Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-06-05 09:37

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 09:37

mijn verhaal staat wat verder naar boven, maar ik kreeg mijn angst door nare ervaringen. En ik ging in januari naar een les hoger dus toen ging ik ook op meer paarden rijden, het ging harstikke goed zelfs op het eerste paard waar ik bang voor was. Totdat de lessen elke week opnieuw foutging ze begonnen te rennen en te doen, elke week viel er wel iemand af, ik zat eerst op dat eerste paard waar ik niet meer bang voor was, ze ging er vandoor toen moest ik nog wel lachen maar daarna niet meer, ik heb toen lang in het midden gestapt en ben toen gaan meedraven met iemand ernaast, en die liet heel even los en ze vloog er meteen vandoor, ik durfde niet meer, maar ik wou wel verder zodat ik mijn angst overwon maar ik durfde echt niet meer. Toen ben ik op een pony gegaan waar ik wel op durf, en die weken erna bleef het fout gaan. En toen zat ik met mijn gekneusde ribben, dat kreeg ik bij het zwemmen op de dag dat ons paard aankwam(ik ging niet daarnaartoe omdat ik het oneerlijk vond om mijn vriendinnen te laten zitten) en toen kwam er een groot en dik iemand keihard tegen me aan, en toen naar de dokter geweest want het bleef pijn doen, ik mocht 1 week niet sporten en het ging maar niet over, dus ik kon ook lang niet paardrijden, toen kon ik een keer, want die week daarna was ik ziek, toen ging de les wel aardig, maar toen ik op vakantie ging begon ik er over na te denken en toen besloot ik toch te stoppen.
En nu rij ik op mijn eigen paard, lekker buiten want hij haat de bak dus we gaan lekker buiten rijden, en ik vind het minder eng omdat ik lekker stevig zit in ons westernzadel. En mijn zus geeft dan af en toe een beetje les, zo van blijf ademhalen, rechtop zitten enz.
En daar ben ik heel blij mee Haha!

En toen ik nog op een manege reed toen zeiden ze ook we gaan gezellig met zijn alle zingen, en het werkt wel Knipoog

**Geplaatst**: 24-06-05 09:51

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 09:51

Tja, zo ben ik ook begonnen. Op mijn 8ste wist ik het; ik wil op paardrijden! Ik had op mijn zevende een keer gereden Klep&Co, heel gezellig en leerzaam, maar wel eng...In ieder geval, wou ik het!! Samen met mij moeder stapte we op de fiets naar de dichtsbijzijnde manege. We keken wat rond en ik kreeg toch de kriebels van al die grote paarden.. Clown

Net toen we een gang met stallen in liepen, werd er geroepen; de paarden komen eraan!!! M'n moeder en ik keken op en toen kwam een gigantisch groep paarden vanuit de wei aangalopperen naar stal, of lekker eigenwijs; naar de hooiberg. De paarden bleven rennen en ik stond daar doodstil, zo bang was ik. M'n moeder trok me een stal in en daar stond ik bevend te wachten tot de ''kust'' veilig was...daarna ging ik huilend op fiets, terwijl moeders een les ana het regelen was, naar huis.. Die kans om zo vroeg te leren paardrijden, ging dus aan mij voorbij... Verdrietig

Kort daarna ging ik op turnen, dat heb ik 4 jaar gedaan.
Door de jaren heen kreeg ik steeds meer met paarden te maken. Ik woon in een echte paardenplaats, je ziet iedere dag wel een paard, laat ik het dan zo zeggen. Een kennis had een grote bonte shetlander, Benno, en we liepen daar langs en een vrouw daar vroeg of ik er even op wou. Dat durfde ik wel, het was toch een klein paardje ( onderschat ze niet.. Knipoog

) Ik heb gestapt, gedraafd en zelfs gelaoppeert,de vrouw rende mee, dus er kon weinig gebeuren. Langzaam aan ben ik mijn 'verstopte'liefde voor paarden weer gaan opbouwen. Op mijn 12e wist ik het dan echt zeker, ik moest en zal op paardrijden! En oh, ik vond het verschrikkelijk eng, maar ik heb het doorgezet! En met dat doorzetten ben ik ongelooflijk ver gekomen! Ik mocht al gauw naar een gevorderde les, de pony waar ik mijn eerste les op reed, heb ik anderhalf jaar lang trouwe op gereden en is het beste paard ooit! Eigenlijk moet je gewoon je door de manege een paard laten aanwijzen, zij weten welke geschikt is. Laat je in het begin vooral helpen en ga steeds een stapje verder! Mijn enige angst is nog steeds vallen, en iets breken of verlammen...maarach, paarden zijn geweldig... Haha!

Zo dat is eruit..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-05 10:05

Re: Bang voor je paard

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-05 10:05

3,5 jaar geleden heb ik m'n rug gekneusd (door mijn pony gelanceerd op een muurtje) en al die tijd last gehouden van m'n rug. Vorige week heb ik de uitslag van röntgenfoto's gehad: littekenweefsel, niets meer aan te doen. De HA hoopte dat ik mijn hobby kon blijven uitoefenen. Misschien ben ik mede hierdoor TE voorzichtig geworden...

**Geplaatst**: 24-06-05 10:08

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 10:08

Ik ben wel een beetje bang geweest voor mijn vorige bijrijdpaard die was 1.70 schofthoogte en had een hekel aan om alleen binnen te staan, maar jah ik ben eigenwijs en zet hem gewoon alleen binnen vast, omdat ik vind dat ie daar maar aan moet wennen.

Maar hij bleef wel de hele tijd konten draaien en snel ook heen en weer, dan had ik wel de kriebels, want ben maar 1.60 en dacht er komt een keer dat ik een trap krijg of er onder lig met hoeven uitkrabben.

Dus mijn eigenwijsheid wint het van mijn angst Bloos

En springen druf ik niet meer, ben met pony en al gevallen, we hadden de hele hindernis meegenomen, heb daarna wel door gesprongen, maar toen was ik denk ik nog in schock ,want de volgende keer durfde ik niet meer.

**Geplaatst**: 24-06-05 10:18

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 10:18

Ik was in het begin beetje bang om mijn pony te poetsen. Niet omdat hij bijt of trapt ofzo, maar hij was zo onrustig, bleef maar draaien en schudden met zn hoofd. Het was niet echt dat ik bang was, maar vond het gewoon niet leuk zo. Hij werd op een gegeven moment rustiger toen ik hem langer had en het warmer weer werd.

**Geplaatst**: 24-06-05 10:28

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 10:28

Ik ben doodsbang voor mijn C pony met springen.
dit omdat ze de nare eigenschap heeft om vol vermogen op de hindernis af te stormen, en vervolgens net zo gemakkelijk vol op de rem te gaan.
ik ben eigenlijk nooit over deze angst met haar heengekomen. met mijn andere paard ben ik niet bang met springen, dus het is echt iets wat ik bij de C pony heb.

**Geplaatst**: 24-06-05 10:31

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 10:31

Dat ik dit topic nog niet eerder ontdekt heb!!
Dit ga ik toch ff volgen, want volgend jaar mag ik het veulen van mn verzorgpony gaan rijden (volgend jaar wordt hij 3) Hij heeft in zijn eerste jaar gewoon thuis gestaan, maar ik was echt bang voor hem, ik durfde hem niet eens van zijn stal naar de wei te brengen!! (das ongeveer 5 meter ....) Hij steigerde, bokte, echt vanalles, hij heeft zelfs het raam uit zn stal getrapt.... Nu staat hij al een jaar ergens anders, bij andere jaarlingen en hij is gecastreerd, dus ik hoop dat het wat wordt volgend jaar..... Dat ik dan niet meer bang voor hem hoef te zijn..

**Geplaatst**: 24-06-05 11:14

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 11:14

dorientjuh schreef:
Sorry, ik zal nu wel half bokt over me heen krijgen, maar ik vind het gewoon zo raar dat mensen die zo'n problemen hebben met hun paard, fat die dan niet eens denken over anders omgaan met hun paard, mbv natural horsemanship. Zo veel problemen zijn hier op een vriendelijke manier mee op te lossen. Dat mensen dan toch nog zo eigenwijs zijn dat ze de schuld aan hun paard blijven geven, daar kan ik gewoon niet bij.

Ik ben ik zelf absoluut geen expert op nh gebied, maar ik heb nog nooit een negatief verhaal gehoord over nh.

Ik denk dat je het niet helemaal begrepen hebt. Quellian geeft nergens de schuld aan haar paard, ze is gek op dat beest en wil er alles aan doen om haar angst te overwinnen en het paard met plezier te kunnen houden.

Voor dit paard zou ik geen nieuwe methode introduceren, maar juist verder gaan volgens dezelfde principes als waarmee ze op dit moment wordt ingereden. Naar mijn mening geeft dit een paard veel meer vertrouwen, dan dat je bij thuiskomst meteen een compleet andere weg inslaat.

**Geplaatst**: 24-06-05 11:47

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 11:47

Heel herkenbaar!!

Voor mijn eigen paard, Amethyst, was ik absoluut niet bang. Terwijl die ook best rare dingen uit kon halen, maar dat was anders. Die kon ik door en door, ik wist wat ze wat wanneer zou gaan doen etc.

Ik ben op zich ook niet bang voor paarden, helemaal op de grond niet, maar met rijden van vreemde paarden...
Ik moet eigenlijk eerst aan een paard wennen voor ik er over ga denken om erop te stappen. Het is wel beter als het een erg rustig en braaf paard is, maar dan nog Bloos

Ik heb gewoon vrij weinig zelfvertrouwen wat bewegen betreft. Dat komt doordat ik toen ik nog erg klein was niet van iets af durfde springen. De juf had blijkbaar geen geduld en heeft me er toen gewoon afgetrokken Scheve mond

Sindsdien durf ik nog maar weinig. Het wordt wel beter, maar dat gaat langzaam. Zolang ik er niet bij nadenk kan ik alles, helaas denk ik teveel Bloos

**Geplaatst**: 24-06-05 11:56

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 11:56

imker schreef:
Quellian vraagt om een mening en die geef ik. Dat niet iedereen het daamee eens is, dat is logisch, maar het slaat zeker wel ergens op. Oke, het is misschien niet al te aardig gesteld, maar ik denk er zo over.
Zoveel mensen, zoveel meningen...

Dat kan wel zijn, maar je bent enorm kort door de bocht met dit soort ´domme´uitspraken.
Waarschijnlijk ben je zelf een ontzettend goede amazone, die nooit angst heeft gekend. Gaaaap

Totdat je eens iets heel naars meemaakt, en je in Quellian´s of een van onze schoenen staat. En geloof me, dat is niet zo makkelijk. En dat heeft niets met je kunnen te maken. Angst zit heel diep, en daar is moeilijk over heen te komen.
En als jij zoveel met je paard hebt, en het zó graag wil, moet je ervoor gaan. Net als ik en mijn merrie. Ik heb er huilend op gezeten, en heb haar vaak genoeg echt gehaat. Toch besefte ik altijd weer, dat dat mijn eigen ´schuld´was. Ik heb veel overwonnen, en kan haar aardig rondsturen. Ik rij er nu een heel leuk paard bij, die alles kent, en makkelijk te rijden is. Toch, ondanks dat dat een geweldig leuk paard is, vind ik mijn merrie op de een of andere manier altijd leuker om te rijden, dat is gewoon mijn paard. En zou niets anders meer willen, ook al is ze soms ´levensgevaarlijk´.

Begrijp me goed, ik wil je helemaal niet aanvallen, maar ik vind jouw mening nergens over gaan. Maar je mag hem hebben, uiteraard.

**Geplaatst**: 24-06-05 11:59

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 11:59

Ik was ook bang voor macho maar ik heb hier op VMR gezet en tips gehad ik heb dr flink op dr donder gegeven en ze doet het nu nie meer hehe
Soms dreigt ze nog wel maar ze wseet nu tenminste dak het nie meer pik hehe

**Geplaatst**: 24-06-05 12:44

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 12:44

Wat voor mij heel belangrijk is is dat ik hulp krijg van mensen die snappen wat het is om bang te zijn. Een goede vriendin van mij rijdt ook, maar is nog nooit bang geweest voor/op een paard. Zij kan zich niet in mij verplaatsen en ik denk dat het ook bij een lesgeefmens belangrijk is dat ze dat wel kunnen.

Ik zing trouwens ook om mijn ademhaling te regelen en makkelijker te ontspannen als ik buitenrij. Voor mij werkt dat heel goed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-05 12:47

Re: Bang voor je paard

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-05 12:47

Bedankt allemaal voor de reacties en tips e.d.

CCCorine komt mij helpen en gaat volgende week ook al een keertje mee naar de stal waar Quell nu wordt ingereden Lachen

Ik ga het allemaal lekker rustigaan doen en dan komt het vast wel goed Lachen

Het is me immers ook met m'n pony gelukt Lachen

We moeten elkaar gewoon even de tijd geven, elkaar leren kennen en het vertrouwen opbouwen.

Mocht het dan écht niet gaan van mijn kant, dan is er tenminste alles geprobeerd, maar zover zal het vást niet komen Haha!

**Geplaatst**: 24-06-05 13:24

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 13:24

Mijn reactie was ook voora niet alleen op Quellian gericht, maar veel meer in het algemeen Knipoog

.

**Geplaatst**: 24-06-05 16:48

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 16:48

En hier nog iemand. Tong uitsteken

Ik ben een keer hard van Heraut afgevallen, doordat hij pijn ahd in z'n schouders ivm eiwittenallergie.
Hij begon zo hard te bokken, het leek wel een rodeo, en zo het paard af.
Ik kon er daarna niet meer op, omdat hij pijn had. Ik heb daarna een tijd niet op hem gereden, weer door diezelfde pijn. Toen het gras niet meer zo groen was, kon het weer zonder te bokken, maar kon ik niet meer om het zo maar te zeggen. Ik was gewoon zo bang dat hij me er weer af zou gooien. Toen is een vriendin erop gegaan, en zo durfde ik steeds een stukje meer, en nu hobbel ik gewoon weer lekker in de rondte. Lachen

**Geplaatst**: 24-06-05 20:02

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 20:02

Nouw ik heb wel eens andersom gehad.. Een meisje die bang was voor haar pony en ik hielp haar toen met haar pony. Haar pony moest eerst anders verkocht worden omdat ze helemaal 2 pony's voor haar hadden gekocht en ze er nog niet op rijden kon.. Ze hadden namelijk eerst een shetlander voor haar gekocht, maar totaal geen verstand van paarden, die pony was niet ingereden en heel moeilijk handelbaar. Toen Lydia, shetlander van 1.10, mar toen ze daar de eerste keer op reed meteen erafgevallen en mij dus gevraagd.
Heel veel met je paard omgaan helpt wel. Dat meisje deed toen ook mee met alles, alleen erop durfde ze niet.

Met kinderen is het wel makkelijk, die laten zich heel gauw ''ompraten'' zonder dat ze het doorhebben. Steeds een stapje verder gaan helpt, en met jezelf (of degene die je lesgeeft) afspreken wat je doet. Bijv, durf je er tegen aan te staan? Ja, dat durft ze wel. Durf je er tegen aan te leunen? Ja, natuurlijk! Durft ze er helemaal met de armen overheen te hangen? Ja! Durft ze nog verder te gaan hangen? En met 1 voet los van de grond? En met twee? En voordat je het weet hang je er al helemaal over.

Je kunt dus bij jezelf als je bang bent, denken: Vandaag ga ik er even opzitten. En dan er weer af. Vraag of iemand je erbij helpt. En een week lang ga je er alleen maar opzitten. Het beste werkt zonder beugels. Het paard staat vast of iemand houdt hem vast. Steeds langer totdat je zeker weet dat het veilig is.
Daarna kun je ook gaan oefenen met gaan stappen. Steeds wat verder. Wat ik bij de meisjes (van wie de ponys eigenlijk zijn) doe, is met Milo en Ilse, Michelle of Eva erop zitles. Milo loopt aan de longeerlijn, dekje, longeersingel, en zitten. Eva rijd al wel langer, is niet bang, maar als je kunt zitten, kun je rijden, vind ik. Jolijn, dat meisje dat bang was, is ondertussen helemaal niet bang meer. Alleen galoperen misschien maar in het algemeen niet. Maar ik wil graag dat ze heel vertrouwd is met Lydia enzo, en daarom doen we vaak dingen, zoals gymnastieken, terwijl ik ernaast loop. En dat we voor het eerst weer gingen galoperen, deden we dat met mij ernaast zonder beugels. Het helpt echt.

Iets anders wat ook helpt.. Heb je ook weer iemand anders voor nodig maar is goed voor het vertrouwen. Jij zit erop, als het kan ook zonder zadel/beugels, kan je nog beter je paard aanvoelen.. Met je ogen dicht. En dan laat diegene je meetellen met het ritme hoe het paard loopt. Eerst gewoon 1,2,3,4, maar je kan het ook moeilijker maken, bijv. 2 en 3 tellen en de rest neit zeggen. Je past je dan helemaal aan aan je paard, het werkt heel goed!!

**Geplaatst**: 24-06-05 20:06

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 20:06

Waar ik het over had is eigenlijk voor echt hele bange mensen die niet meer op hun makke paard durven. Voor vervelende paarden is het anders, dat heb ik ook zelf wel eens gehad en ook bij andere mensen waarbij ik dan hielp. Dat kan je eignelik niet goed via bokt vertellen, daar moet je bij zijn dan zegmaar. Ik ben zelf ook wel bang geweest, ik snap het dus wel hoe het is, en het is zeker niet dom ofzo om bang te zijn...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-05 20:48

Re: Bang voor je paard

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-05 20:48

@ cindysponys; dit is idd een hele goede manier wanneer het gaat om een mak paard. Op deze manier heb ik mijn vertrouwen teruggekregen in een oude pony van mij (ex-gehandicaptenmanegepaard). Alleen was dat dan alleen vertrouwen in DIE pony.

Plus dat het hierbij gaat om een 3 jarige merrie, dus ze is zelf ook nog erg onzeker.

We gaan gewoon alles proberen Lachen

**Geplaatst**: 24-06-05 22:25

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 22:25

Toen ik pas net reed op de manege was er altijd 1 pony die mij beet. En niet als ik ging rijden hoor, dan deed ie poeslief, maar ik kon niet in zijn stal komen..
Heb dus heel lang een ander gevraagd, en na een poosje liep ik gewoon heel hard die stal in zo van ; hallo, hier ben ik, en ik ben de baas, en ik ben niet bang voor je..
en toen stond ie daar zo mak als een schaapje..
en vandaag haalde ik hem uit de wei(waar de rest van de ong. nog 20 paarden ging rennen), en hij liep los met me mee, hij had ook mee kunnen klieren met de rest.. maar dat deed ie niet Haha!

**Geplaatst**: 24-06-05 22:48

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 24-06-05 22:48

Ik ben een echt bangerikje. Vraag me soms wel af wat me er ooit toe bewoog om te gaan paardrijden.

Ben van alle paarden die ik niet ken wel een beetje bang. Ik zal ook niet zo snel op een voor mij vreemd paard gaan zitten. Voor mijn eigen paard ben ik eigenlijk nooit bang geweest.

Ben weleens neergeschopt door haar tijdens het hoevenkrabben en ging er daarna net zo makkelijk weer mee verder. Dat terwijl wanneer ik vroeger een trap van een paard kreeg ik daar daarna met een grote boog om heen ging.

Mijn paard heeft me in het begin wel heel erg proberen uit te testen. Toen had ik wel zo iets van vind ik jou wel leuk.... Maar dat was heel snel over.

Het inrijden ging/gaat ook best soepel. Vond het de eerste keren wel spannend. Nu heeft ze ontdekt dat bokken onder het zadel ook erg grappig kan zijn maar ik vind dat nu niet eng. Ben zelfs met mijn jonge paard wat nog maar kort onder het zadel is op vakantie geweest en dat vond ik best een beetje stoer van mezelf...

**Geplaatst**: 25-06-05 17:33

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 25-06-05 17:33

Quellian schreef:
Quellian (mijn 3-jarige paard) wordt momenteel ingereden, ze komt over anderhalve week naar stal. Maar ik durf er gewoon echt niet op... Met uitstappen zit ik al te rillen als een rietje en gister schoot ze een stap naarvoren en heb ik gevraagd of ik er 'alsjeblieft' af mocht... Maar ik wil haar niet verkopen...

Hoi! Je merkt wel aan de reacties die krijgt op je bericht dat je niet de enige bent die bang is (geweest). Er wordt best veel over geschreven en gepraat tegenwoordig want het blijkt wel er zijn er zo velen. Zo ook een vriendin van mij. Nu is zij erg geholpen door Wim en Astrid Vonck.
Naast hun paardvriendelijke benadering en veel communicatieoefeningen met je paard leer je elkaar beter verstaan!! Het is echt geweldig. Kijk maar eens op hun website www.hordefeelings.nl en dan vooral het filmpje. Het gaat allemaal om communicatie!! Dat wil toch iedereeen en niet alleen diegenen die bang zijn voor situaties met hun paard!!! MIJN VRIENDIN HEEFT NU WEER ALLE VERTROUWEN IN HAAR PAARD. ze organiseert daarom een weekend op 24 25 september a.s. voor diegenen die ook bang zijn en dan komt Wim bij haar. Ze heeft een mooie bak en kampeermogelijkheid voor jou en je paard...je kunt haar bellen 0592 459976. (Drenthe)

**Geplaatst**: 25-06-05 17:51

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 25-06-05 17:51

imker schreef:
Nee, ik ben niet bang van mijn paard, ook nooit geweest trouwens.

Als je bang bent voor je eigen paard, zit er wat mij betreft maar 1 ding op: verkopen en op zoek gaan óf naar een paard waar je niet bang van bent, óf serieus bij jezelf ten rade gaan of je wel wílt paardrijden.

ik ben het met het laatste niet eens ik heb ook een paardje wat heel dom deed bij mij(daardoor al 2 keer met de ambulance mee) en uiteindelijk mog ik hem niet meer rijden is mijn vader hem blijven rijden met poetsen en zovoort geen problemen en ik heb zelf een nieuw paardje gekregen en die is toppie maar het probleem bij mij is ik durf voor andere mensen wel paarden te rijden als ze gek zijn maar zodra ik op die van mij zelf moet (nu het paardje van mijn pa) ben ik doodsbang en vergeet ik alles wat ik moet doen en bij andere paarden niet mijn instructrice vind het ook vreemd, ik rij voor een kennis van ons een paardje die echt gemeen is hij bleef steigeren natuurlijk tich keren er af gekukkeld maarja uiteindelijkwas ik het op een dag zat en had een zweep gepakt(daar was die eigenlijk bang voor vind het achteraf ook wel zielig) en hem eens een flink pak slaag gegeven toen die steigerde en daarna was het over gellukig het is nu een top paardje

**Geplaatst**: 30-06-05 11:27

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 30-06-05 11:27

Wind schreef:
Wat voor mij heel belangrijk is is dat ik hulp krijg van mensen die snappen wat het is om bang te zijn. Een goede vriendin van mij rijdt ook, maar is nog nooit bang geweest voor/op een paard. Zij kan zich niet in mij verplaatsen en ik denk dat het ook bij een lesgeefmens belangrijk is dat ze dat wel kunnen.

Ik zing trouwens ook om mijn ademhaling te regelen en makkelijker te ontspannen als ik buitenrij. Voor mij werkt dat heel goed.

Dat doe ik ook als ik alleen buitenrij en ik merk aan mijn paard dat hij daar rustiger van word.

**Geplaatst**: 30-06-05 11:54

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 30-06-05 11:54

dorientjuh schreef:
Sorry, ik zal nu wel half bokt over me heen krijgen, maar ik vind het gewoon zo raar dat mensen die zo'n problemen hebben met hun paard, fat die dan niet eens denken over anders omgaan met hun paard, mbv natural horsemanship. Zo veel problemen zijn hier op een vriendelijke manier mee op te lossen. Dat mensen dan toch nog zo eigenwijs zijn dat ze de schuld aan hun paard blijven geven, daar kan ik gewoon niet bij.

Ik ben ik zelf absoluut geen expert op nh gebied, maar ik heb nog nooit een negatief verhaal gehoord over nh.

Ze geeft het paard helemaal niet de schuld!
Ze zoekt het probleem eerder bij zichzelf.
Misschien een idee om het hele topic even te lezen???

**Geplaatst**: 30-06-05 11:55

Re: Bang voor je paard

Geplaatst: 30-06-05 11:55

Wat goed van je dat je dit topic bent gestart zeg!
Het blijft lastig.....
Kon ik je maar helpen wijffie!!!
Ik hoop dat je wat hebt aan degene die je gaat helpen!

En wanneer ga je nou eens mee naar Cokie?

Nomineer dit bericht ×