Waarschijnlijk voelt Ozis mijn angst gewoon vreselijk goed aan waardoor ze zelf onzeker wordt. Ook na een stuk gelezen te hebben van ''natuurlijk paardrijden'' van Hempfling begint mij dit steeds duidelijker te worden. Nu ik zelf begin te begrijpen dat dit probleem bij mij ligt (wist ik al wel, maar weet nu wat precies mijn probleem is) wil ik hier natuurlijk graag iets aan doen. Nadat ik 2 keer erg hard ben gevallen denk ik continu op diezelfde plaats: ''oei, als ze er nu maar niet vandoor gaat''.... Ik reageer op een reactie van Ozis niet boos maar bang, in tegenstelling tot mijn schoonzus die van Ozis wel alles gedaan krijgt. Wanneer Ozis er dan daadwerkelijk vandoor schiet ga ik ook voorover in plaats van achterover zitten, iets wat ik voorheen nooit deed.....
Ergens weet ik best dat ik het kan, maar ik ben gewoon te onzeker over mijn eigen kunnen. Heeft iemand tips zodat ik meer durf krijg en dus meer gezag kan ontwikkelen? op deze manier zal ik namelijk nooit de baas over welk paard dan ook kunnen worden
. Alvast bedankt
.... Ik ga zowiezo proberen om weer even helemaal van voor af aan te beginnen, er is natuurlijk niets belangrijkers dan een goede, stabiele band tussen ons.
. Ze deed wel een beetje moeilijk op de plaats waar ik er tot twee keer toe vanaf geknikkerd ben maar na wat vastberadenheid van mijn schoonzusje was dat ook over. Het ligt volgens mij dus echt aan mijn eigen gedachten en angst