ervaring krijgt met dit soort communicatie, word je er meer alert op, want als je paard zich zo gedraagt, vraagt hij je eigenlijk om de druk van de ketel te halen, hij wil ermee ophouden.
Rol de lijn dan op en neem een onderdanige houding aan… met neergeslagen ogen. Kijk niet in zijn ogen. Draai je schouders van hem af in een hoek van 45 graden. Hiermee nodig je hem uit naar jou toe te komen, of op zijn minst om naar je te kijken en te stoppen met terugtrekken. Het is fantastisch als hij naar je toekomt! Als hij stilstaat en wel naar je kijkt, maar niet naar voren komt, ga dan een beetje dichter naar hem toe, maar doe dit via omwegen en halve voltes, loop niet recht op hem af. Herhaal dan het gehele proces.
Als je dichterbij komt, houd dan steeds je schouders onder een hoek van 45 graden, dus blijf gedeeltelijk met je rug naar hem toe gedraaid. Waarschijnlijk komt hij dan vrijwillig op je af en brengt hij zijn neus naar je schouders. Dit is Join-Up.
Als je zijn hoofd mag aanraken, geef hem dan een aai over zijn voorhoofd en loop weer van hem weg met een omtrekkende beweging. Ik begin het liefst op een volte naar rechts met een middellijn van ongeveer 15 meter. Eerst rechtsom, daarna ga je door op de linkerhand en herhaal je dit een paar keer. Het paard zou je moeten volgen, of op zijn minst moeten meedraaien om zijn hoofd in jouw richting te houden. Als hij dat niet doet, dan bevind je je vanzelf weer achter hem en kun je hem opnieuw aan het werk zetten. Blijf wel buiten bereik van zijn achterhoeven. Op deze manier kun je zowel de Join-Up als het ‘volgen’ bewerkstelligen.
Als dit ‘volgen’ duidelijk is, zorg je ervoor dat hij je naar het midden van de ring volgt en dan rustig stil blijft staan voor de volgende stap: het aanraken van die plekken waarop hij in de natuur aangevallen zou worden, de KWETSBARE PLEKKEN. Begin met de linkerkant en masseer met beide handen zijn hals, schoft, rug, heupen, flanken en billen. Doe hetzelfde aan de andere kant. Vraag hem om je een VOETJE te geven. Neem op een veilige en paardvriendelijke manier een voor een de hoeven op.
Na deze voorbereidende fase ben je zover om je uitrusting de ring in te brengen; leg die ergens in de buurt van het midden op de grond. Gun het paard wat tijd om het harnachement te bekijken door wat tussen je uitrusting en het paard heen en weer te lopen, net zolang tot dat hij er de voorkeur aan geeft achter jou aan te lopen in plaats van het harnachement te inspecteren. Zodra je zijn aandacht weer hebt, haak je de longe aan het halster, die je in een lus van ongeveer 90 cm van de musketon af over je lichaam laat hangen. Pak het zadeldekje en leg dat zachtjes op zijn rug, eerst iets op de schoft en schuif het dan naar achteren op zijn plaats. Als hij wel wil lopen (dat komt maar weinig voor), straf hem dan niet maar stel hem op zijn gemak, bied hem een nieuwe Join-Up door het proces te herhalen. Als de sjabrak op zijn plaats ligt, pak je het zadel op, met opgestoken beugels en met de singel eroverheen geslagen. Laat het zadel op je rechterheup steunen en schuifel langs de hals naar de schouder. Plaats het zadel zachtjes op zijn rug en loop voor hem langs, waarbij je hem een aai over zijn linkerwang geeft. Laat de singel rustig maar zonder aarzelen zakken, maar die zo lang dat de gespen op ongeveer kogellengte (dus niet op de grond) hangen en ga weer voorlangs naar de rechterkant, waarbij je hem nu over zijn rechterwang wrijft. Ga nu naast het voorbeen staan en pak de singel op, streek de voorste stoot in de gesp en trek hem aan, waarbij je goed op de reactie van je paard let; de singel mag niet te strak zitten maar wel zo strak dat het zadel niet scheef kan zakken als hij gaat bokken. Vervolgens gesp je de achterste stoot aan, die je iets strakker aantrekt dan de voorste. Daarna maak je ze gelijk door de voorste verder aan te trekken. Klik nu de musketon los van het halster en stap voorzichtig achteruit, met de longe in je hand. Beweeg je bij voorkeur richting achterhand, maar blijf op een veilige afstand, en drijf hem van je af door met de lijn te zwaaien. Pas op dat je hem niet tegelijkertijd tot de Join-Up én bokken aanmoedigt.
Blijf rustig
Je paard moet denken dat hij de enige is die door dat zadel lastiggevallen, anders is de kans groter dat hij weer een Join-Up wil, maar sta dit pas toe als hij gemakkelijk onder het zadel rondstapt.
Zodra hij weer bij je terug is, doe je het hoofdstel aan en bevestig je de teugels onder de achterkant van het zadel of bind je ze op een andere manier veilig op. Geef de teugels voldoende lengte. Laat de beugels zakken. Neem nu de extra beugelriem en steek die (van binnen naar buiten) door de beugel aan de linkerkant zodat hij met beide helften naar beneden hangt. Ga dan naar de andere kant en gesp voorzichtig de beide uiteinden van de extra beugelriem door de rechterbeugel. De beugels zijn nu samengegespt onder het paard. Neem beide longes op bij de musketon en hang er een over het zadel, zodat de musketon net de grond raakt aan de rechter kant. Schuif de andere musketon door de beugel (van achteren naar voren) en haak hem in de linker bitring. Loop naar de rechterkant en bevestig op dezelfde manier een longe aan de andere bitring. Ga terug naar de linkerkant. Neem de beide longes op en loop zijwaarts-achterwaarts _buiten hoefbereik_ tot achter het paard. Je kunt hem nu goed voorwaarts laten gaan op de dubbele longe door de buitenste longe over zijn heupen te zwaaien. Als je geen ervaring hebt met het werken met de dubbele longe, doe het dan rustig aan. Je wilt alleen maar enige communicatie met zijn mond tot stand brengen, doe dat dus behoedzaam. Het is beter als je al wat ervaring hebt opgedaan met meer gevorderde paarden voor je dit proces op een jong paard gaat toepassen. Anders kun je het paard pijn doen en ook zelf gewond raken. Als je wel al ervaring hebt met de dubbele longe, vraag je paard dan om op beide handen in draf en galop te gaan. Laat hem wendingen maken en halt houden. Laat hem tenslotte met zijn achterhand naar je toe, halthouden en vraag hem om een pas achterwaarts te gaan
Op dit moment zijn de meeste paarden die ik onder handen heb klaar om te worden bereden. Je kunt er zelf op klimmen of je kunt het aan een ander vragen, dat maakt niets uit. Zorg er voor dat het zadel goed ligt en dat de singel zo strak is dat het zadel niet scheef kan zakken. Als je gebruikt maakt van een andere ruiter, dan mag die nu binnenkomen, uiteraard voorzien van veilige rij-uitrusting. Haak een longe aan het bit.
Geef je ruiter een paar min. De tijd om met het paard kennis te maken. Laat hem beide zijden van het paard masseren, net zoals je dat zelf hebt gedaan. Daarna geef je je ruiter een beentje. Eerst vraag je hem om op zijn buik over de voorkant (evenwicht!) van het zadel te gaan hangen. Dan laat je het paard voorzichtig voorwaarts gaan, eerst op 2 of 3 linkervoltes, en dan 2 of 3 keer naar rechts. Als het paard dit over zich heen heeft laten komen, en het gewicht van de ruiter heeft geaccepteerd, schuif je de voet van de ruiter in de beugels zodat hij verder kan opstijgen. Herhaal de voltes als het paar zich meer ontspant en de ruiter op zijn rug accepteert, leid je hem in steeds grote voltes naar de hoefslag. Dan maak je voorzichtig de longe los en help je de ruiter om een volte te rijden op beide handen. Nog niet galopperen; stap en draf zijn voldoende. Je vraag de ruiter om het paard na elke volte een stap achterwaarts te laten zetten. Probeer niet de held uit te hangen. Als je paard er nog niet aan toe is om bereden te worden, stel het dan nog even uit. Vergeet niet dat ik tijdens een demonstratie alle in een keer moet doen, omdat ik anders niet de hele werkwijze kan laten zien. Maar dat betekent niet dat jij dan ook moet doen. Met mijn systeem bespaar je zo veel tijd dat het allemaal al snel genoeg zal gaan. Het gat om de kwaliteit van je werk, niet om hoe snel je het voor elkaar krijgt, uiteindelijk willen we allemaal dat ons paard goedgemanierd, tevreden en blij zijn werk wil doen. Daarna kun je zien dat jij je werk goed hebt gedaan. In deze fase heb je bereikt dat het paard zadel, bit en ruiter accepteert. Het paard moet daarbij geen trauma hebben opgelopen en liever bij je willen blijven dan voor je weg lopen. Denk eraan dat je het paard vooral vrij laat, belemmer hem niet, maak het prettig voor hem om bij je te zijn en zet hem aan het werk als hij van je wegloopt.
www.montyroberts.com
admin@montyroberts.com
- odilia
-
- Berichten: 1206
- Geregistreerd: 27-06-04
- Woonplaats: Hongarije
Geplaatst: 26-12-04 13:32
Ik heb het buurmeisje erop gezet omdat zij zograag wou rijden en kendra wou niet vooruit, ik ben een stukje gaan lopen en krndra volgde me zo overal, zelfs toen ik een volte maakte
en ik rij kandra nog maar een paar maanden, ik ben supertrots dat ze me nu al zo vertrouwd.
- Elles
-
- Berichten: 22816
- Geregistreerd: 14-06-01
- Woonplaats: Flevoland
Geplaatst: 26-12-04 13:47
[UZ] [NH] join-up van emiel voest
[UZ] [NH] Ik heb ge-monty Robertst!!
[UZ] [NH] Join up
[UZ] [NH] reactie van paarden op join up
[UZ] [NH]waarom join-up?
[UZ] [NH] Join-up
[UZ] [NH]Join-up vraagje
[UZ] [NH] "join-up" werkte maar niet zoals verwacht
[UZ] [NH] join-up geeft stress bij het paard?
[UZ] [NH] Raak en ik gaan Join Uppen:D
[UZ] [NH] Join up
[UZ] Join up
[UZ] over het "monty roberts" systeem
- Oekie
-
- Berichten: 1832
- Geregistreerd: 18-12-04
- Woonplaats: Groningen
Geplaatst: 26-12-04 19:57
Je jaagt je paard de bak rond en na een poosje moet hij zijn binnenoor naar je toe draaien,
Weer naar een tijdje moet hij met zijn hoofd naar beneden gaan en smak bewegingen maken.
Als hij dat doet moet je je omdraaien en wachten tot hij naar je toe komt lopen en ook achter je aan wil wandelen al je gaat lopen.
Als hij dat niet doen moet je het nog een keer proberen.
het nut ervan is: om z'n vertrouwen te winnen
Ik hoop dat het je lukt.
Nu ik erover na denk... Ik wil dat ook wel eens proberen
Pagina 1 van de 1