Na 3,5 jaar kunnen Stanley en ik nog steeds niet samen door 1 deur. Hij is heel dominant en ik kan hem gewoonweg niet de baas.
Nou heb ik de moeilijkste stap genomen die ik ooit heb moeten nemen: ik heb hem te koop gezet...
Toen werd ik gebeld door een vrouw die hem graag wilde heropvoeden.
Ik zag dit als de perfecte oplossing, want ik hoefde hem niet te verkopen (kon er rustig over nadenken
). Ben bij haar wezen kijken en het zag er niet uit!! Zó enorm vies, onveilig en klein, dat wilde ik hem niet aandoen. Had dus besloten dat het beter was om hem dan tóch maar te verkopen. Heel veel verdriet, want nu waren er geen oplossingen meer... En het is ook niet de makkelijkste pony, ben dus ook onwijs bang dat hij in de handel terechtkomt (dat heeft hij gewoon niet verdiend).
Ik heb hem dus wéér te koop gezet, met heel veel pijn vanbinnen. Heb echt het idee dat ik verscheurd word, m'n aller aller allerbeste vriendje moet weg, want het gaat niet meer...
Kreeg ik opeens een geweldig idee
: aanbieden als lease-pony. Hier komen echt veel reacties op! Op deze manier kan ik wennen aan het idee dat hij er niet meer is (en is het dus makkelijker hem in de toekomst te verkopen) en hij is nog steeds van mij, kan hem dus ten alle tijden ophalen als het niet gaat (bij 1 van de partijen). Geen kans dat hij in de handel terechtkomt.
Wat vinden jullie? Alsjeblieft geen 'goede adviezen', want hij móét gewoon weg, geen probeersels meer voor ons...
: