Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-01-05 14:49

Geplaatst: 08-01-05 14:49

ik denk als je haar nu laat stoppen dat er kans is ze nooit meer op een paard komt. ik ben mn ouders dankbaar dat ze me indertijd gepusht hebben om door te gaan. als je acht bent stuik je geregeld van je pony, en uiteraard is je eerste reflex dan dat je er nooit meer op wil. ik zou haar op een betrouwbare pony laten rijden, misschien maar een kwartiertje, en misschien alleen maar stappen, maar uiteindelijk zal ze wel ontspannen.. uiteindelijk wil ze dit toch zelf ook ..

**Geplaatst**: 08-01-05 15:06

Geplaatst: 08-01-05 15:06

Toen ik 9 jaar was, werd ik door een shet afgebokt en ik had een gebroken arm en ik was zeer hard op mijn knie gevallen (was op de stenen tijdens een buitenrit). En mijn arm is nu nog lichtjes krom en van die knie heb ik hedendaags nog last van. Dus het was wel ernstig, ik was ook flauwgevallen. En sindsdien had ik zoveel bang om buiten te rijden. Zelf nu nog rijd ik niet graag met paarden die nog niet lang ken op het straat, ik vermijd de baan. Dus ik begrijp je dochter zeker.
Met mijn gebroken arm mocht ik natuurlijk niet rijden, als ik dan nog eens zou vallen zou het nog erger worden.
Dus al wat ik kon doen was rondhangen tussen de pony, ik leerde goed opzadelen, peotsen, invlechten, uitmesten en omgaan met paarden.
En ik vond het zo leuk.
Helaas had ik tijdens die tijd weer wat naars meegemaakt dat ik mijn vertrouwen weer wat verloor. Ik stond aan de uitgang toen iemand zijn paard uit de wei haalde, en ineens ontsnapte al die paarden. Ze zijn in een horde over mij heen gelopen, ik lag in de slijk. Mijn gips helemaal doorzijkt en mijn oog was zo dik als iets. Ik was mijn oog bijna verloren, en hoe het gebeurde weet ik zelf niet het was allemaal zo snel en er waren zoveel paarden. Het was echt griezelig.
Maar ik wou niet stoppen, ik hou enorm veel van paarden en rijden.
Dus hielp ik gewoon weer op stal.
Ik wou echt rijden maar het duurde wel een halfjaar voor ik nog eens buiten ging.
Op de shet reed ik niet meer, ik werd te groot en hij heeft er voor gezorgt dat iemand anders die hem bereed haar lies scheurde.
Maar er gebeurde een klein wonder, er kwam een nieuwe pony op de manege. Het leek wel of we gemaakt waren voor elkaar.
Ik vertrouwde haar zo hard en het klikte enorm.
Mijn ouders hadden haar gekocht en nu heb ik haar nog steeds.
En het gekste eraan vond ik dat een 3 jarige pony met gouden hart mijn vertrouwen gaf. Lachen

Het is echt een schatje, ze blijft voor eeuwig bij ons.

Dit ben ik en Leya in 2000

Alle vertrouwen in haar, en nog maar een pony van toen 3,5 jaar

Ze leerde me zoveel.

**Geplaatst**: 08-01-05 15:06

Geplaatst: 08-01-05 15:06

Wij zitten niet zo ver van Lepelstraat (Wernhout) we hebben ervaring met bange kinderen en hebben een supermakke Appaloosa merrie staan van 1.48m die al veel kinderen en volwassenen van hun angst heeft afgeholpen. Je kan ook op onze website kijken voor meer informatie en als je interesse hebt dan hoor ik het wel

**Geplaatst**: 08-01-05 15:14

Geplaatst: 08-01-05 15:14

Wat alleen helpt is het vertrouwen terug te krijgen in een super makke kinderpony en absoluut niks dwingen. Alleen laten doen wat ze zelf wil proberen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-05 11:07

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-05 11:07

Venetia schreef:
O, dan heb ik het misschien verkeerd begrepen! Excuses dan.

Maak niet uit. Misschien komt het zo over maar het ligt half half aan de pony. Het is gewoon een pony met pony streken.... Het maakt niet uit wie je er op zet (beginners of gevorderen, kinderen of een volwassenen) hij moet altijd even etteren als hij het genoeg vind. Kijk een volwassen trekt hij niet zo snel uit het zadel maar een kind van 8..... tja dat is een ander verhaal.

Het is voor de rest juist een scheet van een pony maar nu is hij niet geschikt voor Gaby.... In het begin vond ze zijn streken zelfs leuk maar na de laatste (exteme) bui van hem is hij over haar (angst) grens heen gegaan...... En om eerlijk te zijn ....... Ik zou er ook bang van geworden zijn......

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-05 11:22

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-05 11:22

Als eerst wil ik jullie allemaal heel hartelijk danken voor jullie lieve (pb)berichtjes....

Ik heb de knoop nu door gehakt en ga tegen de eigenaar zeggen dat Gaby voorlopig niet op haar pony zal rijden. (ze zal niet happy zijn maar helaas.....) En als Gaby weer op hem gaat rijden dan alleen onder profesionele begeleiding..... Ik zal Gaby de pony wel gewoon laten verzorgen want zoals ik al eerder zei het is een schatje.

En nu ga ik zoeken naar een goede manage of instructeur/instructrice die Gaby kan helpen over haar angst heen te komen. Ik ben voor mij zelf ook op zoek naar iemand die mij kan helpen met Gamier dus misschien valt het wel te combineren Knipoog

**Geplaatst**: 09-01-05 11:33

Geplaatst: 09-01-05 11:33

niet alles gelezen

een leuke ongecopliceerde brave pony lijkt me toch het leukst voor een kind, en die bestaan best. darabij vergeef je het jezelf ook niet als ze er bang op gaat en er gebeurt echt iets.

**Geplaatst**: 09-01-05 15:34

Geplaatst: 09-01-05 15:34

8 jaar is ook wel een erg jonge leeftijd om al op een pony gezet te worden dat zijn ruitertje eraf bokt.
Vergeet niet: bijna iedere ruiter heeft in zijn leven een bange periode, juist in de periode moet het ruitertje gesteunt worden door de leuke kanten weer te leren kennen.

Daarnaast: een pony is een dier en zal een rangorde aanhouden, oftewel iedereen op zijn rug wordt ff uitgeprobeert, vooral als de pony niet duidelijk weet wie de baas is. Geen elk dier zal een kind onder de gemiddeld 8 jaar zien als een hogere in rang! Vaak zal het dier al wel genoeg oppassen als er een baasje (bij hond bijv.) bij is of een instructrice die hij als hogere in rang ziet (paard dus).

Back ontopic: of je haar moet 'dwingen' door te gaan...? ik weet het eerlijk gezegd niet, want als ze het niet doet zal ze waarschijnlijk nooit meer vertrouwen in een paard krijgen (hetzelfde wat met uzelf het geval is) dat is gewoon zonde.
Laat haar gewoon weer eens meehobbelen met de oude braverik in een groepsles. Een kind van 8 kan niet voor zichzelf rijden.

Groetjes

**Geplaatst**: 09-01-05 16:05

Geplaatst: 09-01-05 16:05

Laat je dochter op haar tempo weer werken met de pony, zij geeft vanzelf wel aan wanneer zij er weer op durft.
Help haar houd de pony vast zing liedjes laat haar verhaaltjes vertellen zodat ze weer onspant, wil ze niet meer of vind ze het eng stop dan,doe gewoon wat zij aan geeft en ja het kan een aantal maanden duren maar dan is zij er wel zelf overheen gekomen.
Vooral niet dwingen maar ook niet telkens blijven vragen of ze het wel echt wil, als zij niet meer wil zegt ze vanzelf wel, het is namelijk voor haar een vraag die laat twijvelen en dan kan zij denken dat je haar keuze niet accepteerd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-05 20:35

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-05 20:35

Fielychi schreef:
Back ontopic: of je haar moet 'dwingen' door te gaan...? ik weet het eerlijk gezegd niet, want als ze het niet doet zal ze waarschijnlijk nooit meer vertrouwen in een paard krijgen (hetzelfde wat met uzelf het geval is) dat is gewoon zonde.
Laat haar gewoon weer eens meehobbelen met de oude braverik in een groepsles. Een kind van 8 kan niet voor zichzelf rijden.

Groetjes

Even iets recht zeggen....... Ik dwing Gaby helemaal niet. Zoals ik al in een eerder bericht heb gezegt "Ze mag doen wat ze wil en hoef van mij helemaal niet te rijden!" Ze wil het zelf en daarom vraag ik jullie om raad.... Want ik weet mij geen raad met de situatie.... Ze heeft geen plezier maar wil dol graag.... Beetje dubbel Verdrietig

Gaby rijdt niet alleen voor haar zelf..... ze heeft ook les gehad maar daar werd ze nog onzekerder van omdat ze in een groep reed. De afgelopen maanden ging ze met stappen vooruit omdat er geen druk meer op zat. Om deze redenen zoek ik dus een goede oplossing voor haar........

**Geplaatst**: 09-01-05 21:31

Geplaatst: 09-01-05 21:31

misschien op zoek gaan naar een pony die rustiger is zodat ze zich weer wat vertrouwder voelt op een paard. en dat ze eerst goed leert rijden zodat ze volgende keer deze pony wel aan kan. manege lessen is misschien ook leuk... met dan haar eigen pony zodat ze echt kan pronken van kijk dit is mijn pony.... vond ik erg leuk vroeger Knipoog

succes!

**Geplaatst**: 09-01-05 22:22

Geplaatst: 09-01-05 22:22

Fielychi schreef:
Daarnaast: een pony is een dier en zal een rangorde aanhouden, oftewel iedereen op zijn rug wordt ff uitgeprobeert, vooral als de pony niet duidelijk weet wie de baas is.
Geen elk dier zal een kind onder de gemiddeld 8 jaar zien als een hogere in rang! Vaak zal het dier al wel genoeg oppassen als er een baasje (bij hond bijv.) bij is of een instructrice die hij als hogere in rang ziet (paard dus).

Ohnee?
Wel als die kinderen volgens Parelli zijn opgevoed/getrained Haha!

Kinderen van 4 kunnen een paard al goed op hun plek zetten hoor Tong uitsteken

En rangorde wordt bepaald op de grond, niet als je eenmaal in het zadel zit (en eraf gebokt kunt worden...)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-05 22:30

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-05 22:30

Op bovenstaand berichten (Fielychi en callippo) wil ik ook even reageren..... Hoe komt het dan dat bijvoorbeeld Gamier geen stap verkeerd zal zetten als er een kind op zit? Gaby heeft in het begin vaak op Gamier gezeten en gaf hem vaak de verkeerde hulpen (het is en blijft een kind) en hij deed geen stap verkeerd...... Moet ik eens proberen.... Als ik zit te klote (sorry voor mijn taalgebruik) dan gaat hij in verzet ......

Ik heb bij meerdere paarden gezien dat als er een volwassende op zat hij/zij volledig in protest ging en zodra er een kind op zat hij/zij een watje was/is.......

Callippo kan jij dit uitleggen????

**Geplaatst**: 10-01-05 11:00

Geplaatst: 10-01-05 11:00

ik heb het over een dier! begrijp me niet verkeerd, ik ken genoeg paarden waar een kind van 2 op kan zitten, maar als ik iets van hem vraag me eraf probeert te bokken.
Zoiets ligt aan het karakter, maar ik ben terug gegaan naar de oorsprong: een paard heeft rangorde en zal altijd proberen zo hoog mogelijk te komen. Kan heel goed zijn dat het dier weet dat het kind ook op zijn rug gewoon lager staat in rang voor hem en hem dus geen kwaad in zin heeft. Rangorde wordt ook wel degelijk op de proef gesteld in het zadel! Maar goed, ik ben geen fan van de natural horsemanship... no offence....
Een naar mijn mening kan een kind geen paard aan (ik ben niet bekend met de genoemde parelli methode). Een kind heeft nog geen benul wat er in een paard om gaat, hoe de rangorde werkt, maar dat is mijn mening!

En als laatst nog even rechtzetten: ik had dwingen tussen '' gezet, dat doe ik niet voor niets. Ik heb gelezen dat je dat inderdaad niet doet, maar ik suggereerde juist om haar juist wel te dwingen om op een bepaalde manier met paarden om te gaan. ik zeg niet dat dat de juiste methode is, IK SUGGEREER!

Lees alsjeblieft eerst goed wat ik nou bedoel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-05 11:10

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-05 11:10

Fielychi schreef:
Lees alsjeblieft eerst goed wat ik nou bedoel.

Niet boos worden..... Er gaat toch niets boven een persoonlijk face to face gesprek! Zo zie je maar weer dat geschreven woorden soms tot misverstanden kunnen lijden Knipoog

**Geplaatst**: 10-01-05 11:13

Geplaatst: 10-01-05 11:13

Ik snap wat je bedoeld hoor, het was ook geen aanval tegen jou, maar enkel tegen het feit dat je zegt dat een jong kind nooit een paard de baas zou zijn.

Een paard probeert niet 'altijd hoger in rang te komen' hij probeert enkel te testen of zijn leider nog wel betrouwbaar genoeg is. Paarden zijn van nature volgers en geen leiders, dus met een betrouwbare leider, voelt een paard zich op zijn gemak, en dat kan ook een klein kind zijn. Tenminste, als dat kind heeft geleerd hoe paarden communiceren. En kinderen leren dat veel makkelijker dan volwassenen (helaas).

De dominantieverhouding wordt ook in het zadel wel op de proef gesteld, maar je kan maar beter de grootste 'strijd' gestreden hebben op de grond Lachen

FF over kinderen en paarden die opeens mak worden: hier heb ik zelf nog geen verklaring voor. Ik heb ook een paar keer met een shetje gewandeld die alle volwassenen in de benen beet, maar bij kinderen heel erg lief was. Misschien dat er van kinderen een soort 'onschuld' uitstraalt zoals ze die van (hun) veulens herkennen. Oftewel: het kind is geen leider of concurrent voor ze, maar juist een zwak wezen wat bescherming nodig heeft. Paarden in de kudde gaan ook heel anders om met veulens dan met volwassen shetten, dus ze kunnen heel goed het verschil opmerken tussen formaat en leeftijd. En het ene paard heeft waarschijnlijk meer 'moedergevoel' dan het andere.

Ook is het meestal zo dat een kind niet 'perse iets gedaan wil krijgen' van het paard, waardoor het paard niet in verzet 'hoeft' te komen.

**Geplaatst**: 10-01-05 13:14

Geplaatst: 10-01-05 13:14

Callippo: je hebt gelijk in wat je hierboven mij zegt.
Toch weer een paar puntjes: 'hij probeert enkel te testen of zijn leider nog wel betrouwbaar is'. Klopt, en als hij geen betrouwbare leider zou hebben, zal hij die taak op zich nemen.
Kheb even nagedachten over dat paarden geen leiders zijn maar volgers. Ik denk dat je daar inderdaad gelijk in hebt. Knipoog

Wat je daarna zegt ligt precies mijn punt: 'Tenminste, als het kind heeft geleerd hoe je met paarden moet communiceren. En kinderen leren dit veel makkelijker als volwassenen.' Helemaal mee eens, ALS het kind heeft leren comminiceren. Misschien kan het kind wel communiceren, maar op de verkeerde manier aangezien ze het wel graag wilt, maar niet durft. Misschien moet de dochter beter leren communiceren (poetsen, wandelen, gewoon bij paarden in buurt zijn)
Nog een dingetje: eerst zei je 'rangorde wordt bepaald op de grond, niet als je eenmaal in het zadel zit (en eraf gebokt kunt worden...)' En nu zeg je: 'De dominantieverhouding wordt ook in het zadel wel op de proef gesteld, maar je kan maar beter de grootste 'strijd' gestreden hebben op de grond'. Hier spreek je dus jezelf tegen... Scheve mond

Dus back ontopic: de pony zal misschien het kind zien als een concurrent. Denk dat het een combinatie is van alle factoren bij elkaar: de onzekerheid die je dochter nu uitstraalt en de pony oppikt, het karakter van de pony (doet hij met die onzekerheid iets?) en de algehele omgang. Misschien denkt de pony wel: ik krijg altijd iedereen eraf, gevolg is dat ik dan niks meer hoef te doen en ik ben klaar voor de dag en waarschijnlijk de hele week.
Vicieuze cirkel, misschien dat pony even flink op zijn sodemieter krijgt als hij het weer flikt?
Maar goed, is je dochter nog niet mee geholpen als ze er niet op durft.
Misschien juist zeggen: nu even een tijdje niet, over half jaartje pik je het maar weer op... Maar dan ben ik bang voor datgene wat ik hiervoor al zei: angst krijgen (heeft ze nu), eraan toegeven (als je stopt) en niet meer durven.
Moeilijk, moeilijk... Verward

**Geplaatst**: 10-01-05 14:35

Geplaatst: 10-01-05 14:35

Fielychi schreef:
Nog een dingetje: eerst zei je 'rangorde wordt bepaald op de grond, niet als je eenmaal in het zadel zit (en eraf gebokt kunt worden...)' En nu zeg je: 'De dominantieverhouding wordt ook in het zadel wel op de proef gesteld, maar je kan maar beter de grootste 'strijd' gestreden hebben op de grond'. Hier spreek je dus jezelf tegen...

Ja, het eerste zinnetje had beter kunnen zijn: rangorde kun je beter bepalen op de grond, niet als je eenmaal in het zadel zit (en eraf gebokt kun worden)
Als je het goed voorbereid op de grond, heb je in het zadel nog maar weinig 'strijd' over. Ligt er natuurlijk aan WAT je doet. Als jij simpel grondwerk doet en vervolgens allemaal moeilijke dingen gaat vragen in het zadel, dan kun je niet verwachten dat je paard dat vlekkeloos doet.

Weer on-topic: ik heb ge-pbt en waarschijnlijk gaat dit meisje wel meedoen met een cursus om te leren communiceren met paarden op een veilige manier Lachen

**Geplaatst**: 12-01-05 19:01

Geplaatst: 12-01-05 19:01

wat je nu zegt, daar ben ik het helemaal mee eens, no doubt!
En cursus is goed plan... kwestie van oefenen, oefenen, oefenen en doorzetten..!
SUCCES!

**Geplaatst**: 12-01-05 19:05

Geplaatst: 12-01-05 19:05

Ik heb niet alles gelezen, maar ik zou mijn kind niet eens op zo'n pony laten rijden. Het idee dat ze er elk moment af kan vallen. Zeker gezien het feit dat die pony haar moedwillig eraf wil werken. Veel te gevaarlijk!!!

**Geplaatst**: 12-01-05 20:31

Geplaatst: 12-01-05 20:31

ik durfde vroeger ook nooit te galloperen, zelfs niet aan de longee.
totdat ik op een kleine pony van 26 die nie meer egt goed kon draven maar fijn vond om zacht te galoperen gezet. eerst vond ik het heel moeilijk en was ik erg bang maar later vond ik het heel leuk.
misschien is het goed om haar op een A ponytje te zetten en eerst stappen een tijdje en telkens meer.

**Geplaatst**: 12-01-05 20:40

Geplaatst: 12-01-05 20:40

Fielychi schreef:
8 jaar is ook wel een erg jonge leeftijd om al op een pony gezet te worden dat zijn ruitertje eraf bokt.
Vergeet niet: bijna iedere ruiter heeft in zijn leven een bange periode, juist in de periode moet het ruitertje gesteunt worden door de leuke kanten weer te leren kennen.

Daarnaast: een pony is een dier en zal een rangorde aanhouden, oftewel iedereen op zijn rug wordt ff uitgeprobeert, vooral als de pony niet duidelijk weet wie de baas is. Geen elk dier zal een kind onder de gemiddeld 8 jaar zien als een hogere in rang! Vaak zal het dier al wel genoeg oppassen als er een baasje (bij hond bijv.) bij is of een instructrice die hij als hogere in rang ziet (paard dus).

Back ontopic: of je haar moet 'dwingen' door te gaan...? ik weet het eerlijk gezegd niet, want als ze het niet doet zal ze waarschijnlijk nooit meer vertrouwen in een paard krijgen (hetzelfde wat met uzelf het geval is) dat is gewoon zonde.
Laat haar gewoon weer eens meehobbelen met de oude braverik in een groepsles. Een kind van 8 kan niet voor zichzelf rijden.

Groetjes

poeh.. ken een meisje.. dat haar eigen pony behoorlijk de baas is hoor (7/8/9 geloof ik)

**Geplaatst**: 13-01-05 11:44

Geplaatst: 13-01-05 11:44

jah, ongetwijfeld zijn die ruitertjes er! Was ik er opdie leeftijd maar zo 1!
Punt: gemiddeld zei ik.
Daarnaast natuurlijk verschil in karakter van kind en dier.

Nomineer dit bericht ×