In theorie roept men dat het het beste is om bij de aanleg van een bak / paddock eerst de grond een stuk af
te graven. En dan dmv. drainagebuizen , puin , e.d. te gaan werken zodat je een mooi waterdoorlatend geheel krijgt.
Maar in de de praktijk hoor je altijd veel gedonder met die drainage , het slibt na een paar jaar alsnog dicht enzo.
Ik denk dan. Is het niet gewoon makkelijker om die laag zand gewoon bovenop het land te gooien , verhard randje eromheen
zodat het niet uitgelopen wordt , en het water zakt dan vanzelf wel door het zand heen naar de lager gelegen grond.
Water wil en gaat toch naar het laagste punt.
Desnoods maak je bvb. een greppeltje om de bak heen en gebruik je die klei die uit dat greppeltje komt , meteen als omlijsting
voor het zand. Heb je 2 vliegen in 1 klap : een mooie rand om het zand binnen de bak te houden , en nog een extra slootje
voor het opvangen van overtollig regenwater uit de bak en het weiland eromheen.
Enige mogelijke probleem dat ik in dit idee zie , is dat het zand na verloop van tijd vermengd gaat worden met de klei eronder.
Maargoed dan leg je een gronddoek o.i.d. eronder en dan heb je dat probleem ook niet meer

Dit lijkt mij zo een ideale oplossing voor een simpel bakje , maar ongetwijfeld mis ik ergens iets.
Anders zou een dergelijke manier wel veel vaker gebruikt worden ipv. al dat gedoe met die drainage enzo

Weten jullie wellicht waarom het op deze manier niet goed zal werken....? Waar maak ik de denkfout ?

.