Lielle schreef:en daar noem je dus iets essentieels (net als Sonja trouwens). Ik heb een man die het prima vindt dat ik paard rijd, maar het ook prijs stelt als hij me nog eens ziet. Dus dan moet je toch een balans zoeken. Ik kom nu 5 dagen in de week op stal, ik heb de luxe dat ik mijn moeder's paarden rijd en dus ook het werk kan delen. Maar ik kan en wil niet iedere avond om half elf op stal rondhangen, dat kost me mijn huwelijk.
Ik denk niet dat het toevallig is dat ik juist op een paardenman ben gevallen
. Ik heb eigenlijk altijd vriendjes "in de paarden gehad"....
Ik heb ook bewust een baan gezocht, waarbij ik al om vier uur klaar ben, zodat ik 's avonds toch nog een behoorlijke tijd thuis ben.
Dat zal allemaal heus voor iedereen niet zo makkelijk zijn, dat besef ik heel goed, maar ik had die keuzes wel, en heb ze dan ook bewust gemaakt.
Ik heb trouwens ook gekozen voor een pensionstal die bijna 30 km van mijn huis vandaan ligt, maar waar mijn paarden het goed hebben. Ook niet iets wat iedereen zou doen, hoewel mijn vriendin nog veel gekker is: die staat op dezelfde stal, maar die woont nog 15 km verder weg...

helemaal mee eens runnigkawa!! ik ga normaal 3x op een dag naar syl (ben postbode en loop vaak in de buurt bij m`n syllie moet hem dan ook even zien)maar tegen woordig meerdere keren op een dag(controleren ivm die engerd van een paardenbeul
) ,zet hem in de avond lekker op stal en s`morgens vroeg gaat hij weer lekker op het land en rijdt hem wel zeker 5 dagen in de week lekker naar het bos,duin of naar het strand! als je eenmaal voor een paard hebt gekozen dan zorg je er ook maar goed voor!!
en ik heb geen reden tot klagen. Ik zorg dus bv wel dat ik 's ochtends al vroeg begin zodat ik idd ook rond 4 uur weg kan. Maar aangezien ik ook 30 km moet rijden

