Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Vjestagirl schreef:(aller eerst vraag ik me af waarom jouw paard nooit buiten staat, maar goed, besides that)
Ik zou hem niet zo in een vreemde groep op het land gooien. Ik zou een draadje spannen tussen hem en de andere paarden, en beginnen met hem een ochtendje of een middagje naar buiten te doen. Na een week kun je hem overdag buiten zetten, en na een week of 2 a 2,5 helemaal naar buiten toe.
maar goed is offtopic russel schreef:Karakters zegt niets, ze moeten elkaar kunnen velen. Hoe oud is jouw paard? Jonkies kunnen heel irritant voor oudere paarden zijn. Maar als ruin met 2 merries kan ook heel gezellig voor ze zijn. Merries kunnen snel strappen, maar als jouw ruin gesocialiseerd is en nog weet hoe de weidetaal in elkaar steekt, moet het geen probleem zijn.

, waar ik denk ik wel heel blij mee kan zijn, is dat hij niet heel nodig de leider meer hoeft te zijn, sinds dat oog eruit is, lijkt wel of hij het snapt dat ie dat niet kan. Vorig jaar stond hij met een heel dominant paard buiten, die kwam nadat mijnes wat dominanter wou ''knuffelen'' in zijn volle achteruit op me paard af om hem eens even in de hoek te zetten, mijn paard raakte in paniek, hij kon de helft niet zien van wat er gebeurde....hij kreeg geen lel ofzo, het was alleen drijgen, maar mijn paard bleef meteen op een afstand, en de positie was duidelijk, je mertke ook echt aan hem, dat ie ook geen leider wilde zijn.....je zag echt aan hem, oke heb het geprobeert...poging mislukt, laat dan maar. russel schreef:Je zou hem de eerste dag met een draadje tussen de merries kunnen zetten, die komen meteen sjansen, maar dan is het voor hem niet bedreigend als hij veilig achter het draadje staat. De merries zullen dan wel snel door hebben dat hij niet meteen de leiding zal willen nemen, maar misschien ook wel. Ik denk dat het makkelijker voor hem is.
Sneu voor zijn oog, is dat al lang zo? Mijn hond heeft staar en in het begin merkte we het wel aan hem, nu heeft hij wellicht aanvaart dat hij wat minder ziet en je merkt niets meer aan hem. HIj loopt nergens meer tegen aan of valt van afstapjes, in het begin wel, heel zielig, maar de natuur is zo slim.
