joepy46 schreef:Ik geloof echt niet dat een paard een "Wandel paard"" is. Onze buren ( Belgen) noemen een recreatie paard zo.
Wandelpaard is een paard waarmee mensen gaan wandelen, duurste hoofdstel in, helemaal opgepoetst, bandages om én deken op.
Wie laat zijn paard weleens los lopen?
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
- Sjonniej
- Berichten: 17536
- Geregistreerd: 21-05-03
- Woonplaats: Zuid Holland
- Anoniem
Geplaatst: 19-12-04 16:55
Lusitana schreef:Niet doen dan. Maar als hij losbreekt van zijn touwtje of aan de kletter gaat met jou erop, zijn dat spoor en die snelweg er nog steeds.
Natuurlijk, daar heb je helemaal gelijk in. Maar ik zal even twee situaties schetsen:
Situatie 1:
Ik rijd op mijn paard door een rustig gebied. Ik heb hem gewoon opgezadeld en een hoofdstel met een bit ingedaan. Ineens schrikt hij van vuurwerk en slaat op hol. Wat ik ook probeer, er is geen houden meer aan. Op een gegeven moment maakt hij nog een onverwachte beweging waardoor ik val en mijn paard alleen verder loopt. Hij komt op de snelweg terecht en wordt geschept door een auto. Paard dood, maar nog erger: er is een kettingbotsing ontstaan op de snelweg en er zijn zelfs doden en zwaargewonden bij gevallen.
Situatie 2:
Ik wandel mijn paard door een rustig gebied. Hij loopt, zoals gewoonlijk, los met me mee. Ineens schrikt hij van vuurwerk en slaat op hol. Ik sta compleet machteloos toe te kijken hoe mijn paard als een bezetene van me wegrent. Hij komt op de snelweg terecht en wordt geschept door een auto. Paard dood, maar nog erger: er is een kettingbotsing ontstaan op de snelweg en er zijn zelfs doden en zwaargewonden bij gevallen.
In situatie 1 heb ik er alles aan gedaan om te voorkomen dat er ongelukken gebeurden. Ik had mijn paard immers een hoofdstel ingedaan, er zat een zadel op, ik heb hem geprobeerd te stoppen, maar het mocht helaas niet helpen. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen en mijn pogingen om het tot een goed einde te brengen, is er toch een enorm ongeluk gebeurd met zeer ernstige gevolgen.
Ik houd er een rotgevoel aan over, maar er zal vast een therapeut zijn die me er uiteindelijk van kan overtuigen dat het mijn schuld niet was en dat ik alles heb gedaan wat binnen mijn macht lag om deze vreselijke gevolgen te voorkomen.
De verzekering zal de schade zonder problemen vergoeden. Hoe naar dan ook; dit soort dingen kunnen gebeuren en ik ben nergens nalatig in geweest.
In situatie 2 ben ik behoorlijk nalatig geweest. Ik heb het paard geen hoofdstel omgedaan, maar hem gewoon los mee laten lopen. Ik wist dat een paard een vluchtdier is, maar ik vond dat het voor die van mij niet gold. Hij was immers altijd braaf en wat Monty Roberts kan, dat moest en zou ik ook kunnen. Op het moment dat mijn paard schrok kon ik niets doen, behalve toekijken hoe hij uit mijn gezichtsveld verdween.
Ik wilde dat ik nooit 'De Paardenfluisteraar' gezien had. Ik voel me rotter dan rot en zelfs na jaren therapie zou geen therapeut me ervan kunnen overtuigen dat het mijn schuld niet was. Het was namelijk WEL mijn schuld, voor de volle 100 procent. En ik zou met dat schuldgevoel mijn leven verder moeten zien te leven. Dat iedereen me er op aankijkt is volkomen terecht. Ik had gewoon niet zo dom moeten zijn...
De verzekering zal de schade in dit geval niet zomaar vergoeden. Misschien zelfs in het geheel niet. Ik ben op alle fronten zo nalatig geweest als het maar kan en heb eigenlijk gewoon doodslag gepleegd, ookal wilde ik dat niet.
- vencedor
- Berichten: 9353
- Geregistreerd: 27-05-04
Geplaatst: 19-12-04 17:09
. (hobbelt hij dalijk daar los over de weg 
) daarom heb ik meestal wel een touw aan zn halster maar die hang ik over zn nek kan ik hem ingeval van nood zo vast pakken. 
- bolletje
- Berichten: 2120
- Geregistreerd: 30-05-03
Geplaatst: 19-12-04 18:38
- Anoniem
Geplaatst: 19-12-04 18:46
bolletje schreef:ik rijd vaak buiten met van die dresuur mensen ik met halster hun hun paard strak in het gareel, welk paard loopt er nou het meest ontspannnen ,mijn paard schrikt nergen van vroeger wel hij kan overal heen kijken, en ik zit ook zonder angst op mijn paard, en dan zit de rest o god daar gaat ie van schrikken hou je vast hij gaat aan de haal ik hou hem niet , ik hou me paardje makkelijk krijg hem er zo langs
Helemaal gelijk!!!
En maar zeuren; 'zou je nou wel met halster gaan? Is dat wel zo veilig?'
Daar wordt ik dus echt ZO moe van, dat men denkt dat je automatisch een bit nodig hebt om een paard 'in bedwang' te houden!
- Anoniem
Geplaatst: 19-12-04 18:51
Je kan alleen ZELF aanvoelen of dit verantwoord is om met je paard te doen.
- Katja
-
- Berichten: 42419
- Geregistreerd: 29-04-02
- Woonplaats: Utrecht
- judithM
- Berichten: 1618
- Geregistreerd: 17-02-01
Geplaatst: 19-12-04 19:13
Lusitana schreef:Het gaat erom dat je het paard onder controle hebt, en dat hoeft niet met een touwtje. En is niet speciaal zo als je wel een touwtje gebruikt. Niet durven loslaten zit vaak meer in de angst van de mens, niet zo zeer in de onbetrouwbaarheid van het paard. Nogmaals, ik zeg niet dat iedereen het moet doen, ik zeg alleen dat er genoeg mensen bewijzen dat het best kan. en om die nu onverantwoordelijk te noemen, is niet juist. Hoe bedoel je verkleint de kans...op wat? een stap opzij voor een auto..? als je pony raar doet, denk je dan echt dat je dan wat aan je touwtje hebt? Je bent maar een vlieggewicht hoor, een paard tilt je zo van de grond als hij wil. Nogmaals, het gaat over onder controle zijn. als hij dat niet meer is, ben je ook met een touw nergens.
Nou mss heb je niet altijd kracht genoeg om een paard aan een touw te "houden" (98% van de gevallen zeker wel) maar je probeert wel het risico te verkleinen door je paard aan te lijnen!
(omgaan met paarden neemt altijd risico met zich mee)
Een paard zonder touw die in blinde paniek ervandoor gaat daar heb je gelijk niets meer over te vertellen.
Je maakt mij niet wijs dat als je je paard nog zo goed onder controle hebt als het los loopt en in "blinde paniek ervandoor gaat dat je hem dan zo weer even "terugfluit".
Dan neem je in mijn ogen te veel risico en ben je onverantwoordelijk
bezig!
- bolletje
- Berichten: 2120
- Geregistreerd: 30-05-03
Geplaatst: 19-12-04 19:18
- cissie
- Berichten: 6178
- Geregistreerd: 23-08-02
Geplaatst: 19-12-04 19:34
Lusitana schreef:Het gaat erom dat je het paard onder controle hebt, en dat hoeft niet met een touwtje. En is niet speciaal zo als je wel een touwtje gebruikt. Niet durven loslaten zit vaak meer in de angst van de mens, niet zo zeer in de onbetrouwbaarheid van het paard. Nogmaals, ik zeg niet dat iedereen het moet doen, ik zeg alleen dat er genoeg mensen bewijzen dat het best kan. en om die nu onverantwoordelijk te noemen, is niet juist. Hoe bedoel je verkleint de kans...op wat? een stap opzij voor een auto..? als je pony raar doet, denk je dan echt dat je dan wat aan je touwtje hebt? Je bent maar een vlieggewicht hoor, een paard tilt je zo van de grond als hij wil. Nogmaals, het gaat over onder controle zijn. als hij dat niet meer is, ben je ook met een touw nergens.
Dat het voor een groot deel in de angst van een mens zit ben ik zeker met je eens, een mens kan verschillende situaties inschatten en als het goed weet men de evt gevolgen hiervan.
Mensen denken wellicht vaak ik laat mn paard niet los lopen want stel dat ie hij dit of dat gaat doen en meestal is het paard gewoon rustig en loopt ie netjes/enthousiast met je mee!
Wat ik bedoel te zeggen met 'de kans verkleinen' is niet bv een stap opzij doen (in het geval dat er een bv een auto vlak naast je rijd) want in de meeste gevallen ben je met een touwtje er dan ook te laat bij die stap is in een fractie van een sec gemaakt, nee ik bedoel een heleboel stappen of een gekke sprong. (mocht er in de verte of bv in een weiland ernaast of aan de overkant van de weg iets engs lopen of zijn)
Wat je al zegt als een paard echt volledig in paniek raakt of echt weg wilt vluchten dan hou je er de meeste gevallen hem echt niet bij je met een touwtje dat snap ik ook, maar wanneer gebeurt dat nou? toch nooit of heel zelden. (iedere eigenaar heeft het waarschijnlijk wel een keertje meegemaakt of gezien bij iemand anders).
Maar het gebeurt bij vele wel regelmatig dat een paard gewoon even schrikt of door 'iets' eventjes onrustig is, in dat soort situaties kan een paard wel wat meer doen dan en pasje op zij, vele schieten naar voren of lopen snel achterwaardts, dat noem ik niet in paniek zijn maar wel een schrikreactie waarmee het belangrijk is dat je zorgt dat je paard bij je blijft.
Als jij en andere mensen dat kunnen met je stem of door overwicht dan is dat natuurlijk heel mooi, maar ik vind het onnodig nemen van een risico waar ik het nut niet van inzie.
Als je zorgt dat je je touw altijd losjes in een boog hebt hangen zonder enkele druk loopt een paard ook min of meer 'los' mee, maar mocht je in een situatie komen waarin nauwer contact nodig is dan heb je dat ook.
- navaja
- Berichten: 971
- Geregistreerd: 14-05-04
- Woonplaats: Breda
Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-04 19:39
Ik ben het geheel met je eens qua schuldgevoel in situatie 1 en 2.
Daarentegen schat ik de situatie anders in.
Ten eerst hebben mijn paarden tijdens een rit of een 'wandeltocht' altijd een halster om en wanneer er verkeer in de buurt is hou ik ze absoluut vast.
Veiligheid gaat in zoverre voor alles dat het zelfvertrouwen, het gevoel van vrijheid en het respect behouden wordt.
Ik zou dus absoluut, om een ongeluk te proberen tegen te houden, mijn paard kunnen 'uitlaten' met bit, peesbeschermers om, zweepje in de hand, altijd een tweede persoon in de buurt..noem maar op. Want als 500 kilo mij om ver wil krijgen moet ik alle hulpmiddelen in kunnen zetten om dat tegen te gaan.
Maar wat geeft dat aan? Dat geeft in mijn ogen aan dat ik mijn paard niet vertrouw, dat ik mezelf niet vertrouw en dat ik de relatie tussen mij en mijn paard niet vertrouw.
Dit gevoel reflecteert zich naar het paard, het paard zal zich hetzelfde gaan voelen als jij...met als veel voorkomend resultaat een paard dat zichzelf niet vertrouwt, dat dus van alle onbekende zintuiglijke prikkels zal schikken.
Een paard dat jou niet vertrouwt en zich bij een moeilijke situatie niet naar jou toe zal keren.
Een paard dat jullie realtie niet vertrouwt, oftewel een paard dat zich niet op zijn gemak voelt bij jou.
Mijn inziens dan....
Daarbij wil ik nog even opmerken dat juist doordat een paard een vluchtdier is, hij/zij zichzelf in een nare situatie enorm zal verzetten tegen het bit/teugel/noem maar op. Hij/zij kan dit zien als een doorvoering van de nare situatie en zal hierdoor niet rustiger worden.
Daarentegen zal een paard, omdat het een vluchtdier is, weg willen van 'het kwaad', als dit kwaad 5 stappen verderop aanvoelt alsof het weg is, dan is het vluchten al gedaan.
Ook nog, de paarden die ik ken en goed in hun vel zitten schikken alleen wanneer hun 'leider' een bepaalde situatie niet als eerste heeft opgemerkt. Het is dus de taak van de ruiter/wandelaar om alles in de omgeving te zien, voordat het paard dat doet.
Nogmaals, mijn inziens...
- cissie
- Berichten: 6178
- Geregistreerd: 23-08-02
Geplaatst: 19-12-04 19:49
bolletje schreef:als ze ervan door willen gaan in paniek gaan ze toch wel , intrsseert ze echt niet dat er iemand gillend achter ze aan vliegt, je kan hem mischien wel even bij je houden maar als ze echt bang zijn rennen ze toch wel , als ze los lopen lopen ze een paar pasjes harder en hebben ze in de gaten dat de leider zich nergen druk om maakt dan minderen ze alweer vaart .
Gillend erachteraan lijkt me idd een bijzonder onozele oplossing of actie
Het klinkt idd leuk als je zegt;'ze lopen een paar pasjes harden en zodra ze zien dat hun leider rustig is mindere ze vaart'
Helaas als een paard volledig paniekt is ie binnen enkele sec een stipje in jou ogen weg foetsie dan ziet ie jou echt niet, hij denkt nog niet eens aan je!
Als je bedoeld een schrikreactie van iets wat hem niet totaal over de rooie maakt, en je loopt bv aan de rechterkant vd weg, is het toch fijn dat als hij schrikt dat hij ook aan de rechterkant van de weg blijft lopen en niet iets schrik naar de linkerkant vd weg schiet of loopt.
Onze wegen in Nederland zijn hoogstens een paar meter breed, voor een paard die schrikt is dit een afstand van niks, stelt geen bal voor.
Hij staat voor je het weet aan de de andere kant, weet het paard veel dat hij niet naar de overkant mag omdat wij mensen als regel hebben dat je rechts vd weg moet blijven.
Dan vind IK het een fijn idee om toch een touwtje te hebben want in dit soort situaties kan deze zeker steun geven voor het paard, liever een kort rukje aan het touw en bv met je stem hem bij je halen dan dat hij met zn kont op de moterkap van een toevallig net voorbijkomende auto zit.
Maar nogmaals als jij je paard als hij schrikt zonder touwtje bij je kunt houden vind ik dat alleen maar knap, het gaat vast goed, maar onthoud 1 ding het gaat op een dag goed mis.
Tenzij je in de middele of nowhere woont of in een omgeving waar er rekening met jou en je paard wordt gehouden, helaas ken ik die plekjes niet in Nederland!
- cissie
- Berichten: 6178
- Geregistreerd: 23-08-02
Geplaatst: 19-12-04 20:00
Blossomm schreef:Daarbij wil ik nog even opmerken dat juist doordat een paard een vluchtdier is, hij/zij zichzelf in een nare situatie enorm zal verzetten tegen het bit/teugel/noem maar op. Hij/zij kan dit zien als een doorvoering van de nare situatie en zal hierdoor niet rustiger worden.
Daar zit voor vele ook denk ik het probleem, als je je paard netjes in het tuig hebt lopen zal hij het bit zeker niet zien als iets wat hem in schriksituaties onrustig zal maken, daarbij is het feit hoe de ruiter hiermee omgaat netzo van belang.
Een paard wat het bit voledig accepteerd en dat zijn er maar weinig
, heeft steun aan het bit en zoekt de hand van de ruiter op via het bit. Als de ruiter een Zachte Evenwichte Hand heeft zal het paard kalmeren en rustig worden, als je aan de teugels gaat trekken of deze gebruikt als geleider om je eigen stress te doorvoeren werkt dit zekers niet postitief op de mond van het paard, maar dat is niet de schuld van het bit maar van de ruiter.
[/quote]Ook nog, de paarden die ik ken en goed in hun vel zitten schikken alleen wanneer hun 'leider' een bepaalde situatie niet als eerste heeft opgemerkt. Het is dus de taak van de ruiter/wandelaar om alles in de omgeving te zien, voordat het paard dat doet.
Nogmaals, mijn inziens...
[/quote]
Daar heb je en goed punt en kan ik me zeker in vinden
- navaja
- Berichten: 971
- Geregistreerd: 14-05-04
- Woonplaats: Breda
Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-04 20:10
cissie"]
Daar zit voor vele ook denk ik het probleem, als je je paard netjes in het tuig hebt lopen zal hij het bit zeker niet zien als iets wat hem in schriksituaties onrustig zal maken, daarbij is het feit hoe de ruiter hiermee omgaat netzo van belang.
Een paard wat het bit voledig accepteerd en dat zijn er maar weinig
Als de ruiter een Zachte Evenwichte Hand heeft zal het paard kalmeren en rustig worden, als je aan de teugels gaat trekken of deze gebruikt als geleider om je eigen stress te doorvoeren werkt dit zekers niet postitief op de mond van het paard, maar dat is niet de schuld van het bit maar van de ruiter.
[/quote]
Absoluut! Daar heb je helemaal gelijk in.
Wanneer een ruiter/'medewandelaar' een situatie niet aan heeft zien komen, zal hij/zij vaak , ik doe mijn best om het niet te doen, maar het is tricky, ook erg schrikken! Met als resultaat dat deze persson gaat verstijven en erg hard wordt...
dan krijg je de vicieuze cirkel van paard gestressed -->maakt ruiter gestressed, dit maakt het paard nog gestressder --> en ga zo maar door.
Het is voor veel mensen dus heel moeilijk om in een nare situatie relaxed en duidelijk te blijven.
Dit is trouwens wel iets dat iedereen die met paarden de weg op gaat zou moeten kunnen.
[quote="blossomm schreef:Ook nog, de paarden die ik ken en goed in hun vel zitten schikken alleen wanneer hun 'leider' een bepaalde situatie niet als eerste heeft opgemerkt. Het is dus de taak van de ruiter/wandelaar om alles in de omgeving te zien, voordat het paard dat doet.
Nogmaals, mijn inziens...
Daar heb je een goed punt en kan ik me zeker in vinden
[/quote]
Thanks
, ook dit wordt vaak vergeten vind ik.. - elady
-
- Berichten: 5898
- Geregistreerd: 17-11-03
Geplaatst: 19-12-04 20:25
Hij sukkelt naar de strook gras en neemt twee happen en loopt zo naar stal...soms moet ik hem halen..maar dan is er naar toe lopen al genoeg.
Dit doe ik alleen als er op het terrein geen mensen bezig zijn ('s avonds tegen een uurtje of 5 en dan haal ik ze ook altijd binnen).
Verder lopen ze altijd aan een touwtje mee (de rest altijd)
- cissie
- Berichten: 6178
- Geregistreerd: 23-08-02
Geplaatst: 19-12-04 21:01
schaapjuh schreef:CCCCorine, ik snap wat je hiermee wilt zeggen, maar vind situatie 2 niet helemaal kloppen. Mocht je in die situatie zo'n goede band met je paard hebben, dan zal je paard in elke situatie bij je blijven, zelfs als ie ergens ongelooflijk van schrikt. Omdat hij je vertrouwd en je als een lid van de kudde (leider) ziet. En als die rustig blijft en er niet van tussen gaat, doet dat paard ook niet.
Peerd ie 'em wél, dan zegt dat enorm veel over de band tussen mens en paard. Die is immers dus níet zo goed als je dacht
Aangezien de meeste mensen niet zó'n band hebben met het paard dat ie bij je blijft als ie mocht schrikken, zou ik zeker in dit drukke land het paard niet los laten lopen. Doe dat maar ergens waar veeeeel ruimte is, zonder dat een ander gevaar zou kunnen lopen
Allereerst mijn excuses dat ik bijna overal op reageer, wellicht wat irritant maar ik vind dit een leuk topic
Blijkbaar zijn er maar weinig mensen die verschillende wilde en in gevangschap gehouden kuddes hebben geobverseerd.
Als je goed naar die kuddes kijkt valt de Leider op, maar er valt nog een paard op en dat is altijd 1 van de 'oudere' merries, nooit een hengst.
Als er gevaar dreigt dan zal de hengst in de aanval gaan om zijn kudde te beschermen, maar hij beschermt zn kudde op een geheel andere wijze dan dat de merrie dat doet, de hengst valt lettelijk de vijand aan en zal hem probeen te verjagen of als het moet zich openstellen voor een duel.
De merrie beschemt de kudde op een andere wijze zij zorgt dat de kudde rustig blijft en zorgt voor een veilige omgeving.
Ze kan niet voorkomen dat haar kuddegenoten schrikken of onrustig worden ze kan ze hoogstens leiden en op die manier de proberen een gevoel van veiligheid te geven.
Als een paard schrikt kan hij zich vastnagelen aan de grond of op de vlucht slaan, een paard wat in deze kudde vlucht rent wellicht een paar meter van de kudde vandaan, helemaal niet erg want hij houd zn maatjes goed in de gaten en zal snel weer terugkeren.
De merrie weet dit heel goed en zal haar energie ook niet gaan verspillen aan dit paard.
Maar wat als hetzelfde paard naast ons had gelopen en deze schrikt, wij als leider kunnen zorgen dat hij bij ons blijft maar die paar meter dat het paardje weg wilt lopen/vluchten is bij ons al gauw de tuin van de buurman of de 80 km weg naast de wei.
De band die de merrie met het bovenstaande paard heeft daar kunnen wij mensen nog eens over dromen maar meer zal het niet worden.
Dat mensen 'denken' dat ze zeker zoveel overwicht hebben als de merrie is misschien wat naief (tenminste dat vind ik) wij mensen kunnen nooit maar dan ook echt nooit een betere leider van een kudde zijn als de hengst en de leading merrie tezamen.
Dat wij mensen 1 op 1 goed met het paard overweg kunnen bliijkt wel uit de praktijk, maar dat is geen kudde.
Ga als mens maar in een kudde staan, dan lijkt het soms net alsof je de leider bent , maar een leider van een kudde kun je alleen zijn als je er 24 pd 365 dg. per jr bij bent en niet die paar uurtjes per dag of misschien nog minder dat wij ff om het hoekje komen kijken.
Het peren zoals Schaapjuh omschrijft is hem als ik het goed begrijp ook volledig peren, dat doet een paard idd niet als hij bij zn leider is want dan peert ie hem niet, dus zover kan ik het nog volgen.
Maar als je met je paard op pad gaat is er geen spake van een kudde, waar is die kudde dan?
Als jij onder De Kudde jezelf als leider en je paard beschouwd, vind ik dat niet juist en ook een beetje oneerlijk tegenover je paard, omdat jij het beeld van kudde en leider voor ogen hebt en het paard ziet geen kudde en kan jou voorstelling van......de kudde theorie..........echt niet volgen.
Dat je ten alle tijden overwicht op je paard moet hebben is logisch en daar kun je op verschillende manieren aan werken.
Maar als je een paard uit een bestaande kudde plukt kun je daar heel goed mee gaan werken en het paard zal zich gewillig t.o.p van jou opstellen, maar zodra je het paard terug zet in de kudde ben jij maar een mens en kun je never ever tippen aan de leidende merrie of hengst.
Waarom zou je ook, laat een paard als ie bij zn soortgenoten is zelf hun rangorde bepalen ik vind dat wij als mens daar niet me mogen bemoeien, hoemeer de mens zich ertussen gaat wringen hoe meer problemen er onstaan, pas als je het paard uit de kudde haald om ermee aan het werk te gaan tellen jou regels.
Ik vind dat je een paard een paard moet laten niet altijd en overal als mens je invloed op uit moet willen oefenen.
Laatst bijgewerkt door cissie op 19-12-04 21:13, in het totaal 1 keer bewerkt
- tizzy
- Berichten: 262
- Geregistreerd: 19-12-04
- Woonplaats: leerdam
. 
- Jokonootje
-
- Berichten: 5372
- Geregistreerd: 26-05-03
Geplaatst: 19-12-04 22:10
Als jou paard dus schrikt van iets en "weg vliegt" voor iets wat hij/zij eng vind... gaan jullie mij niet vertellen dat jullie niet zelf ook schrikken en een bepaalde reactie geven maar gewoon lekker stil blijven staan zo van ach dat paard komt wel weer terug ....
Ik geloof er drie keer niks van ....