Ik zou het echt niet over mijn hart kunnen verkrijgen om hem op stal te zetten. Waarom kunnen mensen dat niet aannemen? We zijn niet allemaal hetzelfde, dat is wel duidelijk.
Gelukkig hoef ik me er niet druk over te maken, want ik zou niet zonder mijn paard willen, maar ALS ik hem dit leven niet meer kan bieden, denk ik toch echt aan mijn paard. En niet aan mezelf. Noem het "politiek correct'' geklets of noem het gewoon onvoorwaardelijke liefde voor mijn paard en zijn karakter.
Jouw paard vind het wel prima. Dat zal dan een heel ander type paard zijn dan de mijne.
Dat kan, dat mag.

