Lekker meehobbelen, het paard doet het werk wel. Dat laatste is natuurlijk ook de bedoeling! Maar niet alle paarden zijn even licht te rijden... neem die van mij.
Gisteren zei ik na het rijden als grap tegen degene met wie ik samen had gereden: mijn paard is mijn fitnesstoestel. En zo voelt het soms echt, haha! Mijn IJslandse ruin is nogal een slungel van zichzelf, en hij kan nu eindelijk verzameld tölten ('arbeidstempo tölt' heet dat in IJslanderkringen) met goed achterhandgebruik en mooie actie/schoudervrijheid, een hele prestatie waar ik best trots op ben. Ik moet hem daarbij wel ondersteunen met alle buik- en (boven)beenspierspanning die ik op kan brengen zonder te verkrampen. Je moet zeg maar meeveren zonder de spierspanning te verliezen. Dat voelt als een soort callanetics (als iemand nog weet wat dat is, tegenwoordig heb je dingen als poweryoga) en heeft ook nog hetzelfde effect op de bbb-zone (mooi meegenomen toch
). Gelukkig kan hij ook draven, dus dat doen we tussendoor ter ontspanning. En racetempo tölt, telgang en galop kosten ook minder moeite (eh, van mijn kant dan, he
).Ik vind het niet erg dat ik net zo hard moet werken als mijn paard (nouja, zo voelt het), maar ik zou best nog wel eens een IJslander willen hebben die al verzamelt als ik alleen maar aan mijn buikspieren denk
Hoe zit dat met jullie; komen jullie ook vaak bekaf van je paard, of heb je geen zweetdruppeltje verloren? Enne, voelt dat dan goed of juist niet?
Dus: mag paardrijden wel zo veel bloed, zweet en tranen (bij wijze van spreken) kosten, of doe je dan iets fout?
zijn er van die ruiters die zelf super moe zijn en het paard is nog lekker fit.
En soms heel soms rijden we in de bak en is Gambol alleen maar moe
. Dat begint nu gelukkig te komen (in draf en stap dan)
en dat scheelt een hoop energie, vind ik. Maar na de galop ben ik meestal buitenadem, Jamy vind dat heel moeilijk en ik vind het moeilijk haar rond te sturen, en in galop te houden en goed te blijven zitten.
)
dus het is nooit omgedraaid
Meestal valt het wel mee, maar na een uurtje privéles ben ik toch wel gebroken hoor en heb ik een hoofd als een tomaat
Maar ook bijvoorbeeld na een wedstrijd ben ik kapot, hoewel dat niet zozeer van het rijden komt, maar van de spanning.
Ik moet hem heel goed aan het been houden enzo.. Mijn instructeur zegt ook hij moet het werk doen, niet jij
