Geplaatst 
Daar wisten wij helemaal niets van en Irene hoorde het pas toen we ze naar stal ging, waarna ze direct mij belde
. Ik ben er persoonlijk kapot van (irene ook), en vooral omdat we het totaal niet had verwacht. Het was duidelijk dat de eigenaar geen gevoel voor paarden verzorgen had, maar dat dit zou gebeuren was echt te erg. Ik heb hierover een gedicht geschreven en was benieuwd wat jullie ervan vonden..Miranda
lieverd
schat
je was zo mooi
je lange manen
je bruine vacht
Wij zagen het al aankomen
vroeg of laat
we hebben alles geprobeert
maar het was allemaal te laat
het was al te erg
te erg om over te gaan
oh lieverd
sorry dat we je dit hebben aangedaan
je ziekte
chronische ziek
wij konden niets meer doen
woede en haat voelde ik
het was te plotseling
tranen van verdriet
ik had het niet verwacht
het kon gewoon niet..
je leven duurde niet lang
het was niet eerlijk
je was alleen in de stal
helemaal verlaten
je had geen maatje meer
je was alleen
keer op keer
Kasha was weg
een grote schok
je wilde de wei niet meer in
niet meer eten
niet meer bij ons zijn
je wilde helmaal niets meer
en niets meer zijn
nu wenste ik dat ik niets meer was
het word allemaal te veel
te veel voor jou
te veel voor mij
te veel voor het leven
het was te mooi om waar te zijn
maar alles duurde maar even
het was allemaal net te kort
te kort om nog mooi te leven..
