Vorig jaar tijdens de cursus was er een van de paarden dood om gevallen. En vermits er zoveel kleinere kinderen bij waren was dit een ramp. Veel traantjes en veel geknuffel is er dat kamp gebeurd. Het paard werd hard gemist, wat natuurlijk is, maar toch weer wat vergeten was het verdriet toen ze later dat kamp een nieuw paard brachten. Dat was de naartse belevenis van mij op kamp. Want een paard valt niet elke dag dood om tijdens een les. Maar voor de rest viel dit kamp nog bijzonder goed mee. Mooi weer, nieuw paard en op het einde had iedereen een brevet gehaald.
. Veulentje zelf heeft het ook niet gehaald en is bezweken. Verschrikkelijk zoiets, de eigenaresse was er echt kapot van.
Zoiets in ieder geval, ik was er gelukkig niet bij.
Maar dat was niet op ponykamp, maar 'gewoon' in een les.