Geplaatst Ik was er nog niet echt van onder de indruk, tja, ze kwam toch weer terug. Toen de dag erna in de bak bezig geweest, de dag daarna weer. Ging allemaal prima. Tot ik weer wilde gaan wandelen, ik weet geen eens meer wat er nu eigelijk precies gebeurde
Er kwam een auto of iets dergelijks en Veerle schrikt, gaat als een idioot rennen, een motor denkt vriendelijk te zijn en rijd er achter aan 'dacht haar wel even in te halen' ( 
) dus Veerle als maar harder. Gelukkig zag hij het zelf na zo'n 100 meter ook in dat het niet werkte. Maar goed, Veerle was al bijna bij de auto weg aangekomen. Gelukkig is daar iemand uit de auto gestapt en heeft haar gepakt, en gewacht tot ik er was. Toen op de terug weg wilde ze er nog een aantal keer van door gaan om de stomste dingen (verkeersborden
). Ze zocht echt iets om van te kunnen gaan schrikken. Ik baalde hartstikke, en sindsdien ben ik niet meer wezen wandelen.Ze weet nu dus dat ze los kán komen als ze echt wil, en ik ben mijn vertrouwen in haar kwijt.
We staan sinds vrijdag op een andere stal, en vandaag ben ik voor het eerst het laantje daar uit gelopen (is een vrij lange laan) en dat ging opzich goed. Maar ik merk dat ik zelf vrij angstig ben dat er weer iets gebeurd, en dat merkt ze natuurlijk metteen.
Iemand tips? En zal ze nu altijd gemakkelijker en vandoor blijven gaan in de toekomt of hoeft dit niet?
Zeker weten. 
