Als je paard niet gevoelig is voor suikers, oftewel: niet te dik is / snel dik wordt, EMS/IR (diabetes) heeft of een historie heeft van hoefbevangenheid, maakt het niet zo veel uit. Gezonde paarden kunnen suikers ontzettend goed opnemen zonder veel problemen. Alleen bij paarden met gezondheidsproblemen moet je opletten bij suikers in het voer. Sobere paarden zoals pony's, arabieren, koudbloeden etc hebben een genetisch verhoogd risico op suikergevoeligheid.
Suiker (en fructaan) in het gras werkt als volgende;
Door de zon produceert het gras suiker - fotosynthesis. De hoeveelheid suiker in het gras gaat omhoog met de sterkte vd zon, dus aan het einde van de dag zit er het meest suiker in het gras. 's nachts wordt dit suiker verbruikt door het gras om te groeien. Het suikergehalte is daardoor 's ochtends, net rond zonsopgang, het laagst.
Maar, hier komt de maar

Gras groeit niet als het 's nachts kouder is dan ongeveer vijf graden. Daardoor blijft het suiker in het gras zitten, wat daardoor op frisse ochtenden erg hoog is. Daardoor zie je veel paarden bevangen raken in de vroege lente en herfst, want dan heb je vaak zonnige dagen & koude nachten. Op bewolkte dagen vind er minder fotosynthesis plaats, en dus minder suiker in het gras waardoor het risico minder hoog is. 's zomers wordt het suiker afgebroken in de nacht en dus ook minder risico op acute bevangenheid.
Nog een tip voor suikergevoelige paarden; het meeste suiker in gras bevindt zich dichtbij de wortel. Daardoor is kort, afgegeten gras relatief rijker in suiker dan lang, stengelig en dor gras.
Maar zoals gezegd, zolang je paard niet gevoelig is voor suikers, hoef je niet zo bang te zijn voor acute bevangenheid. Het merendeel van de gezonde, volwassen warmbloedpaarden neemt suikers gewoon prima op zonder problemen.