Toen ik nog op de manege reed was ik er altijd de hele zaterdag, ubergelukkig als ik een paard van iemand uit mocht stappen of mocht poetsen. Of de gangen aanvegen......als ik dat soort klusjes deed voelde ik me ook heel wat.
Nu is dat wel over, poetsen doe ik niet zo graag meer (poets mijn paarden minimaal
) en vegen heb ik helemaal een hekel aan. (Misschien heeft dat ermee te maken dat ik nu thuis al veel moet poetsen?
)Maar ik ben nooit van het irritante soort geweest, ik zou nooit mijn mening hebben gegeven (wel kon ik prima uithoren) en ik zou nooit ongevraagd een paard aan hebben geraakt.
Wat ik nu veel merk op wedstrijden zijn de irritante Penny's. Zitten voornamelijk in Friesland overigens, ik weet niet wat dat is. Als we daar op wedstrijd zijn hangen er constant minimaal 10 om de vrachtwagen, gaan ongevraagd de vrachtwagen op om pony's te aaien en constant de vraag of ze een "vaantje" (nieuw woord voor rozet) kunnen krijgen. Nu heb ik al eens een keer de eigenaar (men. de Vaan) aangeboden, toen waren ze snel weg.
Verder kan ik helaas alleen maar uitvallen en boos doen tegen deze mensen. Oprotten uit de vrachtwagen, de pony's staan er vaak 20 uur op dus de rust op de vrachtwagen is belangrijk, en rozetten moet je zelf maar winnen.Behalve als er zo eentje al een tijdje verlegen om de vrachtwagen heen drenteld en niks durft te zeggen en verlegen blijft staan. Die neem ik mee de vrachtwagen op, die mag dan de pony's aaien, die krijgt een rozet en die mag op het einde van de dag een pony vasthouden en laten grazen. Altijd leuk om dan de gezichten van de brutale en irritante te zien. }>

