Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten. Ik heb 4,5 jaar een paard gereden waarvan de eigenaar zo wispelturig was als maar bestaat. Ik was helemaal verliefd op het paard maar ze was lastig te rijden en al 12 jaar oud. De verhouding met de eignaar werd op een gegeven moment slechter en slechter omdat ik graag verder wilde met het paard en hij soms dagen had dat hij me gewoon naar huis stuurde en zei dat ik niet mocht rijden. Dan ging het weer een paar weken goed maar nooit voor lang.
Ik heb ook een tijd gedacht om dit paard te kopen van hem maar heb uiteindelijk met pijn in het hart besloten het niet te doen en op zoek te gaan naar een ander paard voor mezelf.
je moet jezelf niet door de omstadigehden laten dwingen om een paard te kopen. Zeker niet als je financieel hier niet toe in staat bent. ook moet je geen paard kopen wat niet bij je doelen past (wedstrijden, buitenrijden, karakter) Hier krijg je uiteindelijk altijd spijt van.
Ik weet hoe hard het allemaal klinkt maar achteraf gezien heb ik de juiste keuze gemaakt. De eerste weken dat ik mijn eerste eigen pard had was ik alleen maar verdrietig over mijn ex-verzorgpaard. Nu ben ik super blij met mijn paard; hij past prefect bij mijn en mijn doelen.