Ik heb 8 jaar paarden verzorgd van een man uit het dorp ( zie topic:
[VvdD] verschrikkelijkse dag vn mn leven,the whole story en
[VvdD] Vervolg op:"verschrikkelijkste dag van mn leven..."
(sorry link plaatsen lukt me niet)
Kort samengevat. Hij had 4 paarden waar ik de volledige verantwoordelijkheid van op me had ( voeren ’s ochtends en ’s avonds, rijden, inrijden, uitmesten en met een (esmir) ging ik ook op concour) Toen hij op een gegeven moment begon te dreigen met het verkopen van esmir (ze was dus m’n “alles” ) ging het allemaal niet zo soepel meer. Uiteindelijk heeft hij me eruit gezet na 8 jaar… maar al snel kwam de penny patrouille de paarden “rijden”.. erg frustrerend om dat aan te moeten zien.. iemand zagend, en trekkend op het paard waar je altijd zo je best voor hebt gedaan..
Ondertussen reed ik een geweldig paard op het bedrijf waar ik stage loop iedere dag, een mooie andalusische hengst, wat wil je nog meer zou je denken..
Nu is pas geleden de man erg onverwacht overleden waar ik die paarden(oa esmir) van heb verzorgd. Dat was best een grote klap, diezelfde avond dat het gebeurd was wou ik naar die mensen toe gaan om aan te bieden de paarden te verzorgen zolang het nodig was (het minste wat ik voor ze kon doen..), ik stond op het punt te vertrekken, toen de telefoon ging, het was zijn vrouw om mij het verdrietige nieuws te vertellen, veel kwam er niet uit, en ik ben naar hun toe gegaan, dat was erg moeilijk, zijn vrouw vertelde me dat hij 2 dagen ervoor nog had gezegd dat hij er ontzettend veel spijt van had, en dat hij zich nu pas besefte wat hij aan me had.. zeker in vergelijking met die andere meisjes die af en toe eens op een verloren zaterdag kwamen rijden.. Ik ben vanaf toen weer de paarden gaan doen zoals ik dat altijd gedaan had, het voelde aan de ene kant heel vertrouwd, maar ik had het er wel erg moeilijk mee, ik had een heel dubbel gevoel, de blijdschap dat ik weer bij de paarden was en het verdriet om het overlijden van die man.. De paarden zagen er slecht uit, de wei was niet meer wat het ooit geweest was.
Ik ben ook weer op esmir gaan rijden, ze was erg veranderd, ik wist niet dat je zo veel “schade” kon aanrichten in zo’n korte tijd..
Nu een paar weken verder begint de man van dat andalusische paard een beetje te hameren op mij, hij vraagt om weer te komen rijden, en met het paard op wedstrijd te gaan, dat is een super aanbod, zeker al je je geen paard kan permitteren.. maar nu sta ik voor de keus.. of de pony, die moeilijk te rijden is (altijd geweest), die gemeen is, maar waar ik ondanks alles ontzettend veel van hou (waarbij ook nog eens de vraag is of ze niet alsnog verkocht wordt), of het mooie paard wat braaf is, waar ik enigszins een beetje “toekomst mee heb”.. ik weet t niet meer..
Jytte
?
.