Een half jaar geleden bood iemand van de manege aan om te helpen met oefenen met de trailer. Ik wilde dat wel omdat ze heel rustig om gaat met paarden (ze heeft ook een curcus bij Hempflink gedaan) en ze me wel aardig leek. Dus toen is ze me gaan helpen.
In het begin ging het allemaal goed enzo en Anouar had al meer vertrouwen in de trailer. Maar op een gegeven moment wilde ik natuurlijk ook wel wat meer betrokken zijn erbij (het is tenslotte mijn paard) maar dat had ze liever niet. Ik mocht wel kijken als Anouar mij maar niet zag en ik mocht absoluut niks zeggen.
Maar het werdt (naar mijn gevoel) steeds gekker, alles wat ik met Anouar deed was niet goed en "hij had geen respect voor mij" zei ze.
Zij beloonde hem ook met heel veel eten (voor elk klein dingetje) met als gevolg dat hij ontzettend brutaal werdt en geobsedeert door eten.
Toen kwam ze met het idee dat hij geen respect voor de zweep had
Dus ik moest hem loslaten in de bak (ik had toen echt niks meer te zeggen over het hele gedoe) en zij ging erachter aan jagen met een longeerzweep. Ik zag het nut hier echt niet van in en had steeds mee spijt dat ik haar had gevraagt te helpen. M'n ouders stonden er echter nog helemaal achter.Na de vakantie hebben we haar een tijdje niet gesproken en we kregen haar ook maar niet te pakken, sms reageerde zo ook niet op. Toen ben ik zelf maar weer gaan oefenen (wat ze dus achteraf helemaal niet zo leuk vond). Maar ik heb Anouar wel zover gekregen dat hij er zo inloopt. Hij blijft er welliswaar niet in, maar goed.
Nu belde ze me een paar weken terug of we weer konden gaan oefenen. Nu weet ik nooit zoveel te zeggen als ze belt omdat ze gewoon over me heen praat.
Ze wilde dus weer met die zweep gaan oefenen zodat ze hem met die zweep de trailer in kan sturen (ik noem het jagen). Naar mijn mening is dit niet helemaal de juiste manier omdat je het probleem (angst) niet wegneemt.
Maar wat moet ik nou? Doorgaan op haar manier zodat hij er misschien wel een keer in gaat? Of zelf blijven oefenen met heel veel gedult? Ik weet het echt even niet meer. Aan de ene kant wil ik dolgraag dat hij er weer in gaat, maar moet dat dat op die manier?
Wat zouden jullie doen?
Alvast bedankt voor het lezen van m'n verhaal en het meedenken