Kaunos schreef:Ik passeer ook altijd in stap en stel het ook erg op prijs als anderen dat bij mij doen. Mijn paard kan redelijk wat hebben, maar het blijven toch vluchtdieren.
Laatst was ik dus samen met twee anderen naar de bossen gegaan, waar toevallig een orientatierit met aanspanningen bezig was. Toen we de bossen uitgingen moesten we een meter of 50 met deze aanspanningen oprijden. Ze waren allemaal aan het stappen en er zat meer dan voldoende ruimte tussen om ons ertussen te laten en men vond het ook geen probleem (alles in stap dus). Vervolgens komt er van achteren een of andere dwaas met een karretje iedereen inhalen. Dat vond mijn paard toch niet echt fijn en ging in zijn achteruit, bijna tegen de pony aan van het span dat wel netjes bleef stappen. Toen hij niet meer verder naar achteren kon kwam hij omhoog (wat was ik blij dat ik een knop op mijn (western)zadel had!). En die figuren die aan het inhalen keihard lachen en gewoon doorrijden, terwijl ze zagen dat het niet goed ging. Dat vind ik dus echt GEEN fatsoen hebben. Ik moet er niet aan denken wat er was gebeurd als ik mijn evenwicht had verloren en eraf was gevallen, daarmee misschien wel mijn paard ook had omgetrokken.
Ik had een paard wat goed tegen karretjes kon, maar vanaf dat moment dus ineens een stuk minder.
Gelukkig kwamen we onderweg terug naar huis nog zoveel andere aanspanningen tegen, die wel rekening met ons hielden, dat de ergste angst er alweer uitwas (ik ben ook bewust een stuk met een aanspanning opgereden om hem weer te laten wennen).
Die dwaas op dat karretje had ik een flinke schop verkocht, wat een sukkel, dat soort mensen weet dus blijkbaar niks van paarden af.
Levens gevaarlijk