Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Gisteren, 07:34

Als je tweede paard overlijdt, afweging pensionklant of nieuw tweede p

Geplaatst door de TopicStarter : Gisteren, 07:34

Goedemorgen,

Onze paarden staan aan huis. Ze waren met z'n drieën de ene van 39 is overleden. Ik heb er nu nog even van 30 en haar nu twee keer op de grond gevonden dat ze niet zelf kon opstaan dus ik ben een beetje aan het kijken naar een optie voor mijn 'jongere' paard.

Wat ik ontzettend lastig vind is de opties afwegen.. Ik heb een advertentie gezet voor stalling, en dan met name een paardje dat met pensioen is, maar ik twijfel toch heel erg over de privacy die ook gaat inleveren, wanneer iemand meerdere keren per week tot dagelijks op je erf komt. Ik hoef er niet aan te verdienen, maar de voerkosten en een kleine bijdrage voor zand (laat ongeveer om het jaar extra nieuwe zand brengen), kalk (weide onderhoud).

Aan de andere kant een shetlander zou kunnen maar ik heb dan het gevoel dat ik nog 20 jaar aan een shetlander 'vast zit'. Dat klinkt heel onaardig zo bedoel ik dat niet.

En als ik moet kiezen tussen een shetlander en een paard heb ik toch liever een paard erbij. Maar ik weet niet zo goed of ik dat ook echt wil ik snap dat jullie mij niet kunnen helpen met kiezen maar misschien is er nog een optie waar ik niet over nadenk..

En anders wat zijn jullie ervaringen met iemand aan huis? Ik vind het gewoon heel spannend vooral het stuk: je hebt natuurlijk altijd veel werk met je paarden aan huis, iemand kan je heel erg van je werk afhouden door te kletsen, wat ook gezellig is, maar ook dat als je momentjes dan hebt waarin je lekker in de tuin kunt zitten dan loopt iemand natuurlijk langs je tuin en dan blijft iemand waarschijnlijk toch ook even staan praten..

Iemand ervaring of tips?

**Geplaatst**: Gisteren, 07:53

Geplaatst: Gisteren, 07:53

Je zou kunnnen kijken voor iemand die zijn oudje bij jou wil zetten en dat jij de dagelijkse verzorging dan op je neemt dan heb je het zelfde werk als voor je eventuele shet, maar dan zonder de verplichtingen als jou laatste paard weg valt. En voor een oudje die niets meer doet kan je best afspreken dat ze maar 1 keer in de week langskomen scheelt weer een hoop mensen over de vloer. En als jij een relaxte prijs hanteert zijn er vast zat geïnteresseerde. Zelfde idee kan ook met een jaarling al denk ik dat je daar meer werk aan hebt.

Anders zou ik toch voor de shet gaan (daar is zo weer een leuk plekje voor gevonden), ik zou er niet aan moeten denken iedere keer iemand op me terrein.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:02

Re: Als je tweede paard overlijdt, afweging pensionklant of nieuw tweede p

Geplaatst: Gisteren, 08:02

Ik heb een aantal paardjes op stal die met pensioen zijn. De eigenaren komen heel weinig en daar heb ik ook geen last van. Ik verzorg ze volledig, dus er is ook geen noodzaak om te komen. Als de eigenaren komen is dat meestal een kort bezoekje, even knuffelen of een borstel erover. Ik vind het geen inbreuk op mijn privacy in ieder geval.

Sterkte met het verlies van je oude paard. 39 is wel een heel bijzondere leeftijd!

**Geplaatst**: Gisteren, 08:07

Geplaatst: Gisteren, 08:07

Ik vind dat altijd zo dubbel. Mensen die een oud paard ergens op pensioen zetten en er amper meer naar omkijken. Klinkt in dit geval perfect, maar ik zou het persoonlijk moeilijk te aanvaarden vinden dat ik mensen met zulke mentaliteit een dumpplaats geef. Maar goed, dat is emotie, voor TS kan het echt een oplossing zijn.
Of misschien zelf een ouder paard overnemen? Zelfde zorg en verantwoordelijkheid als pensioenpaard, niet het risico dat eigenaren zich toch willen mengen (meestal wanneer het niet goed gaat of het levenseinde nadert).

**Geplaatst**: Gisteren, 08:09

Re: Als je tweede paard overlijdt, afweging pensionklant of nieuw tweede p

Geplaatst: Gisteren, 08:09

Of je kunt het anders bekijken; Mensen zoeken de beste plek ( niet de goedkoopste, maar de fijnste plek) voor hun paard en als het daardoor verder weg is , of ze niet meer als 1x pw mogen gaan kijken , hebben ze dit alsnog voor hun dier over.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:10

Geplaatst: Gisteren, 08:10

Wat voor paard heb je? Als je een rijpaard/warmbloed hebt is een shetlander denk ik niet het beste idee. Natuurlijk kán het goed klikken. Maar een pony met zo andere behoeften en ook gewoon maat is minder handig dan een paard van ongeveer dezelfde afmetingen. Dan heb ik het over praktische zaken maar ook de "zachte" kant: shetten die door een paard in een hoekje worden gezet enzo. Daarnaast is "een shet erbij" imo net zo sneu als een oudje wat "gedumpt" wordt. Ze krijgen natuurlijk verzorging maar je wil ze niet écht.

Wat wil jij echt? Wat is op lange termijn je doel? Wil je blijven paardrijden? Rijd je alleen, waardoor één van je paarden achterblijft wanneer je een rit gaat maken, of rijd je met bij voorbeeld een partner of vriendin, zodat beide paarden mee gaan? Heb je een bak aan huis waardoor je paarden elkaar kunnen blijven zien? Hoe gaat dat nu wanneer je gaat rijden?

Ik heb met mijn paardjes bij mensen aan huis gestaan. De wei lag naast hun tuin. Af en toe maakten we een praatje, waarbij zij (een middelbaar echtpaar) mij ongeveer even vaak aanspraken als ik hen. Het kán heel goed werken. Maar ik heb ook ergens bij mensen aan huis gehuurd waar ik heb moeten uitleggen dat ik graag rustig met mijn eigen paarden wil zijn. Steeds als ik naar die wei ging kwam er iemand gezellig praten en dat wilde ik helemaal niet.

Je kunt dat soort dingen toch aangeven, of van tevoren bespreken. Maar dan zul je een goede match moeten vinden met zowel de mens als het bijbehorende paard wat er dan in pension komt. Als ik jou was, en als je wil blijven rijden, zou ik een nieuw paard van jezelf kiezen, die wat jonger is dan je huidige rijpaard en die goed matcht qua karakter, type en behoeften.

Laatst bijgewerkt door Koper op Gisteren, 08:15, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: Gisteren, 08:11

Geplaatst: Gisteren, 08:11

Ik heb laatst een topic geopend met hetzelfde probleem. Ik heb best wat reacties gehad van mensen die een betrouwbaar adres voor hun pony zoeken.

Via via uiteindelijk een shetlander die ik mag lenen zolang mijn andere pony nog leeft. Ze is van een fokker die haar niet wil verkopen maar die niet meer met haar fokt. Dus als mijn andere pony overlijdt dan kan ze gewoon terug

**Geplaatst**: Gisteren, 08:22

Geplaatst: Gisteren, 08:22

Getup schreef:
Of je kunt het anders bekijken; Mensen zoeken de beste plek ( niet de goedkoopste, maar de fijnste plek) voor hun paard en als het daardoor verder weg is , of ze niet meer als 1x pw mogen gaan kijken , hebben ze dit alsnog voor hun dier over.

Daar ben ik te cynisch voor helaas. Wat was er mis met de plek waar die stond? Als een paard 20 kan worden op een bepaalde plek zie ik niet in waarom die er niet 30 kan worden?
Maar goed, deze mening heeft niks rechtstreeks met dit topic te maken, dus daar zal ik niet over doorbomen.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:27

Re: Als je tweede paard overlijdt, afweging pensionklant of nieuw tweede p

Geplaatst: Gisteren, 08:27

Die shetlander kan je altijd weer verkopen. Niet moeilijker maken dan het is.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:32

Geplaatst: Gisteren, 08:32

Gini schreef:
Getup schreef:
Of je kunt het anders bekijken; Mensen zoeken de beste plek ( niet de goedkoopste, maar de fijnste plek) voor hun paard en als het daardoor verder weg is , of ze niet meer als 1x pw mogen gaan kijken , hebben ze dit alsnog voor hun dier over.

Daar ben ik te cynisch voor helaas. Wat was er mis met de plek waar die stond? Als een paard 20 kan worden op een bepaalde plek zie ik niet in waarom die er niet 30 kan worden?
Maar goed, deze mening heeft niks rechtstreeks met dit topic te maken, dus daar zal ik niet over doorbomen.

Vaak omdat ze op een hele dure pensionstal staan en de eigenaar ook nog andere paarden heeft of verder wil met andere paarden. Ik vindt het niet zo raar, er worden veel pensioenplekjes gezocht maar er worden ook genoeg grasmaaiers aangeboden. Zo een kun je er ook bijzetten TS, alleen dan zul je zelf voor het onderhoud moeten betalen.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:37

Re: Als je tweede paard overlijdt, afweging pensionklant of nieuw tweede p

Geplaatst: Gisteren, 08:37

En hoe moet dat dan als jij vindt dat het dier extra zorg nodig heeft en de eigenaar het wel best vindt? Ik zou iemand anders zijn zorgen niet op me nemen, geen discussies over voer/geld/dierenarts etc.

Gewoon een shetje, dat is het goedkoopste, eigen beheer, geen gedoe of aanloop.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:40

Geplaatst: Gisteren, 08:40

Dat shetje ga je nooit meer weg doen en heeft wel elke dag zorg nodig.
Je kan een paard erbij zoeken en aangeven dat je erg op je privacy gesteld ben.Zou ik geen enkel probleem vinden als mijn dier verder goed verzorgd wordt.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:41

Geplaatst: Gisteren, 08:41

Eventueel via een stichting? Vaak zoeken die ook wel plekjes en mag je ze niet doorverkopen en moeten ze in geval dat ze weg moeten ook weer terug naar de stichting.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:18

Re: Als je tweede paard overlijdt, afweging pensionklant of nieuw tweede p

Geplaatst: Gisteren, 09:18

Ik denk dat je inderdaad het beste zou kunnen zoeken naar een paardje welke met pensioen is en waarvan de eigenaar niet iedere dag wil komen.
Ik zou voor mijn merrie over een aantal jaar graag zo’n plekje vinden, waar ze lekker van haar oude dag kan genieten, ze wel van mij blijft, en ik haar zo nu en dan kan komen bezoeken.
Dat heeft niks te maken met dumpen, maar met realistisch blijven. Waarom zou ik op mijn dure stal blijven staan, met alle faciliteiten waar we dan niks meer van gebruiken? Zo heeft iemand anders ook kans op dit fijne plekje weer.

Iemand die nog zijn/haar paard berijd heb je kans op wat je beschrijft inderdaad, diegene komt meerdere keren per week en zal dan een praatje maken. Niks mis mee natuurlijk maar snap dat jij daar niet altijd op zit te wachten. Of duidelijke grenzen stellen van te voren.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:20

Geplaatst: Gisteren, 09:20

@faily: het is of ik mijn eigen verhaal zit te lezen van toen mijn oude merrie overleed.
Nadat een aantal advertenties voor pension/pensioen-paarden op niets uitliepen, ik écht geen 2e (rij)paard er bij zag zitten qua kosten en werk toch gekozen voor een 'opvang'-shetlander.
De eerste was een rescue-gevalletje uit Spanje waar je niets mee kon zó bang was hij, dus omgeruild voor een andere en dat is Jasmijn geworden. Ze hebben een haat/liefde-verhouding en ondanks dat er best een koppie op zit is het veelal een schatje.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:33

Geplaatst: Gisteren, 09:33

Gini schreef:
Getup schreef:
Of je kunt het anders bekijken; Mensen zoeken de beste plek ( niet de goedkoopste, maar de fijnste plek) voor hun paard en als het daardoor verder weg is , of ze niet meer als 1x pw mogen gaan kijken , hebben ze dit alsnog voor hun dier over.

Daar ben ik te cynisch voor helaas. Wat was er mis met de plek waar die stond? Als een paard 20 kan worden op een bepaalde plek zie ik niet in waarom die er niet 30 kan worden?
Maar goed, deze mening heeft niks rechtstreeks met dit topic te maken, dus daar zal ik niet over doorbomen.

Ik vind dit wat kort door de bocht.

Ja mijn paard stond prima maar ging met pensioen.
Dan gaat je paard, in mijn geval, van paddock naar stal en terug, dagelijks.
Iedereen om je heen is leuk bezig met zijn paard en jij kan niets meer.
Staleigenaar checkt wel maar ik merkte dat mijn oudje toch andere behoeftes had/kreeg.

De mijne is naar een rusthuis gegaan waar hij het echt super goed doet, beter dan op de stalling waar hij stond omdat er meer aandacht is voor de voer behoeftes voor ouder paard.
Ik heb er meer moeite mee gehad dan Mando, die had gelijk wel zijn plekje gevonden.

Ik zou, als ik geen fijn pleje had, graag voor zo'n plekje gaan zoals TS aanbied.
Ik kom zelf 3x per week dat is voldoende maar als je dan maar 1x per week zou mogen komen zou ik afhaken.
Als je bij je oudje komt is dat om te knuffelen, poetsen en misschien een stukje wandelen dus dan zou ik 1x per week te weinig vinden.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:41

Geplaatst: Gisteren, 09:41

Ik heb dit tweemaal meegemaakt. De eerste (een stel) kwam rustig op ons erf en zorgde goed voor hun paard, en bracht zelfs enkele verbeteringen aan in de bestrating rondom de stal. Alleen had hun paard moeite met gezelschap van andere paarden (onze welshpony's) , na ruim een half jaar zijn ze weer weggegaan.

Daarna een jonge vrouw van 23 met haar paard. Ze zocht een goedkope stalling. Bij mij mocht ze gratis staan, als ze maar zorgde dat alles schoon bleef en alle mest overal werd opgeruimd. (Ik kan door een ongeluk nauwelijks lopen, en heb dus mijn eigen paarden helaas moeten wegdoen, maar wei en stallen stonden leeg, dus het kon). Netjes een overeenkomst opgesteld met wederzijdse opzegtermijn van 3 maanden.) In het begin ging alles goed, maar al snel moest ik continue achter haar aan bellen om ervoor te zorgen dat ze de mest uit de wei haalde, de stal uitmestte etc etc. De zorg voor haar paard schoot te kort (laatste keer voeren op een dag tegen 18.00 uur en dan pas weer 's ochtends tegen 10.00 uur. Gevolg: paard sloopte het houtwerk van de stal. Ze kon vaak niet bij hoefsmidafspraken, dus of ik dat wilde doen etc etc. Op een dag bracht ze een dwerggeit mee, die ze kende, of die ook mocht blijven (ik heb landgeiten), dat beest was totaal ongezeglijk en sloopte van alles, brak steeds uit.
Ik had veel strenger moeten zijn, maar als ik haar aansprak op de problemen, dan zei ze 'ja', maar deed niets.

Na bijna twee jaar ergernis zei ze dat ze een plek had bij een vriendin van haar en dat ze het paard de volgende week zou verhuizen. De geit wilde ze eigenlijk niet meenemen, en ik wilde haar niet houden; mijn geiten moesten haar niet en ze was erg lastig. Uiteindelijk heeft ze het geitje dat ze had meegenomen omdat het 'zo zielig was', weggebracht, geen idee waarheen, wat met de ubn-registratie nog behoorlijk wat problemen gaf.

Ze zou de schade die door haar paard aan de stal was aangebracht (3 zwaar beschadigde deuren, gaten in het hout gebeten etc) vergoeden en alles netjes achterlaten. Ze heeft alleen de stal globaal uitgemest en is vertrokken. Heb nooit meer iets van haar gehoord, ze had me overal geblockt en nam de telefoon niet op, reageerde niet op e-mail. Ze verhuisde steeds, en ik wist niet waar ze woonde.

Dus geen schadevergoeding, geen mest meer weghalen, niks opruimen... echt een waardeloze situatie. Ik doe het nooit meer.

**Geplaatst**: Gisteren, 09:44

Geplaatst: Gisteren, 09:44

Herkenbaar! Wij wilden meer hulp, want 4 paarden is echt veel werk. Toen bood iemand zich aan die haar paardje bij ons wilde zetten (dit zou betekenen dat we hulp konden hebben 1x in de week). Ze smeekte ons bijna. Het klikte wel heel goed en dat paard zou ook wel een aanvulling geweest zijn op onze kudde.. Maar de gedachten van privacy en rust die ik eindelijk had en weer zou afgeven bleef knagen. Ik weet nog dat ik mijn paard onlangs opzadelde en dacht "eigenlijk wil ik dit niet.. maarja. Ik heb al toegezegd"
Kreeg na de rit een berichtje dat ze toch niet zou komen. En er viel me zo een stress van de schouders! Ja het is veel werk, maar eerlijk weegt het niet op om mijn plekje nog te delen met iemand vast.. Met mensen die het moeilijk hebben en doorheen de dag wat willen vertoeven als wij er zijn? Sure. Maar niet meer permanent..

In jouw geval zou ik er een paard bijzoeken eerlijk gezegd.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:07

Geplaatst: Gisteren, 10:07

Ik zou ook goed nadenken of je het wel wil en ik denk ik dit geval: bij twijfel niet doen.

Vooral ook omdat je iemand anders z'n paard gaat verzorgen en je niet kan voorkomen dat diegene langs wil komen. En ondanks dat het bijvoorbeeld maar een keer per week is, zullen ze misschien wel op momenten langskomen dat het net vervelend is voor jou. Bijvoorbeeld als je na een lange werkdag je paarden in alle rust wil doen en zij ook net langskomen om met hun paard wat te doen. Je wil denk ik ook voorkomen dat iemand zich bezwaard voelt langs te gaan bij z'n paard en bij mij persoonlijk wekt zo'n restrictie dat wel op.

En er zijn ook mensen die hun paard ergens dumpen en er zelf niet naar omkijken. Hoe ga je daarmee om? Op papier kan het heel goed werken maar de realiteit kan anders zijn. Ik denk dat velen die hier reageren niet in de laatste categorie vallen maar heb het zelf wel eens meegemaakt op andere pensionplekken waar ik met mijn paard gestaan heb. Dan staat er een paard die dringend naar de hoefsmid moet op jouw terrein zonder dat de eigenaar daar iets aan doet. Oplossing daarvoor lijkt me dat je volpension incl. ontwormen/hoefsmid/enten e.d. aanbiedt maar zou dan wel duidelijk aangeven dat jij hoofdverantwoordelijk daarvoor bent. Juist om dit soort situaties te voorkomen. Maar zelfs dan bestaan er meningsverschillen (nergens zoveel verschillende meningen als in de paardenwereld).

Als het een paard van een bekende is zou het nog kunnen werken maar met een vreemde zou ik toch voorzichtiger zijn.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:15

Re: Als je tweede paard overlijdt, afweging pensionklant of nieuw tweede p

Geplaatst: Gisteren, 10:15

Ook met een bekende kan je een meningsverschil hebben/krijgen.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:34

Geplaatst: Gisteren, 10:34

Ik heb nu 20 jaar paarden aan huis. Altijd wisselend 1 tot 4 pensionklanten gehad. Sommigen blijven jaren, anderen verhuizen vlot door.

Als je geen mensen mens bent, en graag alles onder controle wilt houden en geen gedoe met anderen? Dan kun je het beter houden op je eigen paarden. Eventueel een bruikleen paard of pensioenpaard. Maar pas op dat je geen dumpplek wordt en dat de eigenaar na een aantal maanden of paar jaar de rekeningen niet meer betaalt en met de noorderzon vertrokken is.

Hier zorgt het voor budget om alles te kunnen onderhouden. En dat we ook wat makkelijker dagje of weekendje weg kunnen en op vakantie. En het geeft gezelligheid. Mensen om je hobby mee te delen. Zien rijden doet rijden, geldt voor mij.

Het geeft ook extra werk. Extra mest, extra inkoop, extra belasting en snellere slijtage paddockbodem, minder gras voir je eigen paarden etc.

Maar die afwegingen van voordelen en nadelen moet ieder voor zich maken.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:39

Geplaatst: Gisteren, 10:39

Ik weet niet in welke regio je zit, maar in mijn regio zit bijv het manegepaarden pensioenfonds. Je kan je aanmelden als adoptant en het paard blijft dan in eigendom van de stichting. En je doet ook nog eens een goede daad

Bij ons thuis is privé niet goed afgescheiden van het paardendeel, dus ik wil geen pensionklant meer. Ik trok het gebrek aan privacy niet goed, ongeacht hoe aardig iemand is.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:47

Re: Als je tweede paard overlijdt, afweging pensionklant of nieuw tweede p

Geplaatst: Gisteren, 10:47

Ik heb sinds een jaar een kleine pensionstal aan huis en heb heel erg moeten wennen aan het feit dat er altijd mensen zijn. Dat gaat nu beter maar ik ben nu eenmaal geen mensenmens. Daar moet je echt goed over nadenken. Inderdaad vooral het kletspraatje vond ik soms heel vermoeiend, het kost mij veel energie om elke keer zo'n prietpraatje te hebben. En als je er dan 6 of 7 hebt staan, kost dat ook nog eens veel tijd. Inmiddels durf ik gewoon te zeggen dat ik geen tijd heb, maar dat heb ik wel moeten leren.

En als je een ouder paard in pension neemt, komt daar vaak meer bij kijken qua bijvoeding etc. Kijk uit dat je niet straks andermans paard voor een prikkie hebt staan en zelf 3-4 per dag met slobber aan het slepen bent omdat het paard geen hooi meer kan eten, meerdere keren medicatie moet toedienen en dat soort zaken.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:48

Geplaatst: Gisteren, 10:48

Er zijn vaak best wat mensen die een goede plek zoeken voor hun oude/geblesseerde paard als verkoopoptie ipv leenoptie. Paarden die niet meer gereden kunnen worden, of misschien een (oude) fokmerrie. Ik vind er persoonlijk wat van dat dat soort paarden de handel in komen, maar voor dit soort situaties zou dat ideaal kunnen zijn.

**Geplaatst**: Gisteren, 11:28

Geplaatst: Gisteren, 11:28

VogeltjeM schreef:
Ik weet niet in welke regio je zit, maar in mijn regio zit bijv het manegepaarden pensioenfonds. Je kan je aanmelden als adoptant en het paard blijft dan in eigendom van de stichting. En je doet ook nog eens een goede daad

Bij ons thuis is privé niet goed afgescheiden van het paardendeel, dus ik wil geen pensionklant meer. Ik trok het gebrek aan privacy niet goed, ongeacht hoe aardig iemand is.

Ik wou ook net voorstellen om contact op te nemen met deze stichting, mijn rijvereniging brengt hun oudjes altijd naar daar en de stichting kan vast wel een adresje gebruiken waar een paardje op pensioen mag/kan.

Nomineer dit bericht ×