Pascaline schreef:Hij longeert niet echt, hij traint op een cirkel van max. 3meter
en hij oefent ook zijn rugspeiren en nekspieren in.
Op zich is er niets verkeerd aan maar hij pakt hem wel
heel hard aan, ik pak zazou vaak ook streng aan maar op een andere manier.
Als Zazou iets verkeert doet maakt hij zixh kwaad door aan het touw
snokjes te geven an al begint zazou te crossen hij trekt hem gewoon naar binnen.
Dat noem ik geen longeren, dat is het soepel maken van het paard. Lengtebuiging enz. Doe ik ook met mijn merrie, als ik ernaast sta of erop zit. Ik denk dat je na die twee weken een heel los en soepel paard onder je zult krijgen, maakt verder niet uit of het een westernras betreft.
Als de trainer zich kwaad gaat maken als hij met je paard bezig is kan dat natuurlijk niet, maar ik geloof ook niet dat hij zich kwaad maakt. Ook ik geef kleine rukjes aan de teugel als ik wil dat mijn paard haar hoofd in een bepaalde positie houdt.
Die kleine rukjes voorkomen dat het paard kan gaan trekken, want van pure kracht zal hij het altijd winnen. Dus een klein rukje, dan weer los, klein rukje dan weer los, tot het paard het hoofd laat waar jij wilt dat hij hem houden moet. En dan laat je het paard met rust. Houdt het paard weer zijn hoofd in een positie waar jij niet wilt dat hij hem heeft, doe je hetzelfde nog een keer. Wedden dat hij op een gegeven moment het hoofd daar houdt waar jij hem hebben wilt zonder dat hij protesteerd, en zonder dat je er aan hoeft te zitten?
Western is een aanwijzing geven, en dat het paard de oefening te laten uitvoeren totdat je iets anders vraagt. Deze complete gehoorzaamheid vergt idd dat je in het begin wat meer vraagt van je paard. Dus jij zegt zelf: bij anderen lukt het vaak nog slechter. Denk je dan niet dat hij wel degelijk wat bij je paard bereikt, in die keer dat jij hem met je paard bezig hebt gezien?
Als Zazou gaat crossen, hoe reageer jij normaal dan? Laat je hem uitrazen of laat je hem duidelijk weten dat dit niet het gewenste gedrag is? Door het naar binnen trekken geef je duidelijk aan dat hij te luisteren heeft en niet ongestraft zijn gang kan gaan.
En Suusja, jij vind dat het niet eerlijk is tegenover het paard. Daar heb je gelijk in, want het is een veel konsekwentere manier van aanpak dan ik bij de dressuur ben tegengekomen. Het is niet eerlijk tegenover het paard dat normaal mag doen waar hij zin in heeft, om hem opeens hard aan te pakken (2 weekjes) en daarna weer de spreekwoordelijke teugel los te gooien.
Nogmaals, en daarin ga ik met mijn voorgangster mee: heb je er geen vertrouwen in, moet je het niet doen. De western manier van aanpakken ziet er voor een buitenstaander soms niet zo leuk uit, maar is beslist niet onredelijk hard voor het paard. Ik persoonlijk zou het doen, en dan even zonder vooroordeel met die man praten waarom hij dingen zo doet zoals hij ze doet. Je kunt zoveel van de westerndiscipline leren, als je er maar open voor staat.
A mind is like a parachute, it only works when it is open.