Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
kimmie261 schreef:voor de mensen die meer willen weten,hier is nog wat meer informatie over het cremeren...
Het crematorium waar Robbedoes heen is gegaan heet SHCN Dierencrematorium Roermond, Olympialaan 10, 6042 JZ Roermond telnr.(NL) 0475-343134 E-mail: info@shcn.nl en website www.shcn.nl
Odie schreef:Wat een enorme flauwekul. Begraven, cremeren of laten verbranden whahaha. Geen van allen. Het zijn geen mensen!!!
Je brengt ze gewoon naar de slager en vraagt de onderbenen terug. Dan weet je zeker dat ie dood is en dan kan de rest door voor paardenrookvlees. Smaakt goed.

xPebblesx schreef:Ik vind het belangrijker HOE ze dood gaan.
Riant schreef:sja .. als mijn paard dood is .. is ie dood ..
Dus dan mag de slager bepalen wat ie ermee doet. Ik geloof niet dat een paard posthumaan nog boos op mijn wordt als het eindigt in diervoeders of bij een destructiebedrijf.
Het is de herinnering aan het paard dat ik bij me houd en ik geef persoonlijk weinig om wat er met het klarkas gebeurd.
Als het dier maar waardig aan zijn einde komt (en dat kan ook heel goed bij de slager) dan zei het zo en houd ik de herinnering im mijn hart.
dat een ander dan mijn paard eet .. sja .. ik eet ook een ander zijn koeien, kippen, varkens en vissen. Ik ben er erg nuchter in.
de manier waarop is voor mij belangrijker dan wat er daarna gebeurt
. Als ze dood zijn zijn ze ook dood, wat mijn paardje was is daarmee weg
. Er moest nog sectie op haar verricht worden (overleden na een inenting van de DA!!!!
) en daarna ging ze naar de destructie. Ik heb wel symbolisch een plukje manen en staart gehouden. Daar heb je misschien zelfs meer aan dan aan een heel graf.
Maar het blijft inderdaad maar een karkas, en het gaat hier om het gevoel van de mens, de pony maakt het natuurlijk geen barst meer uit. Als een van de andere paarden zou overlijden en begraven zou niet meer mogen, daar doe ik dan weinig aan, ik blijf er niet wakker van liggen. Riant schreef:sja .. als mijn paard dood is .. is ie dood ..
Dus dan mag de slager bepalen wat ie ermee doet. Ik geloof niet dat een paard posthumaan nog boos op mijn wordt als het eindigt in diervoeders of bij een destructiebedrijf.
Het is de herinnering aan het paard dat ik bij me houd en ik geef persoonlijk weinig om wat er met het klarkas gebeurd.
Als het dier maar waardig aan zijn einde komt (en dat kan ook heel goed bij de slager) dan zei het zo en houd ik de herinnering im mijn hart.
dat een ander dan mijn paard eet .. sja .. ik eet ook een ander zijn koeien, kippen, varkens en vissen. Ik ben er erg nuchter in.
de manier waarop is voor mij belangrijker dan wat er daarna gebeurt
. Als ze dood zijn zijn ze ook dood, wat mijn paardje ooit was is daarmee weg
. Er moest nog sectie op haar verricht worden (overleden na een inenting van de DA!!!!
) en daarna ging ze naar de destructie. Ik heb wel symbolisch een plukje manen en staart gehouden. Daar heb je misschien zelfs meer aan dan aan een heel graf.
Maar het blijft inderdaad maar een karkas, en het gaat hier om het gevoel van de mens, de pony maakt het natuurlijk geen barst meer uit. Als een van de andere paarden zou overlijden en het zou niet meer begraven mogen worden, dan doe ik daar weinig aan, ik blijf er niet wakker van liggen.