Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-04 16:15

Paniek op wedstrijd?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-04 16:15

Eerst even bondig onze geschiedenis schetsen.
Het eerste jaar dat ik Marengo had, is mijn zus ermee gestart in spring- en dressuurwedstrijden en ook wel in een enkele sgw. Dit allemaal met heel goede resultaten. Hij was toen ongeveer 12 jaar. De volgende 2 à 3 jaren ben ik met hem gestart, ook met heel goede resultaten. Door omstandigheden heb ik hem minder vaak gereden en stond hij veel op wei. Wegens geen vervoer meer heb ik anderhalf jaar lang geen wedstrijden meer gereden.

Vorig jaar in de lente/zomer heb ik het werk weer hernomen. Het werk ging niet geweldig, ik nam les bij mijn zus en schoonbroer maar dat liep echt niet lekker. Ik ben dan toch weer gestart in springwedstrijden deze winter, een beetje tegen beter weten in. Maar aangezien ik het niet nog een heel jaar wou uitstellen en ik in de zomer niet met hem kan springen, heb ik het toch gedaan. De eerste wedstrijd was een gigantische flop. De drie die volgde waren niet beter. Hoewel we nu weer dressuurlessen nemen en als team weer enorme sprongen voorwaarts maken was mijn laatste wedstrijd weer een ramp.

Vroeger kwam ik in de piste en terwijl ik mijn eerste parcours sprong zat ik meestal al aan de barrage te denken, waar ik mijn beste bochten kon nemen ed om een zo snel mogelijke tijd neer te zetten. Nu kom ik in de piste met het gedacht: hoe ver ga ik nu geraken, sprong 1 of 2?
De laatste wedstrijd liep de opwarming zo goed. Hij heeft 2maal geweigerd, maar dat was twee keer omdat ik dacht: ohjee dit is echt wel hoog! Het zit dus echt in mijn hoofd. Hij is toen zelf over een oxer van 95 cm hoog en 110cm breed gevlogen (letterlijk: hij had nog meer dan 30 cm over!).
Maar ik kom in die piste en niets lukt nog. Ik neem verkeerde bochten, ik drijf niet meer, ik hou hem niet bij mij. Hij voelt dat ook wel en speelt wat met mij voeten. Verdrietig

We worden dus meestal uitgebeld op de eerste of tweede sprong.
Mijn moeder heeft het mooi in het Vlaams verwoord: 'Gij wordt ne pattattenzak in die piste' (voor degene die het begrijpen Knipoog

)

Nu zondag is de laatste winterwedstrijd, mijn zus zou hem eens rijden in een proef en ik dan in de andere. Zou dit een goed idee zijn? Hoe zou ik dit kunnen verbeteren? Deze zomer denk ik eraan om te starten in dressuur. Zou dit kunnen helpen?

**Geplaatst**: 17-03-04 16:37

Geplaatst: 17-03-04 16:37

Klinkt toch als vorm van faalangst? ik roep altijd maar dat zolang er geen 1.000.000 mee gemoeid is, je je niet druk moet maken. Dat is natuurlijk makkellijker gezegd dan gedaan, maar je hoeft er toch niet van te leven.
Dressuur is ook voor een springpaard goed en nodig en het heeft dus zeker nut om daar aandacht aan te geven. of je daar dan ook gelijk wedstrijden in moet gaan rijden, is weer een ander verhaal. Ook hier geldt dat je er niet van hoeft te leven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-04 16:39

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-04 16:39

Tuurlijk weet ik da wel, voor mij is het alleen maar voor het plezier. Ik reed vroeger heel graag wedstrijden. Ook als het is minder ging bleef ik lachen. Ik zou graag dat plezier weer vinden. Maar ja om de een of andere reden heb ik dus faalangst... Ik vind het zelf ook vreemd want vroeger had ik er helemaal geen last van. Verward

Ik wou ook niet meer naar de laatste wedstrijd gaan, maar mijn zus gaat mijn paard nu is overnemen, dus ga ik zeker meekijken. Ik weet nog niet of ik nog een proef gaat rijden.

**Geplaatst**: 17-03-04 17:14

Geplaatst: 17-03-04 17:14

Denk dat het inderdaad aan jou ligt; paarden doen vaak wat je denkt, dus als jij denkt aan weigeren dan gebeurt dat helaas. Visualiseren kan helpen. Maar dan moet je thuis dan al mee oefenen. Doe je met je ogen dicht en dan voorstellen hoe jij met je paard dat parcours springt. Alles goed inleven, dus net of het echt is. Je ziet de hindernissen, de kleuren, de mensen langs de kant echt alles. En dan hoe goed jullie kunnen springen. Hoog? Helemaal niet, want jullie springen normaal wel hoger...
Je zou ook eens een boek kunnen lezen. Er is een bekende over psychologie bij het paard. Lichtgroen met paard voorop daar kan je veel aan hebben. Als je de titel enz. wilt, even doorgeven dan zoek ik het thuis op. Het heeft mij toen geholpen met buitenrijden met een bang paard (beetje hetzelfde, hij stopte en ging niet verder maar draaide om). Later kon ik zowat overal langs rijden zonder spanning. Dus wanhoop niet, het komt ook met jullie vast weer goed~!

**Geplaatst**: 17-03-04 22:52

Geplaatst: 17-03-04 22:52

Misschien helpt het als je weer eens wat meer zelfvertrouwen ga krijgen en desnoods weer begint met wat lagere sprongetjes. Soms moet je wel eens een stapje terug doen voor je weer verder kan gaan.
Ik heb gehad wat jij heb.... en weer begonnen met 60cm sprongetjes en nu gaat het na enige tijd weer goed, zelfvertouwen wint het weer en ik ga langzaam aan weer hoger.
Je paard wil wel maar ik denk dat jij ff er doorheen zit.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-04 23:06

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-04 23:06

Bedankt voor de tips!
Ik spring altijd al vrij laag met mijn paard. Deze winter reed ik mee in de 60/70cm en 70/80cm. De voorlaatste keer ging de 60/70 cm al vrij goed, toen geloofde ik er wel in. We bleven foutloos, maar ik heb hem voor de laatste hindernis niet genoeg aangespoord waardoor hij uit een sukkelgalopje de laatste sprong genomen heeft en erover is getuimeld. Val van paard = uitsluiting. Maar misschien moet ik eens zoeken naar een oefenjumping waar ze een proefje van 50 cm hebben.
Als het niet te veel werk is Kyona, mag je de titel van dat boek wel eens doorgeven!

Nomineer dit bericht ×