het verhaal:
ze is een schat in de omgang,vertrouwt volkomen op je,is aanhankelijk en grappig(opent voertonnen,trekt je rits open)ze staat altijd netjes stil tijdens het poetsen,heeft nergens gevoelige plekken ofzo.
ze is wel een beetje moeilijk gebouwd:erg opwaarts,extreem lange benen(ze kan alleen bij de grond als ze bijna op 1 knie steunt)
iets rechte hals,uitstaand achterbeen.
zodra je erop gaat zitten is het nog steeds een schatje.
dan de teugels oppakken en dan gaat ze een beetje tegen je benen plakken,als je dr gewoon laat gaan is er niets aan de hand,maar ga je haar daarin corrigeren wordt ze heel "heet",gespannen.
ze gaat dan heel erg schrikken(wegrennen),stijf worden in dr rug(kun je bijna niet meer zitten)en heel raar lopen(bijna als een hackney)
laat je haar gewoon met rust tijdens het losrijden,dan is er niets aan de hand,doet gewoon braaf dr rondjes en verder niets.
dan het "oppakken",ik kan er alles mee:keertwendingen,schouderbinnenwaarts,travers,appuyementen,changementen.
maar zodra ik haar meer moet "aanpakken"(onder druk zetten)van mn baas,gaat ze rennen,en hard!!!
ze is dan helemaal over dr toeren,en wordt zoals boven beschreven.
mn baas reed er tot 4 weken terug ook op,maar ze is een keer gaan steigeren en heeft dr voeten op de bakrand gezet
sindsdien mag ik haar rijden(heb ook concoursen gereden)en is ze weer heel lief,maar wel op mijn manier van rijden.
mn baas wil dat dus niet,maar ik vind dat ze eerst weer vertrouwen moet krijgen,en dan kunnen we wel weer aan de houding gaan werken.
Jo willems is het overigens niet echt met mn baas eens,en vind dat ze geweldig loopt,en dat er niet veel meer hoeft te veranderen...
wat zouden jullie met zo'n merrie doen?
en in zo'n situatie?
zou het min of meer aan de afstamming kunnen liggen?


...ik rijd nu meer met mn benen er echt tegenaan(bijna klemmend)en ik kan haar nu overal heel sturen etc.

