Jur en Nimo hebben de vervelende gewoonte hun staart lekker kaal te schuren, géén gezicht en ook nog eens erg zonde.
Voor alle duidelijkheid, het is dus een soort constructie van bezems aan de muur
. Hoe 'weet' een paard nou dat 'ie daar moet gaan schuren? Moet je dat ze nog leren?

Kortom, wie heeft er ervaring mee en vertelt mij meer?

Hoe hij er achter is gekomen weet ik niet maar dat ding zit altijd onder de haren (en de voerbak nu minder). We hebben er 2 harde borstels in zitten en hij krijgt er geen kale staart van oid (maar dat had hij daarvoor ook al nooit).
) en ze snappen meteen dat het aan die borstels handiger gaat. Domi heeft al weer een nieuwe want er was er al 1 verschuurt