Gamier is echt een kanjer aan hem ligt het echt niet. Op het moment dat ik hem kocht was het ook echt het ideale paardje voor mij. Ik wilde een paardje met pit en waar ik veel van kon leren. Niet te groot zodat mijn dochter er ook op kon rijden. Ik dacht echt dat hij ons droom paardje zou worden…..
De afgelopen maanden is er heel veel gebeurt in de privé sfeer. Een maandje nadat Gamier bij ons kwam is mijn moeder geheel onverwachts overleden. Dit zette mijn wereld totaal op zijn kop. Ik was echt een type die redelijk prestatie gericht was. Niet dat ik van plan was om wedstrijden te gaan rijden maar alleen recreatief buiten hobbelen zag ik niet zitten (dit bedoel ik niet negatief naar recreatieve ruiters). Een paard wat super braaf en voorspelbaar is zou toen niet bij mij gepast hebben.
Door alles is mijn kijk op het leven en mijn persoonlijkheid behoorlijk veranderd. Ik zoek nu echt ontspanning bij mijn paardje. Ik vind het heerlijk om lekker ontspannen buiten te stappen met een groepje of gewoon maar lekker bezig te zijn in de bak. Dit alles is met Gamier niet mogelijk. Gamier is nog steeds Gamier. Een pony met behoorlijk wat pit. Absoluut niet gemeen maar ik weet nooit in wat voor bui hij is als ik op stal kom. De ene dag vind hij alles wel best en de andere dag is hij behoorlijk vurig. Het is een paardje wat heel erg op externe factoren reageert en redelijk snel in de stress schiet. Rustig alleen op de poetsplaats staan is er niet bij. Hij wil werken en moet gewoon bewegen.
Ik merk dat ik met steeds meer tegenzin naar hem toe ga. Voor buitenritten en ontspannen ritjes in de bak leen ik de tinker van mijn bijrijdster. Een uitgebreide poetsbuurt ga ik uit de weg omdat ik weet dat ik hem daar absoluut geen plezier mee doe. Als ik op Gamier rij dan is dit voor zowel hem als mij een zenuwslopend iets. Al met al zou mijn nieuwe ik niet voor Gamier gegaan zijn.
Aan de ene kant denk ik soms dat ik het meer tijd moet geven. Aan de andere kant ben ik bang dat ik zo (definitief) veranderd ben door alles dat het misschien verstandiger is om voor Gamier een andere goed baas te zoeken. Iemand die hem wel kan bieden wat hij nodig heeft…….
In mijn ogen zijn er 2 opties:
1.We kijken het nog een tijdje aan…..
2.Ik zoek een goede baas voor hem waar hij meer op zijn plaats is en ik ga op zoek naar een paard wat beter bij mijn “nieuwe” persoonlijkheid past.
Sorry voor het lange verhaal maar zou graag willen weten hoe jullie er over denken……

je schrijft dat je dochter er ook op moet kunnen rijden, vind die het nog wel leuk?

