sinds een paar weken wordt hij ongeveer 2 à 3 keer per week gereden.
ik rij met hem alleen maar buiten, omdat hij het haat om in de bak te bereden te worden, en omdat de bak eigenlijk te zwaar voor hem is
nu wordt hij wel door een meisje gereden op zondag en maandag en dan echt gewoon 10 minuten galopperen door die bak. Hij is chronisch hoefbevangen en na deze 2 dagen loopt hij vaak niet goed. Het gevolg is dat IK hem kan gaan stappen 5 dagen, omdat dat volgens haar het enige is waar ik goed voor ben
, wat een poedersuiker-kind.op vrijdag ga ik meestal met hem naar buiten, als hij goed loopt natuurlijk. Hij barst dan van de vreugde. Loopt lekker de hele weg met z'n oortjes naar voren, ziet alles om zich heen, wil ook alles zien. Mensen ik heb wat afgelachen met die pony! Soms, zeg maar in de vakantie, gaan we lekker 2 uurtjes weg, gewoon lekker stappen door de polder heen, en hij geeft zelf aan wanneer hij wil galopperen
, nouja, dan moet hij maar gaan
maar sinds een paar weken gaat hij nadat hij dus op zondag en maandag flink is gereden en rust heeft gehad de rest van de dagen, een paar keer door z'n benen onder het stappen bij het vrijdagse buitenritje van ongeveer een half uurtje, lekker stappend.
ik zat eraan te denken om peesbeschemers te gaan aanschaffen voor hem, misschien dat dit helpt, maar lijkt dit jullie de goede oplossing? Ik wil hem niet de vreugde en het plezier afnemen van dat ene half uurtje per week door de natuur waar hij zo van geniet. Hebben jullie tips?
Ik heb het er al met dat meisje over gehad dat ze wat rustiger aan moet doen met hem. Maar ze zegt dat ze weet wat ze doet (ja, ik weet het ook, een pony naar de hemel helpen
)Ze zet hem vaak ook druipend op stal en dan echt zo'n blik naar me toe werpend: tja, als je het zo erg vind, waarom stap je hem dan niet uit!
maar goed, dus eigenlijk 2 vragen: de peesbeschemers en dat wagelijke kind.
)