PolitieTed schreef:Op zich wel een goede tip, maar hou je dan wel rekening met
alle onkosten?
Daarom moet je er ook 50 euro bij optellen. Hoefsmid is (meestal) niet elke maand, ontwormen ook niet. En de hoefsmid hoeft geen honderden euro's te kosten. Enten is 2x per jaar.
Maar kusj is nu wel erg stil... Wordt 150 euro per maand wegleggen toch wat lastig?
Overigens, als je eenmaal genoeg geld hebt om 'n leuk beestje te kopen, kun je lekker rustig op zoek gaan naar dat beestje dat goed bij je past. In de tijd die daardoor in beslag wordt genomen, kun je een "trustfund" opbouwen, voor die plotselinge ziekte. Wat brechje zegt, over het vaste bedrag per paard wegzetten. Het geld zal niet elke maand opgaan aan 't paard, maar er komt 'n maand dat je meer nodig hebt dan normaal. Dan kun je de oude 'reserves' nog aanspreken.
Trouwens, ik heb het zelf ook gedaan. Op m'n 17e een pony gekocht. M'n ouders weigerden elke steun, omdat ze er eigelijk op tegen waren. Ik heb 'm twee maanden gehad. En nu, twee jaar later, slaap ik nog steeds niet goed. Nachtmerries over de gekste dingen. En ik heb 'n jaar lang met 'n veel te hoge bloeddruk gelopen. De schulden waren redelijk snel afgelost, maar de emotionele barrieres... Ik denk niet dat ik daar ooit nog overheen zal komen.
Misschien als ik 'm terug kan kopen, ooit. Maar dat doe ik alleen als ik twee paarden kan onderhouden. Want dan wil ik dat ponytje als gezelschappertje.
Dus, kusj, bokt reageert niet onterecht zo "dat moet je niet doen". "Wij" weten wat ervan kan komen. Mijn geval is misschien extreem, maar waarom zou het jou niet overkomen? Ik had niet meer geld om mee te beginnen, maar met m'n baan kon ik 't ponytje makkelijk onderhouden.
Alleen... Zoals hierboven al gezegd is, het blijft een risico dat ie ziek wordt. En er was echt no way dat ik een financiele buffer op kon bouwen. Daar bleef gewoon niet genoeg voor over.