Geplaatst Voor degenen die het niet weten zal ik gauw even vertellen wat Bas voor pony was/is
-Bas is een ruintje van 8 jaar
-Hij is waarschijnlijk mishandeld geweest ( vastgebonden aan een hek en met stokken geslagen )
-Hij heeft voor mij in 1 maand minimaal 3 eigenaren gehad en misschien nog wel meer. Hij is dus van hot naar her gesleurd
-Voor dat hij bij mij kwam heeft hij weken lang op stal gestaan
Toen Bas bij mij kwam was hij superblij dat hij in de weide mocht.
Bas was voor alles bang,
-Liet zich niet uit de wei halen, hij kwam tot een meter voor je staan en peerde 'm als je ook maar je vinger uit stak
-Aaien mocht nog net, maar als je met een borstel aankwam sprong hij met 4 benen de lucht in
-Plotselinge bewegingen waren heel eng
-Benen aanraken was verschrikkelijk
Als je een bepaalde handeling deed wat meneer eng vond stond hij stijf van de angst en helemaal te trillen, ogen werden wit en neusgaten groot.
Doodsbenauwd was hij voor veel dingen.
Eigenlijk echte mensendingen, dus handelingen die een mens uitvoert.
Brommers, trekkers, auto's, blaffende hondjes, etc etc vond hij niet erg.
Een doodsbenauwde pony dus waar je aan kon merken dat er nog nooit wat mee gedaan was en die dus echt niet op normale diervriendelijke manier behandeld was.
Ik ben meteen met hem aan de gang gegaan, sommigen hebben mijn verhalen misschien wel gelezen dat het steeds beter ging, hij hinnikte naar me, herkende me, kwam naar me toe in de wei, werd rustiger etc.
Was vrolijk en happy, lekker spelen met de paarden en vooral Maffick uitdagen werd zijn grote hobbby.
Nu gaat het nog steeds goed, maar meneer begint nu echt brutaal te worden.
Hij is minder bang en dat is natuurlijk wat ik wilde.
Alleen slaat hij nou een beetje de andere kant uit, hij wordt wat opstandig.
Bv als ik hem uit de wei wil halen, hij kwam gewoon bij je en ik kon hem nu gewoon rustig pakken en meenemen, al een heel verschil met 4 weken terug.
Maar gister kwam ik in de wei, hij kwam bij me en ik pakte hem bij zijn halster, nog voor ik het halstertouw kon vastknippen begon meneer ineens een potje te steigeren en te hangen aan me.
Ik hield gewoon het halster vast tot meneer uitgehannest was en knipte het touw vast.
Hij liep 2 passen braaf mee en bedacht ineens dat stilstaan ook wel een leuk spelletje was. Ik kon doen wat ik wou maar kreeg hem niet mee.
Paar passen ging het weer goed en toen ging hij weer achterwaarts en stilstaan.
Uit de stal halen is net zoiets, weet alleen niet of dit echt bij opstandigeheid of nog steeds angst hoort want bij mij doet hij het niet.
De man die de paarden 's morgens in het land doet kan niks met Bas worden, als hij bij stal komt draait Bas zich om en begint hij met beide benen achteruit te meppen, hij laat zich niet door hem pakken.
Hij drijft die man echt tot het uiterste met zn geram en gedraai.
Die kerel is een harde dus geeft hem 20 seconden om de stal normaal uit te komen, anders is het pech hebben en gaat de stal weer dicht, dan maar niet op de wei.
Hij noemt Bas niet voor niets Lutje Rutknien ( klein rot konijn in het Gronings
)Bij mij is er in de stal niks aan de hand en is hij heel lief, hij blijft gewoon staan en laat zich rustig meenemen.
Hij is een beetje bang voor mannen heb ik al gemerkt, bij die man is hij heel gespannen( is grote brede vent ) en mijn vriend moet hij ook niks van hebben, terwijl de vrouw van die man er wel gewoon bij mag komen en mijn vriendin en ik ook.
Als hij dan een dagje op stal heeft gestaan omdat hij 'smorgens weer eens niet wou komen, en ik laat hem er 's middags uit, dan loopt hij te bokken en te springen nog voor we het land in zijn.
Ik hou hem vast en pas als hij netjes stil staat in het land , haal ik het touw eraf.
Beetje lang verhaal, maar nu mijn vraag:
Hoe moet ik met dit gedrag omgaan ?
Met 'handelingen' is hij met sommige dingen nog bangig, bv borstelen is in het begin nog steeds eng, oren van achter aanraken is eng, voeten optillen is heel erg eng nog steeds, onderop de buik aanraken mag ook niet etc.
Bij dit soort dingen staat hij weer te trillen en is hij weer helemaal het zielige hoopje bangigheid.
Maar de andere dingen worden dus steeds brutaler.
Hoe kan ik hem er op afstraffen ?
Ik wil niet dat hij straks weer bang is, het enige wat ik nu doe is een beetje brommen met harde lage stem.
Hoe moet ik hier mee omgaan zodat hij wel weet dat hij met sommige dingen fout is maar dat hij er niet helemaal angstig van wordt ?
Het is net alsof hij nou een beetje begint te puberen zoals een opstandig jong paard, beetje alsof het gewoon een op late leeftijd komt bij hem omdat hij misschien niet heeft kunnen puberen vanwege zijn verleden...
Sorry voor het lange verhaal
aangezien Evelien van zichzelf al schuw is en van grote beweging al schrikt.