Oorzaak kan zijn bvb omdat het paard puur dressuurmatig gefokt is, omdat je op een dressuurstal staat,...
Bij de meesten is de lol er dan van af. ( Onervaren springruiter + paard dat stopt, dol draait, veel te vroeg/te laat springt,...)
Heb je echter een paard dat vroeger nog behoorlijk gesprongen heeft en waag jij, als pure dressuurruiter daar je eerste sprongen mee, denk ik dat je snel plezier zal hebben in het maken van een sprongetje! (Jij bent onervaren maar hebt een leermeester onder t'zadel, dan dien je vaak enkel mooi recht in een rustig galopje [of zelfs drafje] naar de hindernis te gaan, wat meer naar voor gaan zitten net voor hindernis en de rest komt als vanzelf....)
Ik ben een grote voorstander van een paard niet enkel dressuurmatig te trainen, maar ook af en toe een sprongetje / klein parcours te laten springen. Hetzelfde geldt voor de ruiter. Er is niets mis mee om een sprong te leren nemen en in een behoorlijke stijl een sprong te kunnen nemen al is dat dan op een belachelijk lage hoogte van 50 cm ofzo.......


) laag sprongetje puur voor de 'ontspanning' wil nog wel eens leuk zijn, maar om er nu een heuse springtraining van te gaan maken, nee
. En daar komt ook bij dat ik de ambitie niet heb om een parcourtje rond te kunnen springen. Tuurlijk wil ik wel fatsoenlijk over een sprong kunnen komen, maar verder hoeft van mij niet eigenlijk....
Maar dressuur vind ik ook erg leuk, en endurance lijkt me gaaf en en en...



