sofieenhans schreef:Zijn jullie niet beschaamd????Damn, ik zou in de grond zakken van schaamte moest ik mijn paard een schop geven. Dit doe je toch gewoon niet. Als je paard je met opzet een trap geeft dan is er een reden voor, en die ligt 99% niet bij het paard, maar bij jezelf.
En ja, ik heb al een schop gekregen. Ik heb 2 maanden op het intesief gelegen. Tijd genoeg gehad om na te denken. De schuld lag bij mij. Ik was in fout. dat besef ik, en ik heb geen seconde de schuld op dat paard geschoven. Hij weet niet beter. Kom je in zijn teritorium, doe je iets die hij niet goedkeurt dan is zijn enige verdediging weglopen. Staat hij vastgebonden, dan slaat hij. hij kan het niet zeggen of roepen.
'Een leider laat niet over zich heenlopen' werd hiervoor gezegd. Als je een leiderspositie hebt tegenover je paard, dan zal hij u in geen geval schoppen!!
Als je paard wil schoppen, dan zie je dit toch aankomen. Ze zetten zich, laten het merken aan hun oren.
Wanneer je terugschopt dan stel je u gewoon onderdanig op in plaats van stoer en leider.
Met woorden en lichaamstaal kom je zoveel verder. En ja, met een goede en sterke'foei' kom je heel ver!!!!
Kom jij even foei zeggen dan, als er een steigerende Trix op je afkomt? Je mag het best een keertje komen proberen hoor, maar hoe hard je ook schreeuwt, die pony is nergens van onder de indruk.
Volgens mij kennen paarden geen territorium, toch? Dat hebben toch alleen de dieren die niet in groepsverband leven? Zou voor een kudde leider-paard trouwens een beetje banketstaaf zijn als hij niet in de buurt van zijn kuddegenoten mocht komen, DAT is pas een belediging voor een leider.
Dat een paard je niet zal schoppen als je een leiderpositie hebt, daar heb je wel gelijk in.
Maar hoe wilde je dat op gaan lossen als je die positie nog niet hebt? Met alleen foei kwam IK er niet hoor, ze baggert gewoon over me heen, al roep je met een gigantische megafoon dat ze dat niet mag doen, daar raakt ze echt niet van onder de indruk..
En ja, dat ik dan wat fout heb gedaan, daar heb je dan ook gelijk in, je laat het gewoon niet zo ver komen dat je paard probeert het leiderschap over te nemen, maar als mens zijnde en de paardentaal niet zo geweldig begrijpende als paarden onder elkaar kunnen er fouten van jezelf insluipen waarder je paard dingen gaat proberen, zoals trappen.
En wat doe ik dan? Een flinke bagger trap teruggeven, Trix is een heel dominant paardje, en als ik dat niet doe loopt ze in no-time over je heen. Ik heb haar nu nog maar 3 keer echt een harde knal hoeven geven, nu is het duidelijk wie de baas is en zijn idd wat kleinere tekens genoeg om haar waarschuwen. Maar goed, als je dat wil houden moet je ongelovelijk consekwent (hoe schrijf je dat) zijn, want een paard merkt veel kleinere dingen op dan jij zelf, en zal dus ook, als ie een béétje dominant is snel doorhebben dat je bijvoorbeeld als leider veel pikt, een paard maakt daar gebruik van en zal steeds vaker proberen zelf de baas te worden. Sommige paarden worden er zelfs heel onzeker van, omdat ze niet weten wat ze nu met deze onduidelijke leider aan moeten. Trix durft bijvoorbeeld moeilijk alleen in een bak te blijven, dat is voor mij een teken dat ze me niet al te best vertrouwd, en ik dus ook geen al te beste leider ben. Blijf je echter dus zo duidelijk en consequent (zo dan?
) mogelijk, dan zal je paard er gewoon tevreden mee zijn en je niets flikken. Maar dat betekent dus dat je écht heel streng moet zijn, Trix moet na één zachte aanraking van mijn hand opzij gaan, anders kan ze een flinke tik krijgen. Als ik voet zeg, krijg ik die ook, als ik het bit voorhoud neemt ze die zelf aan en ze houdt haar hoofd stil als ik alles vast wil maken. Als ik op wil stappen staat ze stil, ook als ik het zadel erop wil leggen of aan wil singelen mag ze van mij geen vin verroeren. Eerder was ik in dat soort dingen niet zo streng, maar sinds ze me een keer goed aangevallen had, ben ik veel meer op gaan letten, en hoe duidelijker ik ben, hoe beter ze naar me gaat luisteren. Dus dingen die gister niet mogen, mogen nu ook niet, etc.