Als ik met hem dressuurmatig rij, op een (niet afgebakend) veldje, gedraagt hij zich ook keurig, als een engeltje.
Aangezien hij komt van een stal in het hartje van de stad Ronda, en hier regelmatig naar buiten ging, is hij 100% verkeersmak. Echt een plezier om een buitenrit mee te maken.
MAAR dat is buiten andere paarden gerekend
In Spanje heb ik met hem langs merries in de wei en met andere hengsten in de piste gereden, en toen was hij doodbraaf.
Gisteren echter reed ik met hem langs een wei met een trekpaard in (ik denk een ruin, ben niet zeker) en toen begon hij heel hard te roepen, te piafferen (jaja, het zit er in
) en hij zette zijn nek erop, zodat ik eigenlijk nog maar weinig aan hem te zeggen had. Ik had ook geen zweep of dergelijke mee, omdat hij normaalgezien voorwaarts genoeg is, maar op zo'n moment luistert hij niet meer naar je beenhulpen.Ik ben toen afgestapt en heb hem langs de hand meegenomen, hij liep braaf mee, maar bleef wel roepen en dansen.
Hoe moet ik hier het beste mee omgaan? Negeren, straffen (en hoe?)? Hem aan de hand leiden langs allerlei obstakels?
Of komt het misschien omdat alles hier nog heel nieuw is?
Ik ben er mij ten zeerste van bewust dat ik, met een hengst in huis te halen, dit soort gedrag kon verwachten. Maar graag had ik van andere mensen met hengstenervaring, geweten hoe zij met dit soort dingen omgaan.
(dus geen reacties van, "dan moet je maar geen hengst kopen en blabla", als hij alsnog veel te sterk of weet ik veel voor mij lijkt, wordt hij toch gecastreerd)