Okkie1 schreef:Zoals mijn stiefvader altijd zegt: Je kunt pas goed rijden als al je vingers even lang gegroeid zijn.
Dat is er een om te onthouden.
Er stond ooit een uitspraak van Reiner Klimke in de Bit: Aan het begin van een interview stapt hij van z'n paard en zegt tegen de verslaggever "Wat is het toch moeilijk hé?" "Wat?" "Paardrijden". En dat uit de mond van zo'n man!
Ik zal dus nooit durven zeggen dat ik goed rij. Je bent nooit uitgeleerd en alles kan altijd beter. Mijn eigen beest kan ik aardig sturen, maar wat is goed? Ik rij niet tussen de witte hekjes maar kom uit in endurance-wedstrijden. Dat vergt weer een heel andere manier van rijden en omgaan met je paard. Oftewel: de definitieve van wat een dressuurruiter "goed rijden" vind en wat een endurance-, spring-, of westernruiter daaronder verstaat zal ook weer verschillen.
Mijn vriend heeft sinds kort ook een paard. Hij is meer van het recreatieve buitenrijden en is al dik tevreden dat hij goed kan blijven zitten en z'n paard een beetje luistert. Die leert vrees ik niet meer verder... en omdat hij kan blijven zitten vind 'ie zelf dat 'ie nog best goed rijdt. Ach, ik ben allang blij dat we zo'n werelds braaf paard voor hem gevonden hebben en mijn vriend is hem niet tot last. Maar echt de sterren van de hemel zullen ze samen niet lopen
Hij is tevreden zo, dan is het toch ook prima? 

) maar heb nog steeds hard les nodig

