Eerst wist ik niet wat daar van waar was ( je hoort altijd van alles )
Maar nu ik 3 dagen met hem bezig ben merk je echt dat er iets abnormaals met hem is gebeurd en ik geloof het stokkenverhaal na gister ook wel.
Ik had hem vaststaan en er lag een latje op de grond, ik dacht die haal ik even weg voordat hij er op gaat staan en daarvan schrikt.
Dus ik pak die lat en loop langs hem; Hij werd me toch een potje hysterisch, zette grote ogen op, neusgaten groot en maar hangen en springen aan dat touw.
Arm dier, ik heb het latje gauw weg gegooid en hem gekalmeerd.
In de omgang is hij best braaf maar heel onzeker.
Hij loopt gewoon met je mee, geen probleem.
Ik kan hem nu ( dag 3 ) zonder problemen uit de stal en weide pakken
( moest hem zondag nog lokken met brokjes )
Met borstelen/aaien is hij op zijn rug braaf.
Zijn benen, borst, oren, buik en kont ( is wat ik tot nu toe heb ontdekt ) zijn echter wel een probleem.
-Borst aanraken is gewoon engig; hij loopt snuivend achteruit
-Benen tilt hij op als je ze aanraakt en soms neemt hij een sprong.Ook probeert hij te happen als je zijn achterbenen aanraakt ( dit straf ik niet af, het is gewoon uit angst )
-Oren zijn vanaf de achterkant gevoelig, vanaf de voorkant rustig eroverheen aaien is geen probleem.
-Buik is heel eng , springen en trappen naar zijn buik.
-Onderkant kont is ook niet leuk, rug bol springen en snuiven.
Bij al deze dingen staat hij erg te trillen.
Ik straf zijn gedrag niet af, je kan aan het hele paardje merken dat hij stijf staat van de angst, als ik dit afstraf zal het alleen maar erger worden.
Ik kalmeer hem en probeer het nog een keer, als hij braaf is hou ik ermee op en laat hem verder met rust.
Ik neem hem gewoon elke dag even in handen; stukje wandelen, beetje poetsen en aaien, wat aanrakingen op 'enge' plekken etc.
Alles langzaam aan.
Ik zie nu in 3 dagen al dat het vooruit gaat, hij staat nu al te hinniken als je bij zijn stal komt en hangt zijn hoofdje over de deur : "mag ik mee ? "
Wie heeft er ervaring met dusdanig mishandelde pony's / paarden en heeft verder nog tips ?
Ben ik op de goede manier bezig?
Ik overhaast niets, wil hem met veel liefde en geduld weer zijn vertrouwen in de mens terug geven.
Uitzichzelf is het geen bange pony, hij is niet bang voor verkeer, trekkers, hondjes, brommers, gillende kinderen etc etc
Maar het is echt de angst voor de mens...
Ik weet verder ook niets over zijn achtergrond, weet niet waar hij vandaan komt, weet alleen dat hij de laatste maand zowiezo 3 x van eigenaar is gewisseld wat natuurlijk ook niet bevorderlijk is voor zo'n pony.
Misschien kent iemand hem wel en weet meer over hem ?
)
idd. Geef je pony vooral heel veel tijd! Niet te snel gaan. En ik sluit me een beetje bij de rest aan...

. Dus ik vermoed dat je niet (zelf) gaat rijden.. 