Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-06-02 20:40

Geplaatst: 15-06-02 20:40

Ik kan me helemaal vinden in de woorden van Pepijn, dat is precies mijn gedachtengang. Van huis uit ben ik opgevoed met het idee dat je pas iemand bent wanneer je iets belangrijks hebt gepresteerd waardoor je maatschappelijk aanzien verkrijgt. Gaandeweg ben ik er achter gekomen dat ik daar mijn geluk niet uit kan putten. Carriere maken als doel op zich is hol en leeg en feitelijk een iirreëel doel. Mensen die echt carriere maken [en daarbij maakt het niet uit of dat nu in de sport of maatschappelijk is] doen dat omdat ze in de eerste plaats een onbedwingbare passie hebben voor dat wat ze doen. Door de combinatie van passie en talent komen ze tot een carriere.

Wat ik me verder afvraag is waarom je jezelf dwingt om steeds voor uitersten te kiezen. Er is ook nog zoiets als een middenweg: een kleine carriere en een leuke hobby. Voor mezelf geldt dat ik heel erg gelukkig met mijn man, werk, hond en de katten, de paarden zijn ook een heel belangrijk onderdeel daarin, het hoort allemaal bij mij. Voor mij zijn 10 kleine succesjes belangrijker dan dat ene grote succes. Want stel dat dat ene grote succes mislukt [misschien omdat je je doel te hoog hebt gesteld] is dan je hele leven mislukt?
Het grootste succes is altijd nog je eigen geluk.........

**Geplaatst**: 15-06-02 20:50

Geplaatst: 15-06-02 20:50

het gaat me in wat ik mijn carriere noem niet om niet om een bepaalde status, of om geld. Ik heb andere passies dan paarden alleen. Die komen continu met elkaar in botsing, simpelweg omdat dagen nou eenmaal maar 24 uur. Ik weet dus niet welke passie het uiteindelijk gaat "winnen" om het zo maar te zeggen.

ik wil niet beknot worden in het ontwikkelen van mijn talenten, door iets waarin ik niet echt goed ga worden.

Ik denk niet dat ik tevreden zou kunnen zijn met de middenweg zoals jij die beschrijft, de kleine carriere en de kleine hobby. Ik zou op 2 punten een onbevredigd gevoel over houden. (zoals ik nu heb)

**Geplaatst**: 15-06-02 21:05

Geplaatst: 15-06-02 21:05

Af en toe denk ik wel eens dat ik de tijd die ik bij Omega doorbreng ook aan andere zaken goed zou kunnen besteden. Maar hij geeft zoveel wat die andere zaken niet kunnen. Dan maar een keer niet bij een vriendin op de koffie, maar niet het huis schoonmaken. Misschien kwam ik dan ook niet altijd tijd te kort.
Ik heb ook nog een tijdvretende baan, ben veel op pad, maar zet mij de hele dag binnen en ik wordt gek.
Carriere hoeft voor mij niet zo nodig, ben tevreden met wat ik nu doe, probeer me daarin verder in te ontwikkelen tot "alleskunner" (alsjeblieft geen managementfunctie ofzo Misselijk

). Misschien dat ik wel binnenkort nog eens overstap op 4 dagen werken.

**Geplaatst**: 16-06-02 08:41

Geplaatst: 16-06-02 08:41

Ik begrijp wel wat Zep bedoelt. Ik ben al heel vroeg begonnen met werken met paarden omdat ik vond dat ik mijn school niet nodig had. Later heb ik toch ervoor gekozen om weer te gaan studeren en heb intussen nogal wat opleidingen achter de rug, niet allemaal met evenveel succes moet ik zeggen. Waar ik wel achter ben is dat als mijn paarden in het gedrang komen ik daar 100% voor kies ik heb geen zin om dat maar een beetje half te doen en voor MIJ komen de paarden dan op de eerste plaats. Toch probeer ik wel veel te lezen en af en toe weer eens een cursusje te doen omdat ik vind dat er soms erg weinig geestelijke prikkels uit de paardewereld komen (niet de schuld van de paarden soms wel van de mensen). Ik probeer uik zoveel mogenlijk contacten buiten de paarden om te houden om te voorkomen dat ik niet wereldvreemd word.

Ik heb het gevoel dat ik niet helemaal duidelijk omschreven heb wat ik bedoel maar ik hoop dat jullie het een beetje begrijpen.

**Geplaatst**: 16-06-02 20:58

Geplaatst: 16-06-02 20:58

Ik snap heel goed wat je bedoeld, maar bij mij is het dus toch andersom *LOL*

Ik kan heel goed leren en zou het toch zonde vinden om mijn hele leven tussen de paarden te zitten...ik vind het als hobby heel leuk en wil later ook graag weer gaan rijden als ik nu zou moeten stoppen. Maar ik wordt toch liever dokter dan nu voor mijn paard te kiezen, al ga ik natuurlijk wel proberen om het te combineren. Aan mijn inzet zal het niet liggen, maar zoals Zep al zei: een dag heeft maar 24 uur *LOL*

**Geplaatst**: 16-06-02 21:22

Geplaatst: 16-06-02 21:22

ik heb gee eigen paard...en dus al het geld voor iets anders zoals jij dat zegt..maar volgens mij had ik liever een eiegn paard gehad...weet ik wel zeker! Ik heb ook vaker de neiging om paardenspullen te kopen maar dan weet ik toch al dat ik er niets mee (kan) doen...vind ik erg jammer. Ik verzorg welshjes maar die spullen worden door de eigenaar verzorgd. Ik vind het leuker om die dingen zelf uit te zoeken Knipoog

maar aan de ene kant begrijp ik wel dat jullie er wel eens zo over denken...want het blijft een dure hobby..en je gaat er meestal vooral zo over denken als je eiegnlijkf f geen zin hebt in je pony of vies weer is of je pony is stout...dat heb ik bij mijn hond wel eens....en dat vind ik meteen daarna weer heel zielig....
Dus mensen met een eigen pony...ben maar blij dat je er een hebt Knipoog

**Geplaatst**: 16-06-02 21:52

Geplaatst: 16-06-02 21:52

nou dat heb ik nooit. ik ben juist heel erg blij met mystery en wil hem voor geen goud meer missen.

**Geplaatst**: 16-06-02 22:51

Geplaatst: 16-06-02 22:51

he hallo
ik ben mega blij met mijn paardjes
we hebben er laatst een fokmerrie bij gekocht
we hebben nu een rijpaard (wedstrijden etc)
een jaarling hengst
en een fokmerrie
ik zou ze echt niet willen missen hoor met kojack heb ik natuurlijk een hele andere band dan met de andere paarden maar toch

**Geplaatst**: 17-06-02 07:59

Geplaatst: 17-06-02 07:59

Tsja als ik geen paarden had gehad, dan had ik nu op mezelf gewoond en zelfs in mijn eentje een huis kunnen kopen. Maar ja dat virus he!!!! Haha!

Ik heb er vaak over nagedacht, ik ben zelfs even paardloos geweest. En ik mistte het. ik kocht een bijna 2 jarige en heb dus 8 maanden bijna niets gedaan. Ik ben toen meer les gaan geven en heb dus toch nog een paard gekocht erbij om te gaan rijden. Nu is El Roy 3 en Ro heb ik ook al bijna een half jaar Knipoog

.

**Geplaatst**: 17-06-02 08:21

Geplaatst: 17-06-02 08:21

Ik snap wel een beetje wat Zep bedoelt, sommige mensen functioneren nou eenmaal het beste als ze zich volledig (voor zover mogelijk) kunnen focussen op 1 ding, anderen doen het liefst van alles en nog wat. De één heeft een enorme honger naar kennis en wil meer meer meer weten en kunnen en de ander vindt het allemaal wel best zoals het al jarenlang gaat.

Ik heb destijds een duidelijke keuze gemaakt: ga ik verder studeren en eerst een carriere maken binnen een andere werkkring of koop ik een paard? Het is dus het laatste geworden. En nu heb ik er zelfs twee. Haha!

Nooit spijt van gehad. De carriere is evengoed nog gekomen binnen mijn eigen werkkring, iets wat ik eigenlijk niet had verwacht. Maar ik merk wel dat mijn werk volledig ondergeschikt is aan mijn paarden. Als ik eerlijk ben interesseert die baan me op dit moment geen moer....
Vingers aflikken

Dat is dus wel de reden dat ik weer met een studie begonnen ben, eentje die ik in mijn eigen schaarse vrije uurtjes (onder werktijd, hahaha! Haha!

) kan doen.

Ik zou mijn paarden echt niet willen missen, haal heel veel voldoening uit het bezig zijn of alleen maar bij ze zijn. Echt prestatiedrang heb ik op geen enkel vlak, niet met werk en niet met paarden.

Wel hou ik ook nog regelmatig een stuk maand over aan het einde van mijn geld, en geef ik rustig geld uit aan een nieuwe rijbroek, maar mijn dagelijkse kantooroutfit zou nodig eens vernieuwd en aangevuld moeten worden, maar ja dat vind ik dus zonde van mijn geld Schijnheilig

....

**Geplaatst**: 17-06-02 08:27

Geplaatst: 17-06-02 08:27

samantha5 schreef:
nou dat heb ik nooit. ik ben juist heel erg blij met mystery en wil hem voor geen goud meer missen.

ik denk er ook nooit overna, nou betalen mijn ouders de grootste kosten, maar netzoals een nieuw zadel, deken, hoofdstel, alle dingen dus die er bij komen kijken, wil ik echt zelf betalen, omdat ik zelf ook werk, maar ook om te ervaren hoe dat is en ook om trots op mezelf te zijn, dat ik dat zelf bij elkaar gewerkt heb...

**Geplaatst**: 17-06-02 08:38

Geplaatst: 17-06-02 08:38

Mieke: dat bedoel ik idd. En die keuze had dus ook een andere kant uit kunnen pakken, naar gelang je eigen behoefte/ambities etc.

Wat ik me dan afvraag, Jippie/Pepeijn, is of geneeskunde studeren dan ook onder "holle carrieremakerij" valt. Imo is de afweging van Gomir precies dezelfde als de mijne namelijk. Ik zie het verschil niet zo tussen geneeskunde en onderzoeksjournalistiek. Allebei is het erg lastig te combineren met een intensieve hobby als je het goed wilt doen.

**Geplaatst**: 17-06-02 08:44

Geplaatst: 17-06-02 08:44

Ik denk dat wel eens ja. Ik zou veel vaker op vakantie kunnen en ik zou mooie vakanties kunnen doen. Ik zou meer kleren kunnen kopen, minder zorg omdat ik me on the financial edge begeef etc. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. zo voel ik me toch gelukkiger.

**Geplaatst**: 17-06-02 08:46

Geplaatst: 17-06-02 08:46

Mieke schreef:
Ik snap wel een beetje wat Zep bedoelt, sommige mensen functioneren nou eenmaal het beste als ze zich volledig (voor zover mogelijk) kunnen focussen op 1 ding, anderen doen het liefst van alles en nog wat. De één heeft een enorme honger naar kennis en wil meer meer meer weten en kunnen en de ander vindt het allemaal wel best zoals het al jarenlang gaat.

Ik heb destijds een duidelijke keuze gemaakt: ga ik verder studeren en eerst een carriere maken binnen een andere werkkring of koop ik een paard? Het is dus het laatste geworden. En nu heb ik er zelfs twee.

Nooit spijt van gehad. De carriere is evengoed nog gekomen binnen mijn eigen werkkring, iets wat ik eigenlijk niet had verwacht. Maar ik merk wel dat mijn werk volledig ondergeschikt is aan mijn paarden. Als ik eerlijk ben interesseert die baan me op dit moment geen moer....

Dat is dus wel de reden dat ik weer met een studie begonnen ben, eentje die ik in mijn eigen schaarse vrije uurtjes (onder werktijd, hahaha! ) kan doen.

Ik zou mijn paarden echt niet willen missen, haal heel veel voldoening uit het bezig zijn of alleen maar bij ze zijn. Echt prestatiedrang heb ik op geen enkel vlak, niet met werk en niet met paarden.

Wel hou ik ook nog regelmatig een stuk maand over aan het einde van mijn geld, en geef ik rustig geld uit aan een nieuwe rijbroek, maar mijn dagelijkse kantooroutfit zou nodig eens vernieuwd en aangevuld moeten worden, maar ja dat vind ik dus zonde van mijn geld ....

Almost same here. Mijn studie heb ik aan de kant gegooid en in plaats daarvan een paard gekocht, dat bleek uiteindelijk een hele goede ruil te zijn geweest. Gelukkig had ik tijdens mijn studietijd altijd al bijgewerkt, dus het was voor mij geen punt om werk te vinden, sterker nog, ik had al een baan. Wat werk betreft heb ik wel een paar jaar alles op alles gezet en dat heeft redelijk uitgepakt, het is wel een 40+ baan, maar ik heb het er wel mee naar mijn zin. En it pays the bills niet te vergeten.
Naast die baan en mijn paard, studeer ik ook nog wat bij. Dat laatste schiet niet altijd even hard op, maar dat hoeft ook niet.
Dat mijn hersentjes blijven draaien, daar zorgt mijn baan wel voor. En als het mijn baan niet is, dan is het wel de krant, de mensen om mij heen en noem maar op. Voor een intellectuele uitdaging hoef je niet perse naar school denk ik.

**Geplaatst**: 17-06-02 09:05

Geplaatst: 17-06-02 09:05

Nou word alles grotendeels voor mij betaald, maar ik kan me geen leven voorstellen zonder paarden. Ik heb vorig jaar op het punt gestaan om er helemaal mee te stoppen. Ik heb een kantoorbaan van 36 uur en daarnaast ben ik ook nog nagelstyliste, mijn vriend en ik hebben een eigen huis en 2 honden... ik heb een druk leven en al mijn tijd gaat dus uit naar mijn werk en dieren. Ik zou zelfs kleiner gaan wonen, om maar niet op te willen geven wat ik nu heb. Mijn werk maakt mij niet gelukkig, bent totaal niet carriere gericht. Ik trek om 18.00 de deur achter me dicht en mijn dag duurt tot 01.00 uur snachts.. alleen maar omdat de dag 24 uur duurt en ik niets of niemand te kort wil doen, inclusief mezelf niet, en mijn dieren geven mij voldoening. Ik denk er niet meer aan om te stoppen met rijden, als ik daarmee zou stoppen zou ik me niet gelukkig voelen.
Echte sociale contacten.... ik moet er tijd voor maken, ik heb veel vrienden, maar die moeten allemaal in mijn agenda als ik iets met ze af wil spreken, ik heb gewoonweg geen tijd.... het is druk, ik weet het, maar ik ben gelukkig zo !

**Geplaatst**: 17-06-02 09:32

Geplaatst: 17-06-02 09:32

Zep schreef:
Wat ik me dan afvraag, Jippie/Pepeijn, is of geneeskunde studeren dan ook onder "holle carrieremakerij" valt.

ik had je er al over ge-pb't maar hier even een samenvatting:

het is net in welke mate je kiest voor je carriere en in hoeverre dingen je daarvoor wilt opgeven. dus ja, ik denk ook dat dat holle carriere makerij is als blind maar al het andere voor op wordt gegeven voor de carriere. waar kijk je aan het einde van je carriere op terug? een leuk gezin? warme gevoelens? een fijne hobby? wat als er iets misgaat? lichamelijk of geestelijk, waar val je op terug?

**Geplaatst**: 17-06-02 09:40

Geplaatst: 17-06-02 09:40

SuperPepeijn"]
[quote="Zep schreef:
Wat ik me dan afvraag, Jippie/Pepeijn, is of geneeskunde studeren dan ook onder "holle carrieremakerij" valt.

ik had je er al over ge-pb't maar hier even een samenvatting:

het is net in welke mate je kiest voor je carriere en in hoeverre dingen je daarvoor wilt opgeven. dus ja, ik denk ook dat dat holle carriere makerij is als blind maar al het andere voor op wordt gegeven voor de carriere. waar kijk je aan het einde van je carriere op terug? een leuk gezin? warme gevoelens? een fijne hobby? wat als er iets misgaat? lichamelijk of geestelijk, waar val je op terug?
[/quote]

Geld, denk ik....

**Geplaatst**: 17-06-02 09:49

Geplaatst: 17-06-02 09:49

Sando schreef:
Geld, denk ik....

Materialisme dus.

**Geplaatst**: 17-06-02 09:52

Geplaatst: 17-06-02 09:52

En de mens wordt steeds materialistischer hoor....

**Geplaatst**: 17-06-02 09:56

Geplaatst: 17-06-02 09:56

Sando schreef:
En de mens wordt steeds materialistischer hoor....

laten we het hopen van niet maar waaruit blijkt dit?

persoonlijk heb ik, als ik bijvoorbeeld in een rolstoel oid beland, liever de liefde van mensen om me heen en pepeijn die ik 's ochtends in de wei zie springen dan 3 porsches voor de oprijlaan van een enorm groot luxe maar eenzaam huis...

overigens heeft zep me vertelt dat ze niet uit materialistische overwegingen of aanzien zou stoppen met paarden maar uitsluitend voor de mentale beloningen van een carriere.

**Geplaatst**: 17-06-02 10:53

Geplaatst: 17-06-02 10:53

Sando"]
[quote="SuperPepeijn"][quote="Zep schreef:
Wat ik me dan afvraag, Jippie/Pepeijn, is of geneeskunde studeren dan ook onder "holle carrieremakerij" valt.

ik had je er al over ge-pb't maar hier even een samenvatting:

het is net in welke mate je kiest voor je carriere en in hoeverre dingen je daarvoor wilt opgeven. dus ja, ik denk ook dat dat holle carriere makerij is als blind maar al het andere voor op wordt gegeven voor de carriere. waar kijk je aan het einde van je carriere op terug? een leuk gezin? warme gevoelens? een fijne hobby? wat als er iets misgaat? lichamelijk of geestelijk, waar val je op terug?
[/quote]

Geld, denk ik....
[/quote]

maar geld heb je nodig! Om je paard te onderhouden.

**Geplaatst**: 17-06-02 11:09

Geplaatst: 17-06-02 11:09

ja, maar ik zou dan kiezen voor een leuke baan EN paarden....
ik ben geen carrierevrouw.... ik hoef niet zo nodig.
Ik werk om te leven, maar ik leef niet om te werken.

**Geplaatst**: 17-06-02 11:13

Geplaatst: 17-06-02 11:13

Ik denk namelijk, dat als je het goed doet, je in je werk een stukje van jezelf legt. Een hobby beschouw ik als tamelijk triviaal, omdat het inwisselbaar is voor iets tamelijk willekeurig anders (vergelijk de sportschool met de kroeg) In dat opzicht beschouw ik mijn sport nu dus niet als hobby, ook al moet er geld bij. Ik rijd niet voor de lol, maar dat wil niet zeggen dat ik er geen plezier aan beleef! Ik vind de sport machtig, maar dan wil ik het wel goed kunnen doen. Om 2x in de week een bosritje te maken ga ik geen paard aan houden. Vanuit mijn situatie, waar ik in stedelijk gebied stalling moet gaan huren, vind ik dat een enorm dure en omslachtige vorm van vrijetijdsbesteding, die ik ook wel anders in kan vullen. Het paard wordt er ook niet beter op waarschijnlijk.

Ik vind het een rare gedachtengang dat carriere maken alleen op geld gebaseerd zou zijn. En ik vind het trouwens ook een typisch Hollandse doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg-mentaliteit dat je geen succes zou mogen nastreven. En of dat succes nou ligt in geld of in mentale ontwikkeling, dat boeit toch niet? Als iemand nou vindt dat ie gelukkig wordt van geld, dan moet je dat toch vooral doen??

Je hebt bepaalde talenten, en die wil je ontwikkelen. Volgens mij wordt je zwaar gefrustreerd als je dat niet doet. Ik zou het wel worden in ieder geval, en daarom zijn mijn paarden, die mijn hobby zijn, ondergeschikt aan mijn carriere, die me een zinvolle invulling aan mijn bestaan geeft.

Ik vind het dus ook een rare gedachtengang, Pepeijn, om je hobby op een lijn te trekken met je gezin. Of je gezin moet lijden onder je carriere, of hoe je dat gaat invullen iig, vind ik een afweging van totaal andere belangen.

**Geplaatst**: 17-06-02 11:19

Geplaatst: 17-06-02 11:19

Rianne"]
[quote="samantha5 schreef:
nou dat heb ik nooit. ik ben juist heel erg blij met mystery en wil hem voor geen goud meer missen.

ik denk er ook nooit overna, nou betalen mijn ouders de grootste kosten, maar netzoals een nieuw zadel, deken, hoofdstel, alle dingen dus die er bij komen kijken, wil ik echt zelf betalen, omdat ik zelf ook werk, maar ook om te ervaren hoe dat is en ook om trots op mezelf te zijn, dat ik dat zelf bij elkaar gewerkt heb...
[/quote]

je leerd zo ook goed met je geld omgaan, je moet ook geld reserveren enzo, ik ben heel erg blij er mee dat ik hem zelf kan betalen, als ik heb gewerkt zie ik teminste wat ik er voor heb, eerst kocht ik allerlei prulletjes maar nu heb ik iets waar ik heel lang voor heb moeten sparen

**Geplaatst**: 17-06-02 11:29

Geplaatst: 17-06-02 11:29

nee ik denk daar nooit aan.
Mijn paarden geven me zoveel geluk.
ik ben daar zo gek mee elke dag is weer anders, ik verveel me nooit.
als ik me rot voel kunnen ze me heel goed opvrolijken.

Goed zonder paarden hou ik meer geld over maar waarvoor voor meer kleding? nou zit ik daar fijn in m'n huisje met dure kleding en dan?
geld is makkelijk maar maakt echt niet gelukkig.

Ik heb nu een redelijke baan eigenlijk verdien ik wat te weinig maar dat boeit me niet omdat ik tijd zat heb voor mijn paarden en genoeg verdien om ze te betalen.
ik heb wel een tijdje ergens anders gewerkt hoor werd beter betaald maar ik had te weinig tijd voor de paarden..

Nomineer dit bericht ×