Vrijdagavond is het weer training.
Ik zit nu al weeral een beetje met stress.
Twee weken geleden was het ook training, Olga moet zich altijd laten zien als ze ergens anders is bij andere paarden en loopt heel de tijd te hinniken naar Amity, haar 'vriendje' (thuis kunnen ze elkaar niet uitstaan). Ik wordt altij erg nerveus als Olga zo doet. Ze maakt zich heel groot en loopt te hinniken. reden dus waarom ik opzie tegen de lessen, want ik ben gewoon hartstikke bang.
De laatste training heb ik gewoon uitgereden, iedereen vond het hartstikke goed, ik niet. Olga is één keer weggeschoten en gleed bijna uit op die houtkrulspulachtige bodem. Maar ik reed m'n les wel uit, knap van me .

Maar goed, nu is het dus weer training en ik zie het hélemaal niet zitten. Ik wil wel, maar durf gewoon niet. Langs de ene kant denk ik: ik heb nog tijd nodig, langs de andere kant: als ik het blijf uitstellen, kom ik nergens.

Volgens mij ben ik echt de ergste schijtbroek die er rond loopt .