Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-03 09:17

kopschuw, wie heeft er tips

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-03 09:17

Een van de nieuwe paarden is erg kopschuw. Het is een enorme ruin, en echt wel erg lief. Hij heeft voor de kar gestaan een hele tijd, en zelfs voor de bierbrouwer gewerkt. Hij is heel erg verlegen. Echter 1 of eigenlijk 2 dingen zijn wat moeilijk aan hem. 1 Hij is dus kopschuw, wat mij het zeer moeilijk maakt hem een hoofdstel om te doen. Ik moet hem erbij vast zetten, een trappetje pakken, en ja dan gaat ie wel om. 2 z'n achterbenen krijg ik niet omhoog. Ik heb het met veel liefde en gedult geprobeert, maar het lukt nog niet helemaal. Ik denk dat beide dingen te wijten zijn aan een slaande smid. Boos!

Mijn vraag is nu, wie heeft er de gouden tip voor mij wat betreft dat kopschuwe gedoe.

**Geplaatst**: 12-06-03 09:32

Geplaatst: 12-06-03 09:32

euh....Veel geduld??En praten.Wij hadden ook een kopschuw paard op stal en dat was volgens mij toen het enige wat werkte.En voor zijn benen hetzelfde.Succes.

**Geplaatst**: 12-06-03 10:27

Geplaatst: 12-06-03 10:27

geduld

Ik heb ook een pony gehad die kopschuw was. Na een jaar was ze dat niet meer en vertrouwde ze mij voor 100%

**Geplaatst**: 12-06-03 10:50

Geplaatst: 12-06-03 10:50

Met snoepies en lekkers zijn hoofd naar beneden krijgen en belonen. daarna op dezelfde wijzeproberen het halster aan te doen en weer belonen. En rustig blijven... maar eigenlijk denk ik dat dit niets nieuws voor je is, maar dacht, ik zeg het toch effe.

**Geplaatst**: 12-06-03 12:25

Geplaatst: 12-06-03 12:25

Veel geduld hebben en vooral goed belonen voor elk stapje in de goede richting.

**Geplaatst**: 12-06-03 13:05

Geplaatst: 12-06-03 13:05

Veel geduld en veel oefenen en dus ook heel veel belonen,zelfs als het bijna goed gaat hij komt er vanzelf wel achter dat ie jou kan vertrouwen.Mijn paard heeft een hekel aan als ik bij zijn oren kom.Nou ben ik dus elke dag bezig zijn oortjes aan te raken en te kriebelen.Stukje bij beetje snapt ie dat het wel ok is .Succes enne de aanhouder wint!!!

**Geplaatst**: 12-06-03 13:13

Geplaatst: 12-06-03 13:13

je hoort het al met veel geduld en liefde. Je kan het ook proberen via de approach en retreat methode. Je aait langzaam via zijn hals naar zijn hoofd toe. Als je merkt dat hij het onprettig begint te vinden haal je snel je hand weer terug. En begint vervolgens weer opnieuw en langzamerhand mag je steeds dichterbij komen en hou je het wat langer vol en dan natuurlijk belonen. Bij mijn paardje mocht ik eerst ook nooit aan haar oren komen, maar door het zo te doen kan ik er nu zonder problemen aan komen.

**Geplaatst**: 12-06-03 13:27

Geplaatst: 12-06-03 13:27

In aanvulling op dat laatste, doe het vooral als je de tijd hebt.
Fixeer je niet op z'n oren, kijk er niet eens naar.
Ben tevreden met kleine beetjes tegelijk en stop dan ook.
Probeer het vooral als oefening te zien en niet omdat je nu zijn oren wil uitknippen ofzo.

**Geplaatst**: 12-06-03 14:09

Geplaatst: 12-06-03 14:09

Heeel heel veeel geduld. Mijn merense was kompleet wild toen we haar kochten, konden haar niet aanraken. Na een jaar met veel geduld, enin het begin met een szweep, met en sok eromheen geaaid omdat ze ons niet dichtbij liet komen.

Veel gedul en belonen desnoods met lekkers en je vooral niet laten opjsgen door anderen of een keer ongeduldig of boos wordt en je laten gaan, dan kun je weer opnieuw beginnen.

Succes

**Geplaatst**: 12-06-03 14:56

Geplaatst: 12-06-03 14:56

Die van mij had dat eerst ook. gewoon eerst alles lekker rustig borstelen en vertrouwen opbouwen..dan aai je met de borstel van de hals langzaam naar het hoofd toe, eerst de wangetjes enzo. Wilk het paard het niet, ga je weer een stapje terug waar je eerst met de borstel was..maar dwing het paard niet, het komt vanzelf wel..

**Geplaatst**: 12-06-03 15:02

Geplaatst: 12-06-03 15:02

ons paard was eerst ook vreselijk kopschuw..ik dee eerst altijd de teugels los..(er zit zon gespje aan het einde waar ze met elkaar verbonden worden)...en dee deze om zn hals..ook veel geaaid richting zn hoofd..steeds meer en steeds verder..tot ie het accepteerde,en steeds praten en geruststellen,met het hoofdstel duurde wel wat langer.maar op een gegeven moment kon ik hem zo omdoen..als ze het al accepteren dat je aan hun hoofd en oren mag komen ben je al heel ver en zal het hoofdstel ook makkelijker gaan

**Geplaatst**: 12-06-03 15:06

Geplaatst: 12-06-03 15:06

Heel veel geduld, liefde en vertrouwen geven.. kan nog wel eens lang gaan duren. Boos worden helpt niet want dan wordt hij waarschijnlijk alleen maar angstiger.

**Geplaatst**: 12-06-03 15:06

Geplaatst: 12-06-03 15:06

Ik heb ook een kopschuw paardje verzorgd. Na 4 maanden was hij redelijkv ertrouwd met mij maar met een ander bleef het en drama.
Het enige da tje nodig hebt is een zak vol lekkers en een kruiwagen volgeduld.

**Geplaatst**: 12-06-03 15:08

Geplaatst: 12-06-03 15:08

Probeer het paard te aaien aan de zijkant van het hoofd. Het gebied tussen en ogen en neusgaten is voor een paard slecht in te schatten.
Probeer te aaien tussen de lippen en het kaakbeen. Inderdaad liefde en rust. Deze paarden zullen nooit helemaal vrij van kopschuw worden maar de vertrouwensband tussen jou en hem moet groeien dan zal hij van jou meer toelaten en niet zo snel schrikken.

Probeer het hoofdstel eens anders om te doen. Maak aan één kant het bit los van de bakstuk. Leg voorzichtig de kopstuk achter de oren, dan van de zijkant af het bit indoen. Probeer dit laatste een week of zo het paard moet ook begrijpen dat op deze manier het bit in zijn mond kan.

**Geplaatst**: 12-06-03 15:29

Geplaatst: 12-06-03 15:29

Hier een Brechje Haha!

kopschuw en vreselijk irritant met voetjes, vooral haar voorbenen zijn een ramp!
Dit komt beiden door haar allereerste keuring...vreemde omgeving en de man die haar in moest vlechten heeft haar wat klappen verkocht die ze niet goed op heeft gevangen. Ze is nu dus bang als je aan haar manen zit en wil liever niet op 3 benen staan, want dan is kwetsbaar vind ze zelf Scheve mond

Ik beloon haar heel veel als ze iets heel braafs doet! Als ik haar mag aanraken bij haar oren of haar manen mag kammen en ze doet rustig krijgt ze een snoepie. Met haar benen ben ik gaan oefenen, met snoepjes geven bij het optillen van de achterbenen. Die geeft ze aan mij wel, omdat ik ze om mijn knie laat rusten en dat vind ze wel veilig. Nu ze weet dat het niet eng is, geeft ze haar voorbenen ook...nog niet helemaal perfect en ook niet zo lang, maar het gaat nu!
Belonen en aandacht, dat is het medicijn!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-03 17:34

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-03 17:34

OK, Ik geloof dat ik veel gedult nodig ga hebben Haha!

Dank voor al jullie reacties. Ik heb er gelijk een aantal uitgeprobeert. Idd tussen neusgaten en ogen aan de zijkant vind ie maar niks, maar opo de neusbrug alles ok. Ogen zijn ook ok om aan te komen, en tussen lippen en kaak is ook alles ok. Kusje geven is helemaal het einde Verward

Hij heeft al een paar kilo snoepjes op nu (NIET OVERDREVEN!!!) en hij slaat al minder met zijn achtergestel. Maar hij is zo groot.... dat maakt het byzonder moeilijk.

**Geplaatst**: 12-06-03 20:02

Geplaatst: 12-06-03 20:02

Ik had het met m'n pony ook, met clickertraining aan de hang gegaan en ze moest zelf "aanraken" van mij ... het lukte om zo vertrouwen te krijgen en ik heb 'r ook zo geleerd zelf haar neus in de halster te steken

.

**Geplaatst**: 12-06-03 21:30

Geplaatst: 12-06-03 21:30

Mijn verzorgpony was ook super kopschuw. Ik kon wel als k heel rustig deed der hoofd pakken, dan ging k der over heel der hoofd aaien. Toen zachte klopjes op haar wang geven en tegen der praten. Met veel geduld bleef ze eindelijk rustig staan.
Bij mij is ze nou niet meer kopschuw, maar als er iemand anders langs komt gelopen staat ze gelijk achterin der stal. Of als iemand een snelle beweging maakt. Het heeft dus ook veel te maken met vertrouwen!

**Geplaatst**: 12-06-03 21:38

Geplaatst: 12-06-03 21:38

Die twee kwalen had mijn arabje ook toen ik hem kreeg. Hij was vooral extreem kopschuw, maar gelukkig was ie niet zo hoog!

Vooral veel rust, geduld en tijd moet je erin steken, en dan komt het allemaal vanzelf goed. Vooral niet kwaad worden of ongeduldig, dan wordt het alleen maar erger.
Het hoofd niet poetsen in het begin, maar alleen aaien. Pas na een paar maanden gaan poetsen met een klein en zacht borsteltje, en zo uitbouwen.

Na 6 maanden was die van mij niet meer kopschuw, maar nog wel schrikkerig bij onverwachte bewegingen enzo. Na 2 jaar was het pas helemaal 'goed', en vertrouwde hij mij volledig. De hoeven optillen ging al wel snel beter, na 2 maanden was dat al prima voor elkaar. Houdt er dus rekening mee dat je echt geduld moet hebben, en het gaat niet in een paar maanden over (als het al over gaat).

Ik had te maken met een jong paard, maar als je een wat ouder dier hebt, dan denk ik dat het nog langer gaat duren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-03 22:57

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-03 22:57

Vandaag bij de training voor de achter benen heb ik een longeerzweep gepakt. Nee niet om mee te slaan hoor, da's absoluut tegen mijn princiepes. Ik heb hem er mee aangeraakt op zijn pijpbeen. Hij werd eerst boos, en schopte en lustig op los. Tot ie in de gaten kreeg dat dat dus niet hielp, en ik ook niet boos werd. Ik heb hem beloond. Daarna kon ik met mijn hand al over zijn pijpbeen gaan, en was er niet veel aan de hand. Na 5 minuten heb ik JAWEL! zijn achterbeen even op kunnen pakken. Gelijk een hand biks gegeven, wat was ie een knappert. Het ging nog wel een paar keer niet zo lekker, maar toch al beter. Z'n hoofd vind ie nu al beter, maar z'n oren zijn taboe. Da's toch errug lastig als ie ver over de 2.30m komt als ie z'n hoofd omhoog doet... Trappetje dan maar weer. Tja daar moet ik nog echt even wat gedult mee hebben, maar z'n benen gaan al wat beter dus.

**Geplaatst**: 13-06-03 09:10

Geplaatst: 13-06-03 09:10

Linda250 schreef:
Veel geduld hebben en vooral goed belonen voor elk stapje in de goede richting.

hier ben ik het helemaal mee eens

**Geplaatst**: 13-06-03 09:30

Geplaatst: 13-06-03 09:30

De oren hebben mij 'slechts' 2 jaar gekost voordat ik daar aan kon zitten. Je hebt dus nog maar even te gaan Knipoog

.
Geduld en vertrouwen zijn de dingen waar het om draait bij een kopschuw paard.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-03 11:46

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-03 11:46

O help, 2 jaar!!!!? Jeetje deze is wel voor de verkoop bedoelt. Ik geloof dat ik de nieuwe eigenaren straks maar eens even op gesprek moet vragen. Er zijn al 3 opties op dit paard, maar voor zover ik nu heb gezien vind ik 2 van de 3 opties voor het paard niet goed. Het zou daar mis gaan. Dan komt ie weer terug, moet ie weer naar een nieuw adres, enz. Dat is voor zo'n paard toch een hel! Ik denk dat ik die andere mensen maar vriendelijk ga vragen of ik voor hun geen ander paard mag zoeken, want deze is misschien niet zo geschikt. Klinkt dat aardig?

**Geplaatst**: 13-06-03 12:19

Geplaatst: 13-06-03 12:19

Klinkt heel aardig en ook erg verstandig Haha!

. Je geeft hen zo het idee dat je echt goed voor hun op zoek bent en tegelijkertijd komt je kopschuwe paard bij de beste terecht.
Overigens hoeft die 2 jaar niet voor jouw paard te gelden, het was alleen maar een indicatie. Bij Fitz mocht ik niet eens naar zijn oren wijzen toen ik hem kocht.
Ik heb daarentegen weer nooit problemen gehad met het hoofdstel om doen. Wel als ik hem wilde aaien, dan deinsde hij helemaal achteruit.

**Geplaatst**: 13-06-03 13:43

Geplaatst: 13-06-03 13:43

Ik heb mijn pony één jaar en vier maanden gehad. In die tijd heb ik haar zover gekregen van een pony die je niet kon aanraken of bijkomen naar een pony die zelf haar neus in 'r halster stak, die ik overal kon aanraken, en de oren kon ik zelfs "melken". Het is kwestie van zelf rustig blijven en doorzetten. Ze voelen je eigen onrust feilloos aan!!! Wat geduld en doorzetting doet wonderen. In mei kwam mijn merrie aan ik heb uren gewoon in de wei gezeten/hangen/liggen, haar gevoerd met de voerbak tussen mijn knieën, gewoon haar bij mij krijgen was de eerste weken dé overwinning ... en tegen augustus kon ik 'r altijd al gewoon uit de wei plukken en een maand later deed ik 'r zo halstertje om en af!!! Het eist wel een doorgedreven inzet ... Zolang er geen gemene dingen inzitten om af te leren zit het volgens mij wel goed!

Nomineer dit bericht ×