Grote mag een...topic

Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
duivelintje
Berichten: 510
Geregistreerd: 13-07-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-04 23:28

maya, het spijt me zeer, maar ik vind je erg negatief overkomen wat betreft je broertje. hij heeft er ook niet om gevraagd om zo te zijn.
ik kan me voorstellen dat het verschrikkelijk is om te zien hoe hij aan de staart van de kat trekt, maar zoals eerder gezegd begrijpt hij waarschijnlijk niet dat hij dat dier daarmee pijn doet. ik begrijp dat hij naar mensen ook niet altijd even makkelijk is (omdat je schreef dat je bij jezelf inmiddels al een hoop kan hebben).
ik weet hoe het is om een gehandicapte in de familie te hebben en ook hoe moeilijk dat soms is.
het doet mij wel pijn om te zien hoe je dat noemt en ik vind het geen smoes om te zeggen dat dat is omdat een hoop mensen geen weet hebben van autisme of een andere handicap. ik vind juist dat het onze taak dan is om uit te leggen wat het dan wel inhoud. een hoop mensen zullen het dan beter begrijpen.
net als dat niet iedereen geschikt is om met dieren om te gaan (of iemand nou een handicap heeft of niet) is ook niet iedereen geschikt om met een handicap om te gaan. sommigen kunnen er niet tegen en anderen weten gewoon niet hoe te handelen (bedoel jou persoonlijk hier niet mee, maar in het algemeen).
waar de 1 baat bij heeft, heeft de ander dat niet zo ook wat de therapeutische werking van dieren betreft (want daar gaat dit topic eigenlijk over).

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 00:01

duivelintje"]
maya, het spijt me zeer, maar ik vind je erg negatief overkomen wat betreft je broertje. hij heeft er ook niet om gevraagd om zo te zijn.
[/quote]
Heb ik om hem gevraagd? Nee, zeker niet, maar ik moet er maar mee leren leven. Net zoals hij met zichzelf moet leren leven... En dat jij mij negatief vind overkomen, so be it, ik ga me er niet druk overmaken, jij kent mijn situatie niet, jij weet niet hoe het is om met mijn broertje te leven, misschien wel met die van je eigen familielid, maar niet met mijn broertje... Daarom kan jij daar niet over oordelen...

[quote="duivelintje"]
ik kan me voorstellen dat het verschrikkelijk is om te zien hoe hij aan de staart van de kat trekt, maar zoals eerder gezegd begrijpt hij waarschijnlijk niet dat hij dat dier daarmee pijn doet. ik begrijp dat hij naar mensen ook niet altijd even makkelijk is (omdat je schreef dat je bij jezelf inmiddels al een hoop kan hebben).
ik weet hoe het is om een gehandicapte in de familie te hebben en ook hoe moeilijk dat soms is.
[/quote]
Dat besef ik ook, heel goed, dus dat hoeven jullie me niet meer uit te leggen Knipoog maar ik ga het daarom echt niet goedkeuren... Dat kan je simpelweg niet van me vragen. En naar mensen is hij idd ook behoorlijk aggressief, hij vraagt altijd negatieve aandacht, constant. Is het niet met mensen dan met dieren, of dan met iets anders (dingen) waar ik zuinig op bent. Hij is slim, en ik geloof dat hij donders goed doorheeft waar ik fijne gevoelens over heb, waar ik bijv. zuinig of trots op heb. En dat hij dan expres dat pijn doet, of kapot maakt, omdat hij dan weet dat ik dat niet kan hebben. En hij dus een reactie krijgt. Ik kan me vaak beheersen, maar niet altijd, mag ik ook een mens blijven met mijn fouten?

[quote="duivelintje schreef:
het doet mij wel pijn om te zien hoe je dat noemt en ik vind het geen smoes om te zeggen dat dat is omdat een hoop mensen geen weet hebben van autisme of een andere handicap. ik vind juist dat het onze taak dan is om uit te leggen wat het dan wel inhoud. een hoop mensen zullen het dan beter begrijpen.

Dat het jou pijn doet, sja, sorry, daar kan ik persoonlijk niks aan doen. En dat je het een smoes vind, sja jouw mening. Maar ik ben persoonlijk een erg nuchter en gehard persoon. Ik noem mijn paard een knol, ik heb zelf poten en geen handen of benen. Ik voel niet de lust om alles exact te benamen, zo zit ik niet in elkaar. Misschien dat je kan begrijpen dat gewoon wat grover van taal of aard ben dan jij, omdat ik een ander mens ben dan jij?

En die taak of last of lust of whatever te gaan uitleggen. Dat heb ik al lang geleden opgegeven. Mensen die niet zelf in zo'n situatie zitten begrijpen het niet, dat doen ze simpelweg niet. Ik vind het heel mooi en idealistisch van jou (jullie?) dat jullie het wel doen, maar ik niet meer. Dan vertel je alles uitgebreid, laat je ook nog een stuk van jezelf en je ziel zien, krijg je als antwoord: Maar waarom doen jullie er dan niet wat aan? Ja duh, dat heb ik net een half uur zitten uitleggen wat we hebben geprobeerd, en waarom dat allemaal niet hielp, nog allemaal vergelijkingen naar andere mensen of aandoeningen getrokken enz. Mensen die niet samenleven met een geestelijk gestoord persoon (hiermee omvat ik dus alle typen, soorten enz. en ik ga niet speciaal voor jullie mijn woordkeuze veranderen, ik blijf trouw aan mezelf...) weten niet hoe het werkelijk is, en dat gaan ze ook nooit doen, totdat ze wel zelf in die situatie komen...

Mag ik ook even opmerken dat ik 18 ben, en dat jullie allebei een behoorlijk stuk ouder zijn dan mij?

VillaNeusjes

Berichten: 6569
Geregistreerd: 03-09-02
Woonplaats: Villa neusjes on tour

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 00:13

mag een autistisch kind paardrijden? ik heb er dubbelzinnige gevoelens bij.
ik zeg ja omdat iedereen de kans moet krijgen om dze mooie sport te leren kennen maar ik zeg ook nee omdat ik het zowaar grotendeels met maya eens ben.
dat het kind geen besef heeft van het feit dat hij niet weet dat hij een dier pijn doet.alez kan hij niets aan doen. maar het paard of elk ander dier merkt het wel.
een ander kind heeft zijn weerwoord klaar en zal terugreageren in een taal die zelfs een autistisch kind nog begrijpt. een autistisch of elk ander kinde met een geestelijke ziekte of hoe je het wilt noemen zal dat bij een dier niet kunnen onderscheiden of het hinnikt van plezier of briest van woede. het vraagt om een reactie en dat krijgt het.
hoewel het in 60 % van de gevallen goed zal aflopen blijf ik erbij dat het gehele paardrijden voor een 'normaal 'mens (no affennce) al een risico is omdat paarden hoewel 'tam' altijd wild zullen blijven en toch zo'n ruime 500 kilo zwaarder zijn ddan ons. voor ons al een risico in de normale omgang. met autistische kinderen vind ik het juist om het ontwetendheid een gevaar.

Sylvia

Berichten: 28820
Geregistreerd: 22-07-03
Woonplaats: Posterholt

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 00:52

De poll is idd weg, maar ik denk dat ik de vraagstelling wel weet ondertussen Lachen

Mijn antwoord luidt niet nee, maar mits.

Zoals Maya al zei: antwoorden hierop worden gegeven vanuit de eigen belevingswereld, en ik kan heel goed begrijpen dat Maya volmondig nee zegt. Overigens, er werd ergens gezegt dat het over autisme ging en dat Maya's broertje niet alleen autisme had, en ze daardoor dus ook niet in zijn algemeenheid te kunnen antwoorden... Autisme is autisme, of het kind er nu 20 andere "kwalen" bij heeft of niet. En als Maya als geen objectieve reactie zou kunnen geven... Waarom dan wel de mensen die geen ervaring met autisme hebben?

Wat het geestelijk gestoord zijn betreft... Sja, ook daar kan ik me niet druk om maken. Persoonlijk vind ik het een groot verschil of ik zeg dat iemand geestelijk gestoord is, of bv Maya. Zij heeft "zo'n" broertje, ik heb er alleen maar 'op afstand' ervaringen mee. Mijn oude buren hebben ook een autistisch kindje. Die buren spraken enkel over gek, gestoord, enz enz. Dat ze er zo over spreken wilt niet zeggen dat ze niet van het kind houden! Als een buitenstaander er zo over spreekt vind ik het een kwestie van onbegrip, of willen kwetsen.

De toelichting op mijn antwoord..: het meisje wat ik eerder aanhaalde was echt zeer contactgestoord. Daar kwam helemaal 0,0 reactie van. Als ze gingen fietsen (en dat deden ze vaak) dan zat ze met haar hoofd op haar schouder AAAAAAAAAAAH te roepen. Aan 1 stuk door. Als ik in de wei aan het rijden was (die lag naast hun huis) of ze tegenkwam in het bos, reageerde ze ook niet. Ze wilde de paarden niet aaien, helemaal niets. Ze riep alleen maar Ah. Nee, zo iemand kun je gewoon NIET op een paard zetten. Ze hadden echter ook een meisje daar dat licht-autistisch was, die stond wel eens te kijken als ik aan het rijden was. Zij vond het wel leuk...

Imoontje
Berichten: 312
Geregistreerd: 21-08-03
Woonplaats: Schiedam

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 09:45

Weet jij wel hoe dat meisje zich van binnen voelt Pervinco, alleen omdat ze volgens JOU niet reageert en alleen maar AAAH roept? Mag ik je een voorbeeld geven? Als je tegen een dove roept dat hij eens moet luisteren of de krukken onder een invalide vandaan schopt omdat je vind dat hij maar eens moet gaan lopen, zo reageren jullie nu op een autist die moeite heeft met contact maken. Ik lees uit ALLES in Maya's antwoord dat ze verschrikkelijk baalt van dat broertje, die haar mooie spulletjes sloopt en haar dieren plaagt. En dat kan ik me best voorstellen hoor, als broer of zus van zo'n kind heb je er niet om gevraagd daar mee opgescheept te worden. Als broer/zus moet je je altijd maar aanpassen en begrip opbrengen, alle aandacht gaat naar dat ene kind. Maar Maya, je bent nu 18 jaar en volwassen. Je kunt ook LEREN om je wat beter uit te drukken omdat je er andere mensen mee kwetst. Ik heb best humor en wij maken ook wel eens lollige opmerkingen over Brian maar om je eigen kind/broertje, gek, gestoord of wat dan ook te noemen terwijl deze kinderen vaak een bijzonder soort intelligentie bezitten vind ik erg vernederend tegenover hen. Als je een buitenlander uitscheld voor achterlijke Turk of wat dan ook dan wordt je aangegeven voor discriminatie maar over een gehandicapte mag dat wel gezegd worden??? Bovendien voelde ik het goed aan bij Maya dat ze eigenlijk denkt dat haar broertje het expres doet... Dat zegt ALLES over jou Maya... dat je dus helemaal niks van zijn aandoening(en) afweet. Als je je er ook maar een BEETJE in had verdiept dan had je geweten dat dát absoluut niet het geval is. Misschien moet je je eens afvragen WAAROM hij alleen maar NEGATIEVE aandacht vraagt. Sorry dat ik zo uit de bocht vlieg maar van de laatste opmerkingen gaan mij haren recht overeind staan. Ik heb mijn totale levensstijl aangepast aan de handicap van mijn zoon omdat hij dat verdient! En ik verwacht van mijn andere kind dat hij zich daar ook aan leert aanpassen, daar wordt je een mooi mens van met compassie voor anderen. Zo, nu heb ik er genoeg over gezegd ik hou er mee op. Mijn stelling is duidelijk.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 12:07

Imoontje"]
Als je tegen een dove roept dat hij eens moet luisteren of de krukken onder een invalide vandaan schopt omdat je vind dat hij maar eens moet gaan lopen, zo reageren jullie nu op een autist die moeite heeft met contact maken.
[/quote]
Ik ben zelf toevallig ook eens slechthorend, en ik zit met zulke opmerkingen niet, ik kan begrijpen dat iemand anders mijn handicap verschrikkelijk irritant ofzo vind. Ik ben zelf een dove kwartel, en dat kan iedereen om mij heen ook zeggen. Iedereen om mij heen mag zeggen dat ie wilt dat ik kon horen, zit ik echt niet mee. Absoluut niet. Het leven is hard, en je moet jezelf harden.

[quote="Imoontje"]
Ik lees uit ALLES in Maya's antwoord dat ze verschrikkelijk baalt van dat broertje, die haar mooie spulletjes sloopt en haar dieren plaagt. En dat kan ik me best voorstellen hoor, als broer of zus van zo'n kind heb je er niet om gevraagd daar mee opgescheept te worden. Als broer/zus moet je je altijd maar aanpassen en begrip opbrengen, alle aandacht gaat naar dat ene kind. Maar Maya, je bent nu 18 jaar en volwassen. Je kunt ook LEREN om je wat beter uit te drukken omdat je er andere mensen mee kwetst.
[/quote]
Je blijft altijd mensen kwetsen, altijd, iedereen valt wel ergens over. Ik ga echt niet mezelf aan alles en iedereen aanpassen zodat ik niet iemand kwets. Ik heb mijn woordkeuze al aangepast hier trouwens, speciaal voor zulke (over?) gevoelige mensen als jij die in de situatie met geestelijk gestoorden zitten. In het dagelijks leven noem ik mijn broertje een halve zool. Want dat is ie eenmaal, doet iedereen in mijn directe omgeving, ik noem mezelf een dove kwartel, ben ik eenmaal, doet ook iedereen in mn directe omgeving. Je moet wel een beetje harden als je met gehandicapten omgaat, dat doe je uit zelfbescherming...

[quote="Imoontje"]
Ik heb best humor en wij maken ook wel eens lollige opmerkingen over Brian maar om je eigen kind/broertje, gek, gestoord of wat dan ook te noemen terwijl deze kinderen vaak een bijzonder soort intelligentie bezitten vind ik erg vernederend tegenover hen. Als je een buitenlander uitscheld voor achterlijke Turk of wat dan ook dan wordt je aangegeven voor discriminatie maar over een gehandicapte mag dat wel gezegd worden???
[/quote]
Ik verwijs naar mijn eerste alinea, voor opmerkingen hierover... Ik ben dan wel benieuwd hoe jij lollige opmerkingen maakt, zonder die kwetsende woorden te gebruiken. Hoe kan dat? Immers, al die woorden mogen niet... En er worden idd grappen gemaakt over onderwerp waar het "niet netjes" voor is, over de dood, over de Tweede Wereldoorlog, en ga zo maar door. Allemaal enorm grove misselijke grappen als je alles zo gaat opvatten. Waarom? Lach mee, leer het leven te relativeren... Als je alles zwaar gaat opnemen, tors je een enorm grote last met je mee...

[quote="Imoontje"]
Bovendien voelde ik het goed aan bij Maya dat ze eigenlijk denkt dat haar broertje het expres doet... Dat zegt ALLES over jou Maya... dat je dus helemaal niks van zijn aandoening(en) afweet. Als je je er ook maar een BEETJE in had verdiept dan had je geweten dat dát absoluut niet het geval is. Misschien moet je je eens afvragen WAAROM hij alleen maar NEGATIEVE aandacht vraagt.
[/quote]
Als ik jou in het echt had gezien, had je nu een enorme klap voor je kop gehad. Dit is een enorm lage opmerking, echt heel laag, valt me tegen van je. Is dit omdat ik niet zo aardig en lief ben voor geestelijk gestoorden? Omdat ik niet vind dat al die mensen zo aardig en lief zijn, en dat je ze alles maar moet kwijtschelden van hun gedrag. Kom op zeg, het leven is niet eerlijk, er worden mensen altijd veel onrecht aangedaan.

Wat betreft dat ik er niets vanaf weet, sjongejonge hoe durf je? die opmerking te maken, je kent mij niet. Je weet niet hoe lang we hier mee bezig zijn, je weet niet hoeveel literatuur ik over alle verschillende "gestoordheden" heb gelezen. Je weet niet hoeveel hulpverleners met hun ideetjes hoe t beter zou gaan zijn langsgekomen, en die ons achterlieten omdat hun ideetjes niet zo goed uitwerkten, en wij met de brokken zaten. Er zijn er ook een paar goede geweest, maar ook een hele hoop matige...

Dat ik denk dat hij het expres doet? Nee, absoluut niet, hij is slim, slim als het hem uitkomt in bepaalde momenten. Hij snapt sommige dingen donders goed, en is ze dan later weer vergeten. Sja, ben er al aan gewend. En nu zal je hier wel weer je bevestiging lezen dat ik zo u vinden dat hij het expres doet. Dat denk ik dus niet, want in het absurde geval dat dat zo zou zijn, dan zou hij er al lang mee gestopt zijn.

Weet ik er niets vanaf? Dat is wederom laag, weet je wat ik lees? Ik lees frustratie, omdat ik niet zeg dat een autist een schattig persoontje is, waar voor gezorgd moet worden dat zijn leventje altijd perfect is. En dat we hem niets aan kunnen aanrekenen.

En die opmerking over mezelf afvragen waarom hij altijd negatieve aandacht vraagt, wederom een lage opmerking. Allemaal persoonlijk en op de man gespeeld. Maar als je het wil weten, dat heeft niet te maken met zijn autistische trekken, maar met een van de andere (onbekende) aandoeningen hij heeft. Weet je dat ik soms wel eens jaloers kan zijn op iemand met "maar" een autist, die weten hoe ze zo'n iemand moeten aanpakken, en alles. Wij niet, wij hebben alles zelf moeten uitvinden en leren, omdat geen enkele specialist ons kan hebben. (En ja, hier ga je ook wel weer een lage opmerking over maken, maar goed, jij trekt je alles aan, doe dat niet, laat het rusten, is ook goed voor je eigen rust)

En waarom het er zo is gekomen dat hij altijd negatieve aandacht trekt? Omdat wij allemaal een leven hebben, iets voor onszelf willen doen, even wat tijd voor onszelf. Maar hij moet áltijd, cónstánt aandacht hebben. Echt cóntinu, en als hij dat niet gelijk krijgt, gaat hij negatieve aandacht vragen, en omdat wij als gezin maar leken waren mbt geestelijk gestoorden. Hebben we daar vrij lang aan toegegeven, wisten wij veel, we zijn ook maar een stel mensen hoor. En ja, omdat we dat dus in het verleden hebben laten gebeuren, weet hij dat, en blijft hij het dus proberen, tot hij wel (negatieve) aandacht krijgt. En omdat we het nu dus zo lang mogelijk negeren, gaat hij steeds verder, totdat hij wel een reactie krijgt.

Een vraag: Heb jij ooit wel eens een scherp mes gericht op je toegekregen? Ik en het gehele gezin meerdere malen, normale gang van zaken, van een steakmes kijken we niet op, dat negeren we. Een groot koksmes niet. En meer van dat soort fratsen, moeten we dat blijven negeren? Moeten we eerst in het ziekenhuis (of in t graf?) belanden? Want ojee, wat als we hem weer negatieve aandacht geven?

[quote="Imoontje schreef:
Sorry dat ik zo uit de bocht vlieg maar van de laatste opmerkingen gaan mij haren recht overeind staan. Ik heb mijn totale levensstijl aangepast aan de handicap van mijn zoon omdat hij dat verdient! En ik verwacht van mijn andere kind dat hij zich daar ook aan leert aanpassen, daar wordt je een mooi mens van met compassie voor anderen. Zo, nu heb ik er genoeg over gezegd ik hou er mee op. Mijn stelling is duidelijk.

Waarom verdient hij dat? Waarom is jouw leven minderwaardig aan hem? Zo zie ik het niet, ik ben bereid om me aan te passen, doe ik al behoorlijk naar mijn mening. Maar ik ga niet mijn leven onderwerpen aan hem, wat jij wel doet. En wat vele moeders van geestelijk gestoorden ook doen, en daardoor oogkleppen op hebben. Jij vindt dat alles maar moet wijken voor hem, omdat hij er niets aan kan doen. Weet je dat zo de meeste ruzies in een gezin ontstaan? Omdat de rest van de familie (incl. de vader vaak ook) niet vindt dat alles moet wijken, wel een groot deel, dat kan nu eenmaal niet anders. Maar het leven zit zo niet in elkaar, ook de rest van de familie heeft recht op een leven. Waarom niet volgens jou? Omdat zij bij toeval in een familie zijn terecht gekomen waar er een geestelijk gestoorde ook in leeft? Ik vraag me af hoe dat andere kind van jou zich wérkelijk voelt... hij/zij zal echt niet zijn werkelijke gevoelens over de situatie durven te geven, want dan komt hij/zij aan moeders lieveling, waar werkelijk álles voor moet wijken. Dat stel je net zelf. Jij beweert nu dat je je ene kind meer lief hebt dan de andere, goh... leuk voor je andere kind...

Siempie

Berichten: 30293
Geregistreerd: 18-01-02
Woonplaats: Beverwijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 12:08

De omschrijving van gestoord: 1 (van personen) geen normale functionering van de geest hebbend. Hieruit blijkt dat gesteelijke gestoord zijn een hele grote groep mensen omvat inclusief autisten.

Wanneer je weet dat als je iets doet wat niet mag en je daarvoor aandacht krijgt doet iets express, want zo iemand heeft verdraaid goed door hoe het werkt. Een dier weet niet waarom het ene moment lief tegen hem wordt gedaan en het volgende moment niet. Een verstandig persoon moet zo'n situatie inschatten en dit proberen te voorkomen.

Wanneer Maya's broetje onder beleiding zou gaan paardrijden kan het vragen om negatieve aandacht ( door bijvoorbeeld het paard te slaan) dan kunnen jullie me niet wijs maken dat het paard begrijpt waarom het geslagen wordt, zelf professionele begeleiding heeft dan geen nut want of a) de jongen wordt op een of andere manier gewezen op zijn handeling
b) het wordt genegeerd en het pijnigen gaat door ( of wordt erger) of stopt, maar dan nog in het laatste geval het paard er al onder geleden.

Buitenzorg

Berichten: 10818
Geregistreerd: 02-10-01
Woonplaats: Spijkenisse

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 13:23

Heb dit topic eens goed doorgelezen en heb zelf geen mening over autistische kinderen en paardrijden en ook geen ervaring mee. Wat me wel opvalt in dit topic is de 2 verschillende idee-en en opvatting van bepaalde boksters. Laat elkaar in de waarde en respecteer elkaars mening. Ik kan me erg vinden in wat Maya zegt, dat zij ook recht heeft op een leven en dat dat niet hoeft te wijken voor het leven van haar broertje. Maar het leven met een ziek kind is imo anders dan het leven met een ziek broertje. Ik bedoel dan emotioneel, omdat je als kind anders tegen over een broertje staat dan als moeder tegenover je eoigen kind.

Cassidy

Berichten: 75551
Geregistreerd: 08-08-01
Woonplaats: Purmerend

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 16:31

Weet je Maya wat ik me nu afvraag? Hoe lang jullie zelf nog door willen gaan met de dreiging van dat Koksmes of zelfs maar dat steakmes tegen je hals aan.

Ik had, als ik jouw ouders was geweest, allang ervoor gezorgd dat je broertje uit huis werd geplaatst. En ik jouw geval geef ik je gelijk, jouw broer kan niet met dieren omgaan. Ik vraag me daarom af waarom jullie ueberhaupt Huisdieren hebben. Als ik me zorgen zou moeten maken om hun veiligheid, dan was degene die de oorzaak daarvoor is degene die als eerste het huis uitgaat. Maar we dwalen af.

Voor de rest lees ik dezelfde frustratie waar je Imoontje van beticht bij jouw ook. Waarom zo hard? Waarom een kop en geen hoofd? Waarom een poot en geen benen? Waarom die muur om je heen bouwen, waar straks niemand meer doorheen kan?

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:08

Cassidy, mijn broertje is nu 11. En ik wil ook dat hij in een tehuis gaat, of dat hij in zo'n dagvullend tehuis gaat, als het eerste niet mogelijk is. Dat lijkt mij het beste voor mijn broertje en ons gezin. Maar mijn moeder wil dat niet, ze is namelijk een moeder, en ze vindt hem nog te jong. En ik zie het idd gebeuren dat we eerst in het ziekenhuis belanden voor er iets gebeurt... Ik heb mijn hoop gesteld op de dag dat hij 14 wordt, en niet meer op de basischool kan (normale) zodat er iets anders geregeld moet worden...

Waarom we nog huisdieren hebben? Omdat we die altijd hebben gehad, en we gaan ons leven niet geheel onderwerpen aan mijn broertje. En daarom hebben we ook zelfstandige dieren die kunnen vluchten, en meestal is er wel iemand in de buurt die ingrijpt voor het te erg wordt.

Waarom zo hard? Wel eens van zelfbescherming gehoord, dingen relativeren en niet alles altijd zo verrekte zwaar en serieus genomen? Hoe denk je dat je anders overleeft? En die muur, sja, zo zie jij het, ik niet...

VillaNeusjes

Berichten: 6569
Geregistreerd: 03-09-02
Woonplaats: Villa neusjes on tour

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:10

ik heb dit nu mee zitten lezen en mijn mening gegeven over het rijden van auistische kinderen. maar voor mijn gevoel zijn we hier erg aan het afdwalen en 1 iemand aan het afkatten voor haar mening. ik dacht dat dit topic bedoeld was om meningen te vergelijken. niet om iemand totaal de grond in te boren om wat zij denkt of voeld over het onderwerp.
wat betreft buitenzorg. ik deel haar mening dat je als moeder-kind een heel ander idee en relatie hebt als broertje- zusje.
en of iemand kop of poot zegt i.p.v. benen en hoofd. tsja ik noem mijn paard ook knol en het heb ook een kop en poten. het hoofd en benen is geralateerd aan het status dat een paard verdiend zou hebben aan zijn bijdrage in de oorlogen bij napoleon. goh een hond doet ook veel werk en heb dus in feite die status ook verdiend maar we geven hem niet. iedereen gelijk toch. kan me er niet zo druk om maken.
persoonlijk hoop ik dat het prutsmuts hier ophoud en dat we doorgaan op het oorspronkelijke onderwerp of een autistisch kind wel of niet zoumogen rijden. niet meer niet minder en al helemaal niet over de opvoeding.
als dat wel zo doorgaat hoop ik van ganse harte dat er een slotje op dit topic komt voordat we in een ware oorlog afstormen (goh kunnen we eindelijk onze edele status verdienen.

verana

Berichten: 2807
Geregistreerd: 24-08-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 19:22

Van mij mag een gehandicapt kind rijden onder begeleiding
Maar alleen als het haalbaar is

Zoals maya's broertje zeg ik ook keihard nee
Waarom jah omdat hij zoals zij zett nagatieve aandacht zoekt en dat kun je niet bij paarden toe laten!
Maar dat is mijn mening

Daarbij ben ik het helemaal mee eens met Buitenzorg over de verhouding broer-zus moeder-kind
Een moeder zal er alles om doen om haar kind bij haar te houden
Maar vaak gaan ze daar de fout in zodat het rest van het gezin er onder lijd.

Sylvia

Berichten: 28820
Geregistreerd: 22-07-03
Woonplaats: Posterholt

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 19:40

Imoontje schreef:
Weet jij wel hoe dat meisje zich van binnen voelt Pervinco, alleen omdat ze volgens JOU niet reageert en alleen maar AAAH roept? Mag ik je een voorbeeld geven? Als je tegen een dove roept dat hij eens moet luisteren of de krukken onder een invalide vandaan schopt omdat je vind dat hij maar eens moet gaan lopen, zo reageren jullie nu op een autist die moeite heeft met contact maken.


Pardon? Is het nodig dat ik mijn stukje ga quoten?? Ik leg mijn antwoord uit: autistische kinderen kunnen rijden, MITS. Die MITS is oa de mate waarin een kind autistisch is. Mijn oude buurmeisje was zwaar autisctisch, die riep alleen maar AAAAH en reageerde nergens op, ook niet op dieren. Zeg ik dan dat een een rotkind is? Dat ze asociaal is? Nee, ik zeg dat ik zeg dat zo iemand geen rijles moet krijgen, omdat er gewoon een gebrek aan reactie is. Fijn, als een paard er tussen uit gaat, en degene die erop zit reageert totaal niet!

Wat het volgens MIJ niet reageren betreft... Ik denk dat ik zelf heel goed weet hoe dat kindje thuis was, ik kwam daar vaak over de vloer en ik sprak dagelijks haar ouders. Denk je dat ik geen verhalen gehoord heb? Dat ze alleen mij negeert en thuis vrolijk rondsprngt met haar ouders? Vergeet het maar lekker! Haar ouders dringen tot op de dag van vandaag niet tot haar door. Haar oma en opa, die er langs wonen, ook niet, de beesten die ze hebben ook niet. Ze ligt alleen maar op de bank of in het fietskarretje AAAAH te roepen.

Duidelijk genoeg, of moet ik het nog een x proberen?

Beetje belachelijk om me zo aan te vallen, ik heb geen verkeerd woord over dat kind gezegt.

Daarbij vind ik, net als de rest, dat er behoorlijk van het onderwerp afgeweken wordt en dat je gewoonweg Maya onderuit aan het schoppen bent nu...

Ann

Berichten: 13709
Geregistreerd: 28-06-03
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 20:23

Citaat:
...Ik heb mijn totale levensstijl aangepast aan de handicap van mijn zoon omdat hij dat verdient! En ik verwacht van mijn andere kind dat hij zich daar ook aan leert aanpassen, daar wordt je een mooi mens van met compassie voor anderen. Zo, nu heb ik er genoeg over gezegd ik hou er mee op. Mijn stelling is duidelijk...


Niet mee eens, ik heb een dochter van 11 die zuurstofgebrek heeft gehad bij de geboorte en een dochter van 4 die een normale bevalling heeft gehad, waarom moet mijn dochter van 4 zich aanpassen omdat haar oudere zus de link soms op een andere manier legt Verward

Ieder kind verdient het dat er rekening met hem/haar wordt gehouden, met of zonder handicap...

Verder vind ik de manier van reageren op Maya haar berichten niet echt in je voordeel spreken Scheve mond

Cassidy

Berichten: 75551
Geregistreerd: 08-08-01
Woonplaats: Purmerend

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 23:48

Citaat:
...Ik heb mijn totale levensstijl aangepast aan de handicap van mijn zoon omdat hij dat verdient! En ik verwacht van mijn andere kind dat hij zich daar ook aan leert aanpassen, daar wordt je een mooi mens van met compassie voor anderen. Zo, nu heb ik er genoeg over gezegd ik hou er mee op. Mijn stelling is duidelijk...


Niet mee eens: je doet je andere kind tekort. En wat jij nu een manier vindt om een kind compassie voor een ander aan te leren, kon wel eens heel anders uitpakken. Namelijk een kind dat psychisch in de knoop zit, omdat ze altijd moest inbinden. Denk daar maar eens over na.

Mijn broer is door mijn ouders nooit anders behandeld dan wij. Hij is ook door ons nooit anders behandelt dan een normaal kind. Haalde hij kattekwaad uit en wisten we dat hij het had gedaan, kreeg hij ook de pen op zijn neus. We hebben hem gepest en hij heeft ons met dezelfde vaart terug gepest. Gevolg was dat hij hetzelfde ook op school deed, wat ontaardde in brulpartijen van de tegenpartij....tja...(meestal kinderen zonder broers of zussen) maar wij vonden het schitterend.

Mijn ouders hebben mijn broer altijd thuis gehad, want dat was verder geen probleem. Maar ik heb situaties gehoord, dat een kind met een geestelijk handicap de boel thuis terroriseerde, dat de moeder nieteens boodschappen mocht doen als kindlief het niet goedvond, en als ze dan wel ging (kind wel of niet mee) dat het dan op een drama uitliep. Zulke kinderen horen de boel thuis niet te dicteren en te terroriseren. Zoals een normaal kind horen ze ook eens te horen dat iets niet kan, en dat ZIJ zich op hun beurt aan dienen te passen.

Voor de rest ga ik met de opmerking mee, dat jij als moeder compleet achter je kind staat. Ik hoop alleen voor jouw, dat je nooit het gevoel gaat krijgen dat je jezelf tekort doet. Want dat gevaar is wel degelijk aanwezig.

Imoontje
Berichten: 312
Geregistreerd: 21-08-03
Woonplaats: Schiedam

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-01-04 00:48

Wat moet ik hier nu allemaal op zeggen? Alles wordt uit zijn verband gerukt. Net of ik mijn andere kind ZWAAR tekort doe door hem te leren om rekening te houden met zijn broer? Enne, natuurlijk doe ik mij zelf al jaren tekort! Brian's vader ging er vandoor toen het te moeilijk voor hem werd en ik heb hem jarenlang alleen opgevoed. Had ik hem dan maar in een tehuis moeten stoppen zodat ik er ook 'vanaf' was? Hij is 10 jaar dus van dezelfde leeftijd als Maya's broertje, ik heb ook alles zelf uit moeten vinden en heb ook de 'foute' hulpverleners meegemaakt en al die andere ellende. Als IK er niet voor 100% voor hem ben WIE DAN WEL? Ik heb voor dit kind gekozen en dat doe ik iedere dag opnieuw door ervoor te kiezen hem thuis te houden. In zijn eigen, veilige wereld.

Maar goed, dit gaat helemaal fout en het lijkt me een goed idee om terug te gaan naar de vraag van dit topic, of een autistisch kind mag paardrijden. Zoals ik al eerder heb vermeld is mijn mening dat dat per kind verschillend is, net als bij gezonde kinderen of kinderen met een ANDERE handicap.

VillaNeusjes

Berichten: 6569
Geregistreerd: 03-09-02
Woonplaats: Villa neusjes on tour

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-01-04 01:23

dus nu voel je je in een hoek gedrukt imoontje omdat alles uit zijn verband word gehaald en dat vind je niet leuk. ditzelfde doe je netzo met maya.
hoop dat je ervan leert...

Drunksheep

Berichten: 9507
Geregistreerd: 08-12-03
Woonplaats: Emmen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-04 08:19

Niet gelijk allemaal zooo negatief, voor Imoontje is dat niet leuk!!! Boos!

Sylvia

Berichten: 28820
Geregistreerd: 22-07-03
Woonplaats: Posterholt

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-01-04 08:46

NathanLover schreef:
Niet gelijk allemaal zooo negatief, voor Imoontje is dat niet leuk!!! Boos!


Voor Maya wel dan?

Drunksheep

Berichten: 9507
Geregistreerd: 08-12-03
Woonplaats: Emmen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-04 08:48

Pervinco"]
[quote="NathanLover schreef:
Niet gelijk allemaal zooo negatief, voor Imoontje is dat niet leuk!!! Boos!


Voor Maya wel dan?
[/quote]

Nee ook niet...

Imoontje
Berichten: 312
Geregistreerd: 21-08-03
Woonplaats: Schiedam

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-01-04 09:24

Ik zie helemaal niet in waarom jullie vinden dat ik Maya zo in een hoek heb gedrukt! Ik heb geconcludeerd wat ik las en dat zie ik nog steeds. Door deze puur op zichzelf gerichte verdediging (zich niet in andermans situatie verplaatsen behalve dan in die van haarzelf) versterkt dat alleen maar. Ik vind dat ze zelf met haar manier van reageren dit soort reakties uitlokt. Ik ben heel correct gebleven vind ik. Maar goed, als jullie met dit topic een oorlog willen creeëren dan gaan jullie je gang maar. Ik heb aan mijn vorige reactie een positieve wending willen geven door terug te keren naar het oorspronkelijke onderwerp maar kennelijk maken er een aantal liever ruzie. Ik zeg het abonnement op van dit topic wat ik wordt er alleen maar boos om. En verdrietig voor zo veel onbegrip voor mensen met een vorm van autisme. Dank voor de mensen die me steunden!

Cassidy

Berichten: 75551
Geregistreerd: 08-08-01
Woonplaats: Purmerend

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-01-04 09:48

Pervinco schreef:
.... autistische kinderen kunnen rijden, MITS. Die MITS is oa de mate waarin een kind autistisch is. Mijn oude buurmeisje was zwaar autisctisch, die riep alleen maar AAAAH en reageerde nergens op, ook niet op dieren. Zeg ik dan dat een een rotkind is? Dat ze asociaal is? Nee, ik zeg dat ik zeg dat zo iemand geen rijles moet krijgen, omdat er gewoon een gebrek aan reactie is. Fijn, als een paard er tussen uit gaat, en degene die erop zit reageert totaal niet!


Maar hoe defineer je niet reageren? Hoe merk je dat je iemand bereikt, of niet bereikt? En wat noem jij paardrijden? Er zijn de nodige vormen van omgaan met paarden op gehandicaptenmaneges, van het liggen op een bed, tot serieuze lessen krijgen op ons niveau, en daartussen is alles mogelijk. En ook al roept een kind allleen maar Aaaah, als er iemand is die het paard vasthoudt en er rondjes mee loopt, kan het paard er ook niet tussenuit knijpen. Okee, dat zie ik niet als les krijgen, maar wel als paardrijden, en degene die erg close zijn met zo'n kind, merken wel degelijk verschil. De paarden waar gehandicapten les op krijgen zijn speciaal voor dit werk uitgezocht, en kunnen tegen het gekrijs en gegil van mentaal gehandicapten.

Buitenzorg

Berichten: 10818
Geregistreerd: 02-10-01
Woonplaats: Spijkenisse

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-01-04 10:15

Imoontje schreef:
Ik heb voor dit kind gekozen en dat doe ik iedere dag opnieuw door ervoor te kiezen hem thuis te houden. In zijn eigen, veilige wereld.


Het laatste wat ik er over kwijt wil Haha!
Idd JIJ hebt voor je kind gekozen, Maya heeft NIET voor een broertje gekozen (Of zusje om het even). Dat bedoelde ik in mijn eerdere reactie al aan te geven dat de relatie moeder-kind heel anders is en niet vergelijkbaar met de relatie broer-zus! Ik hoop dat je dat iig wel inziet. Jouw manier zal correct zijn zoals je met je kind omgaat (want ook ik als moeder weet dat je het beste wil voor je kind), net zoals de manier waarop Maya met haar broertje om gaat.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-01-04 11:09

Dankje Buitenzorg, ik hoop dat mensen die wijze woorden van je zullen lezen Lachen

Imoontje"]
Ik zie helemaal niet in waarom jullie vinden dat ik Maya zo in een hoek heb gedrukt! Ik heb geconcludeerd wat ik las en dat zie ik nog steeds. Door deze puur op zichzelf gerichte verdediging (zich niet in andermans situatie verplaatsen behalve dan in die van haarzelf) versterkt dat alleen maar. Ik vind dat ze zelf met haar manier van reageren dit soort reakties uitlokt. Ik ben heel correct gebleven vind ik.
[/quote]
Wou je zeggen dat jij je wel in een ander zijn situatie verplaatst? Ik kan dat nergens zien, jij praat enkel over jou situatie, en omdat jij mijn mening en situatie aanvalt, ga ik inderdaad die verdedigen vanuit mijzelf

Jij vindt dat ik met mijn manier van reageren "bepaalde" reacties uitlok? Vind ik niet, ik geef mijn mening weer, en blijkbaar ben jij de enige die zo op mij reageert. Als ik nu half Bokt over me heen had, vanwege de manier dat ik reageer, dan heb je gelijk, maar nu is t maar 1 persoon die zo fel reageert.

En jij correct gebleven? Nee, daar ben ik het nou eens niet mee eens. Je schreeuwt tegen me, je beledigt me, en ga zo maar door. Lees mijn lange post op deze pagina maar, waar jij niet eens op reageert. Maar ik zal nog een quote geven, waaruit blijkt dat jij verre van correct reageert. Na die post ben ik idd ook niet zo heel sociaal meer gebleven, met ook een paar aanvallen op de man. Maar jij hebt dat uitgelokt. Ik heb het over deze reactie onder andere...
[quote="Imoontje schreef:
Bovendien voelde ik het goed aan bij Maya dat ze eigenlijk denkt dat haar broertje het expres doet... Dat zegt ALLES over jou Maya... dat je dus helemaal niks van zijn aandoening(en) afweet. Als je je er ook maar een BEETJE in had verdiept dan had je geweten dat dát absoluut niet het geval is. Misschien moet je je eens afvragen WAAROM hij alleen maar NEGATIEVE aandacht vraagt.

bassistje

Berichten: 361
Geregistreerd: 31-03-03
Woonplaats: Spijkenisse

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-01-04 11:44

Pffff heb deze topic nu helemaal doorgelezen en moet eerlijk zeggen dat ik het van alletwee de schrijfsters goed kan begrijpen.Dit omdat ze alletwee vanuit een andere hoek er tegenaan kijken.
Maya vanuit de hoek dat het om haar broertje gaat en Imoontje omdat het om haar eigen kind gaat.
Ik ben zelf vrijwilliger bij het paardrijden met grotendeels autistische kinderen.En mijn menig over de poll is Ja.Autistische kinderen kunnen wel paardrijden, MAAR dit hangt wel in grote mate af van de vorm van autisme af.
Wij hebben verschillende kinderen in de lessen met allemaal een andere graad van autisme.En zodoende kan ik me goed voorstellen wat Maya bedoeld met dat haar broertje niet zou mogen paardrijden.
Deze kinderen worden bij ons helaas ook niet toegelaten omdat zij een gevaar kunnen opleveren voor zichzelf en ook voor ons en onze pony's.
De meeste kinderen die wij hebben( en ook de zwaardere autisten) maken met ons vrijwel geen contact maar met de pony's juist weer wel.
het zorgt er ook voor dat zij zich makkelijker kunnen redden in het dagelijkse leven, bv.lopen gaat soepeler, zelf kunnen eten (met hulp weliswaar) en nog verschillende andere dingen.

Nomgaals, ik kan me dus in alletwee de standpunten van Maya en imoontje goed verplaatsen omdat ik zelf heel goed weet waar ik over praat.
Mijn beide zoons zijn ook autistisch en in mijn directe omgeving heb ik ook vrienden met meervoudig gehandicapte/autistische kinderen.
het leven is namelijk voor mijn vrienden echt zwaar omdat je hele leven in grote lijnen bepaald word door je kind.
Hun hebben ervoor gekozen om hem nu uit huis te plaatsen omdat hij ook gevaar ging opleveren voor hun gezin en hun andere kinderen.
Dus wat dat betreft Maya kan ik me jouw standpunt ook zo goed begrijpen.Hun zoontje( nu 8 jaar oud) pakte ook rustig een mes om dan iedereen te bedreigen. Het heeft wel heel lang geduurd eerdat zij het onder ogen konden zien dat ze het zelf gewoon niet meer aankonden.En ik vermoed dat dit bij jou moeder ook het geval is , omdat het voor jezelf toch voelt als falen.( ik spreek nu grotendeels even uit mezelf hoor Scheve mond weet natuurlijk niet hoe dit bij jou moeder is)
En Imoontje, jouw standpunt over dat je je hele leven omgegooid hebt voor jouw zoon kan ik me ook goed voorstellen als moeder van autistische kinderen.Maar wij hebben er wel voor gekozen om de kinderen van het begin af aan wel te leren dat er grenzen zijn..
Kijk, onverwachts ergens heen gaan is voor een autist fenest omdat ze dat gewoon niet aankunnen.Bij hun zijn duidelijkheid en regelmaat erg belangrijk.Alles moet volgens het zelfde patroon lopen en dat iedere dag weer.Maar wij hebben iedere dag wel dat we ook tijd voor onszelf hebben.

Nogmaals, ik wens iedereen die hiermee persoonlijk te maken heeft heel erg veel sterkte omdat het echt niet altijd prettig is.Maar ik denk dat we beter weer terug on topic kunnen gaan omdat dit in mijn ogen een discussie is die nooit volledig kan worden uitgesproken omdat iedereen er op zijn eigen manier tegenaan kijkt. Knipoog