Leer je ervan als je van je paard valt ?
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
- xxappiexx
-
- Berichten: 5505
- Geregistreerd: 19-07-02
Geplaatst: 07-07-04 19:54
Ik maak dan een of andere domme fout, zoals over op de grond liggend stroomdraad heen stappen terwijl het stevig waait......je raad natuurlijk al wat er gebeurd dal het draad tussen d'r bene waait...dan kom je erachter dan een weipaal lekker hard aankomt
Of dat ik in m'n eetje in een andere bak ga rijden en de rest van de lessers in de andere bak blijven. Dat Appie dan net zo lang gek blijft foen totdat ik eraf lig. Daar leer ik weer van dat ik haar in zo'n geval dus strenger moet aanpakken. ~~}>
- Supertje
-
- Berichten: 7242
- Geregistreerd: 03-10-02
- Woonplaats: Hoekse waard
Geplaatst: 07-07-04 23:34
Tyrza schreef:Ik kan me daar wel in vinden.
Die keren dat ik er van af viel, was ik eerst een meter of 40 op en neer gestuiterd, waarbij ik gaandeweg een beugel en teugel verloor. Tegelijk weet je dat je gaat vallen, maar je wilt niet.
Je zit dus echt op je paard van: "Niet vallen! Niet vallen! Vallen doet auw, dus niet vallen!" met als gevolg dat je gaat verkrampen.
Ah, vandaar dat ik me nooit pijn doe als ik weer eens van Jordy mieter, áls hij besluit te bokken is hij zo smerig snel dat ik niet eens tijd heb om te denken. Dat is meer van 'Niet val... *boem*'
- Tyrza
-
- Berichten: 10878
- Geregistreerd: 11-03-03
Geplaatst: 07-07-04 23:38
Dan: woeps! Mjn beugel verloren! Niets aan de hand! (wat stijver in het zadel)
Daarna: oh jee, daar gaat de ander! (neigingen tot houvast zoekend)
en tot slot: zitten blijven! zitten blijven! Vallen doet auw, dus zitten blijven! (verkramp!!)
Auw...
- Ineke2
-
- Berichten: 35229
- Geregistreerd: 09-01-01
- Woonplaats: Omgeving Rotterdam
- magic_lover
-
- Berichten: 15628
- Geregistreerd: 27-01-04
- Woonplaats: Roden (Dr)
Geplaatst: 08-07-04 12:23
Supertje schreef:Ik denk juist vaak als ik op de grond lig 'Goh, dát viel mee!'
Ik heb mezelf maar 2 keer echt pijn gedaan, 1x niet eens van de val zelf (kwam netjes op mijn kont terecht), maar omdat het paard me daarna vol in mijn gezicht nasloeg... en 1x brak ik na een ongelukkige val mijn arm, bij die laatste ben ik overigens wel weer opgestapt
Hier op stal loopt een meisje rond, stapt overal op, en beland er ook nogal eens naast. Die landt echter 9 van de 10 keer op haar voetenVolgens mij een kat geweest in haar vorige leven....
Tijdje terug nog erg om gelachen, ze vroeg of ik een paard vast wilde houden, omdat die weleens weg wil vliegen bij het opstappen. Kind stapt op, paard springt met 4 benen de lucht in en ik vlieg mee. Op een gegeven moment toch los moeten laten, paard met kop tussen de benen bokkend door de bak, zij hangt op zijn nek en wordt gelanceerd met een sierlijke boog. Krijgt ze het nóg voor elkaar op haar voeten te landen, en de teugels had ze ook nog vast. Geeft het nog steeds hupsende paard een schop voor zijn reet, en stapt heel droog weer op
Overigens schijn je minder letsel op te lopen als je dronken bent, omdat je dan veel meer ontspannen bent, misschien helpen een paar borrels van tevoren?
misschien heeft ze aan turnen gedaan
- Splash_
-
- Berichten: 12350
- Geregistreerd: 06-10-03
- Woonplaats: Bij Spot <3
Geplaatst door de TopicStarter : 08-07-04 19:05
, 2 keer in 3 dagen )En Kim... ik was vandaag wel heel erg Airborn zeg.. het was ook een van de eerste dingen waar ik om moest lachen toen ik weer in het zadel zat
Ik heb vandaag geleerd dat ;
- Ik Splash nog steeds niet volledig onder controle heb
- Dat Splash een onwijse sukkel is die schrikt van zijn eigen acties
- Dat Splash Onweer-proof is
- Dat ik erg Airborn was maar me niet bezeerd heb
- Dat ik ook op andere plaatsen kan vallen ipv van voor het hek
- En dat ik nog steeds gek op Splash ben
En dat allemaal na weer een val , jeee wat leer je toch veel
- Antoinette
-
- Berichten: 9566
- Geregistreerd: 31-08-02
- Woonplaats: Amsterdam
Geplaatst: 08-07-04 19:19
gijsenkim schreef:vallen wordt ik altijd iets onzeker van......... Ik stap altijd gelijk weer op en ga door doe het gelijk weer.... maar die keer erop ben ik altijd onzeker en moet ik dat weer op gaan bouwen.
Dit is eigenlijk altijd mijn grootste probleem. Dat ik na een val onzeker en angstig wordt.
En als er dan weer een miscommunicatie voorkomt ik verstijf ipv het oplos.
Nou hangt het er wel vanaf HOE het gebeurt is. Ik hoop altijd dat het snel gebeurd. Als het paard een bok geeft of iets dergelijks en ik lig er meteen af is er meestal niets aan de hand, stap ik op en rij verder.
Maar als me kan bedenken dat ik ga vallen en wat er allemaal mis kan gaan komt ten eerste de klap harder aan (omdat ik mijn spieren span) en vind ik het ook veel enger om er daarna weer op te stappen.
Overigens als ik scheef naast een paard hang kies ik er bijna altijd voor om me te laten vallen. Zeker bij jonge paarden probeer ik niet opnieuw om me in het zadel te trekken, dat vinden ze alleen maar enger.
Alleen bij mijn eigen paard als ze weer eens gestruikeld is en door haar (voor)benen is gegaan en vervolgens weer opkrabbelt blijf ik zitten. Die miep van mij kan daar wel tegen, moet ze maar niet zomaar gaan liggen
- joycje
-
- Berichten: 907
- Geregistreerd: 06-10-01
- Woonplaats: arnhem
- Eve_lien
-
- Berichten: 12252
- Geregistreerd: 04-05-04
- Woonplaats: Utrecht
- joycje
-
- Berichten: 907
- Geregistreerd: 06-10-01
- Woonplaats: arnhem
Geplaatst: 09-07-04 18:33
Tyrza schreef:Het is toch ook altijd frappant dat de keren die ik eraf val een erg pijnlijke afloop hebben dat ik dus niet direkt kan opstappen.
En anderen vallen, stappen op en rijden vrolijk verder...
Waar zou dat toch aan liggen??
Ik ken het verhaal Tyrza. Een vriendin van me is er al tientallen keren afgevallen. en niet zo zuinig ook. Maar ze klopt haar kleren af en zit in no time in het zadel.
Ik ben er nu 5 keer afgevallen. ( ik hou het bij
) Maar kon daarna nooit meteen opstappen en ben bij alle vijf de keren naar het ziekenhuis of naar de dokter gebracht.. Feest joh paardrijden
- Schoentje
-
- Berichten: 3857
- Geregistreerd: 15-01-03
- Woonplaats: Geldrop
Geplaatst: 09-07-04 18:47
Ik had als klein kind een pony die overal van schrok, niet gemeen, maar gewoon kijkerig. 3 keer op een dag eraf vallen was dus normaal. Daar ben ik hard van geworden.
Inmiddels lig ik nog regelmatig in het zand te koekeloeren, omdat we altijd verschillende nieuwe paarden krijgen, die allemaal z'n eigen streken hebben. Ik mankeer gelukkig zelden iets, maar vlieg er toch regelmatig erg lomp af.
Het scheeld misschien, dat ik het geluk heb dat ik geen schrik heb en dus ook niet gespannen word tijdens het vallen of al op paard...
idd , toch maar even snel langs de ruitershop