. Op plaats van bestemming aangekomen veranderde dit. Paard deed pogingen een kelder in de trailer te graven, hinniken, noem maar op. We hebben geprobeerd het te negeren en het deurtje dicht te houden. Dit ging goed totdat hij hoeven of paardengeluiden hoorde en dan begon het circus van voor af aan. Uiteindelijk paard van de trailer gehaald (zeiknat). Eenmaal van de trailer af kalmeerde hij na verloop van tijd wel weer, maar bleef onrustig. Pas met ruiter aan boord zag je hem relaxen (oh, bekende situatie: we gaan een stukje rijden). Na de rit zelfde verhaal: erg onrustig in de trailer zodra hij andere paarden geluiden hoorde.
Nu is dit paard meestal vervoerd met nog 1 ander paard ernaast en niet vaak in zn eentje. Verder stond de trailer zo geparkeerd dat hij met deurtje open alleen een andere auto zag (en geen paarden). Hij hoorde de paarden dus wel, maar zag ze niet.
Ik kreeg de indruk dat het een soort combinatie was van 'verlatingsangst' met 'onwennigheid nieuwe situatie'.
Graag wil ik hem toch leren enige tijd alleen te zijn in de trailer. Ik wil in de toekomst ook met trailer op wedstrijd en kan me zo voorstellen dat het fijn is om het paard nog even op de trailer te laten staan terwijl je zelf het wedstrijdterrein verkent. Of dat je naar de prijsuitreiking gaat terwijl paardlief op de trailer staat. Of dat je een rit afspreekt met iemand en je moet op plaats van bestemming nog even wachten tot alle deelnemers er zijn. Noem maar op, voorbeelden genoeg te verzinnen.
We gaan in elk geval een volgende keer de trailer zo parkeren dat hij iets meer kan zien als het deurtje open is. Ook willen we dit vaker gaan oefenen.
Mijn vragen: wie herkent dit probleem? Nog ideeen voor oplossingen?

