Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-08-03 11:19

Geplaatst: 22-08-03 11:19

ok sorry ik ben wat uitgevlogen. je hebt gelijk. als je dat wil. ja dan doe je het maar zeker. en ja ik heb een paard gekocht maar ze was nog veulen, dus kan je der niets van band meehebben toch? sorry. ik was me hier heel aan het opmaken, want de laatste tijd veel problemen en raak ik rap kwaad. sorry. niet meer kwaad Haha!

**Geplaatst**: 22-08-03 11:20

Geplaatst: 22-08-03 11:20

Tlove schreef:
jtee, ben jij zo naief!!! ik zeg net hetzelfde zonder boom, tjee zeg!!!
ik hou van mn paard en verkoop ze nooit, en dit hier allemaal is mn mening, of je der mee akkoord bent of niet, kan me geen moer schelen!!!

wie is er hier nou naief? Ik vind dat een mens goed recht heeft om z'n paard te verkopen om wat voor reden dan ook. Heb ik zelf ook al geregeld gedaan (maar ja, dat was ook van meet af aan de bedoeling, de handel). Iones verkoop ik nooit, dat is echt mijn paard zoals bijvoorbeeld lodewijk dat voor Kim is. MAar elk paard dat na iones is gekomen, is voor voldoende geld te koop.

het is echter wel zo, moet ik even ter aanvulling zeggen, dat ik niet een paard aan zomaar iedereen verkoop. Als ik het gevoel heb van een persoon dat ie een paard niet goed behandelt, verkoop ik hem geen paard.

**Geplaatst**: 22-08-03 11:24

Geplaatst: 22-08-03 11:24

dat zou ik nu nooit kunnen, zo een paard verkopen. het is mn eerste paardje en meteen ook een goede koop. dus kan ik mss maar moielijk verstaan dat mensen dat nu willen doen, maar eigenlijk gebeurt dit toch om de haverklap. ook heb ik geen goede herrineringen aan al dat verkoop gedoe. mn lievelings hengst is verkocht geweest, waar ik het hart van in was. mn band met dat paard was enorm, zelfs bijna zo sterk als met mn eigen paard. ik had gewoon iets speciaals met hem. ik kon hem dingen laten doen die niemand kon. alsof ik echt kon praten met hem. en toen was hij verkocht. diep in mn hart wil ik echt die man haten die hem verkocht heeft, maar als ik kijk naar al die andere paarden waar ik niets van band mee heb, worden ook verkocht om de haverklap. dat kan toch niet goed zijn??? zo van de een naar de andere ruiter als een 'ding'????

**Geplaatst**: 22-08-03 11:26

Geplaatst: 22-08-03 11:26

eerlijk gezegd ben ik der nog altijd niet over dat hij verkocht is. sorry ;'(

**Geplaatst**: 22-08-03 11:34

Geplaatst: 22-08-03 11:34

dat verklaart je heftige reactie wel. Sterkte ermee!

**Geplaatst**: 22-08-03 11:35

Geplaatst: 22-08-03 11:35

Tlove schreef:
eerlijk gezegd ben ik der nog altijd niet over dat hij verkocht is. sorry ;'(

Het klinkt raar maar je kunt er aan wennen. IK had vroeger geen keus, ik reed voor een handelaar en ik had ook iets met de paarden die ik reed. Met name 2 paarden van alle paarden die ik ingereden heb zijn heel bijzonder voor me geweest en ik zal ze nooit vergeten. Ik ben vrij nuchter en realistisch dus ik heb er geen verdriet van gehad. MAar ik wil graag weten dat het goed met ze gaat. Helaas weet ik dat van 1 van hen niet.

Vergeet niet dat veel mensen en paarden baat hebben bij verkoop. Niet ieder persoon is geschikt voor ieder willekeurig paard en dan is het paard altijd degene die het onderspit moet delven. Dat is niet leuk. DAn maar liever verkopen. En dan zijn er nog mensen die zelf een paard niet kunnen inrijden. Die moeten dan dus een paard kopen van een "verkoper" die dat wel kan.

**Geplaatst**: 22-08-03 11:35

Geplaatst: 22-08-03 11:35

danke

**Geplaatst**: 22-08-03 11:41

Geplaatst: 22-08-03 11:41

Ik heb geen problemen met verkopen van paarden meer. Ik hecht me niet zo aan paarden. Ik kan wel sterke banden hebben maar als ze weg gaan dan maakt dat voor mij niet zoveel meer uit.

**Geplaatst**: 22-08-03 11:44

Geplaatst: 22-08-03 11:44

Voor het geld kun je beter verkopen als het goed gaat. Maar als amateur wil je er dan meestal niet meer af Haha!

Ik ben er heel wisselend in, ik heb paarden heel makkelijk laten gaan en heel moeilijk. Mijn eigen paarden zie ik meestal niet graag vertrekken, die van een ander maakt me weinig uit.

**Geplaatst**: 22-08-03 11:47

Geplaatst: 22-08-03 11:47

Ik vind die verhalen van een paard gaat nooit bij me weg, is een vriend voor het leven wel heel mooi, maar wij bv die nog bij de pony's rijden kunnen helemaal geen pony houden, als je er niet meer op mag rijden of je bent te groot. En als het niet klikt met een paard, moet je afstan kunnen nemen want dan is het voor paard en ruiter niet meer plezant, ook al heb je er een hechte band mee! Het zal wel voor ieder verschillend liggen, maar mijn pony is dus nu verkocht (gaat oktober weg Huilen

) omdat ik naar de paarden over moet! We hebben dus nu ook een paard, en als het niet klikt gaat hij ook weg! Ik zou het zelf niet willen als mijn paard niet gelukkig bij mij is is en ik niet bij hem!

**Geplaatst**: 23-08-03 20:45

Geplaatst: 23-08-03 20:45

ik weet ook niet hoe het met hem gaat. dat is zo jammer.soms ween ik nog altijd als ik aan hem denk en het is al meer dan ee njaar geleden dat hij verkocht is. ik zal er nooit overraken. het mindert wel maar misschien wil ik der niet echt overraken. want dat kan ook betekenen meer en meer vergeten.

**Geplaatst**: 23-08-03 21:22

Geplaatst: 23-08-03 21:22

Jippie schreef:
Lois gaat niet weg, die blijft bij mij. Lois is mijn vriendje en je vriendje verkoop je niet.

Maar ik kan me voorstellen dat je een keer een paard koopt waarmee het niet klikt. Dan moet je zo dapper zijn om te bekennen dat jullie een slechte match zijn. In dat geval is verkopen beter.
ik wordt altijd een beetje boos op mensen die het paard de schuld gaan geven van de verkoop: "hij wil niet werken". Paardrijden doe je samen met je paard, het is een interactie. Als je niet in staat bent om de fouten en problemen eerst bij jezelf neer te leggen, ben je ook niet in staat om zelf vorderingen te maken.

Hier sluit ik me helemaal bij aan.

Ik heb Rena gekocht VOOR HET LEVEN.

Wil niet met een dier (laten) sollen.
Sowieso niet.

En ZEKER niet met Rena , die is voordat ik haar kocht al veels te vaak verhuisd en van eigenaar gewisseld. Beestje is niet voor niks zo onzeker en nerveuzig....toen ik haar net had was ze net zo'n hondje dat constant met de staart tussen de poten loopt. Durfde niet te vertrouwen , durfde zich niet te hechten. Want ze zou toch weer weggaan , zo kwam ze over Verdrietig

Je merkte echt dat ze geen hoop en durf had om zich te hechten , echt zielig Lovers

Dat is dus een extra reden om haar NOOIT te verkopen.

Nu moet ik wel zeggen , dat als ik haar niet meer kan bieden wat ze verdiend , dat ze dan TOCH weggaat. En dan zal het voor mij veel erger zijn dan voor haar , omdat ze alleen weggaat naar een heerlijk paardlievend nieuw thuis.

Dus als ik geen geld meer heb voor een goede stal met elke dag liefst de hele dag weidegang , geen tijd of lol meer met haar heb , en ze kan het ergens anders echt beter krijgen , dan kies ik toch voor HAAR welzijn en gaat ze weg. Maar niet zomaar , haar geluk moet gegarandeerd zijn , ze verdient niet minder Ach gut

**Geplaatst**: 23-08-03 21:32

Geplaatst: 23-08-03 21:32

Ik riep een jaar lang "voor geen miljoen te koop"
Doe nu een goed bod en bied een goed tehuis, en je kan hem inladen...

Zal even flink janken zijn... maar als ik weet dat hij goed terecht komt...
En ach, er zijn nog zoveel meer lieve paarden Knipoog

**Geplaatst**: 23-08-03 21:43

Geplaatst: 23-08-03 21:43

ik zou als 't nadat de tandarts langs is geweest en je een nieuw zadle hebt het nog niet beter gaat, zou ik er toch over denken har te verkopen, omdat je toch iets meer wilt bereiken ook, zoals je zei.

**Geplaatst**: 24-08-03 20:21

Geplaatst: 24-08-03 20:21

Mijn paarden gaan nooit weg.
Ik heb een dravermerrie die in het begin niets anders wou dan crossen crossen en nog eens crossen Verward

. Op een gegeven moment was het zelfs zo erg dat als ze dit niet kon ze als een of andere gek ging steigeren. Had ik ze toen verkocht omdat ik er toch wel een serieus probleem mee had, dan had ik nu nooit zo'n goed paard gehad.
Knipoog

Je moet jezelf afvragen waarom ze niet wil werken! Dit is jouw verantwoordelijkheid en mijn mening is dat je je van je verantwoordelijkheid ontdoet als je ze verkoopt, je schuift je verantwoordelijk over op een ander. Als je zegt dat ze echt je vriendin is, ben je het haar verschuldigt.
Je hebt er natuurlijk die zeggen dat je eigen geluk (streven naar de top in de sport....) belangrijk is, maar is het geluk van een paard dat dan niet?? Verdrietig

En het is wel degelijk waar dat een paard een gevoelig wezen is dat om z'n baasje gaat geven, ik persoonlijk ken een paard dat zo hard treurde, dat het een week niet heeft gegeten(en dit omdat haar baasje op reis was!!).
Huilen

Maar ja je doet natuurlijk wat je zelf wilt doen, maar als ik van jouw was zou ik twee keer nadenken, ik heb mijn paard nu 3 jaar en het eerste jaar was een hel!! MAAR....nu is het werkelijk niet zo OK dan!

maar zo

als je begrijpt wat ik bedoel

**Geplaatst**: 26-08-03 10:22

Geplaatst: 26-08-03 10:22

Mijn paard gaat in principe nooit meer weg. Overal is een oplossing voor te vinden Lachen

Maar.. Mocht ik ooit eens zodanig in de geldzorgen komen dat hij niet meer te betalen is, dan ga ik er niet voor kromliggen.. Maar dan kan hij altijd nog tijdelijk naar zijn vorige eigenaar Irene Knipoog

**Geplaatst**: 26-08-03 10:33

Geplaatst: 26-08-03 10:33

Wanneer zou ik mijn paard verkopen? als het niet klikt dus...

Had je dit bij mijn eerste paard gevraagd had ik je gezegd NOOOOOIT, ik heb hem ook nooit weggedaan, en geloof mij, makkelijk was hij niet Haha!

Piropo gaat niet weg, daar heb ik echt een band mee, en het klikt, ik heb ongelofelijk veel plezier in het rijden en het "werkt" tussen en met ons.
Maar had ik een paard waarbij het niet echt goed klikte? had ik hem zondermeer verkocht

Ik vind een paard nou eenmaal TE kostbaar (en niet alleen in onderhoud) om em te houden als ik er geen echt plezier meer van kan hebben, en wees eerlijk het is voor het paard ook niet leuk Knipoog

**Geplaatst**: 26-08-03 10:59

Geplaatst: 26-08-03 10:59

De band die ik heb met Licor is nog erg pril (heb hem nu een maandje) maar toch voel ik dat het op alle gebieden super klikt met hem. Ik heb ook heel erg lang naar hem gezocht (een klein jaar) en zal hem dan ook niet snel verkopen. Ik durf niet zeggen NOOIT, want dat zei ik bij Adri ook...

Adri heb ik verkocht... Na 7 jaar (ik had hem vanaf hij 6 maandjes was)... Ik had zo'n ongelooflijk sterke band met hem, gewoon omdat ik hem door en door kende. Hij was mijn kindje. Op rijgebied klikte het volledig niet, we hadden 4 dagen op 7 ruzie en ik verloor heel erg vaak mijn geduld. Dat weet je niet als je een veulen koopt, hoe hij straks zal zijn onder het zadel. In het begin ging alles nog wel, ik had niet meer ambitie dan wat te hobbelen en buiten te rijden. Het inrijden is vrij vlot gegaan, mede omdat ik zo ene band met hem had. Maar op een gegeven moment kreeg ik meer en meer het gevoel dat ik verder wou komen. Ik raakte gefrustreerd en nam dan maar een bijrijdpaard. Wat voor Adri geen oplossing was, want dan reed ik minder met hem. Vorige zomer heb ik dan eindelijk de knoop doorgehakt en hem te koop gezet (na dik 2 jaar twijfels)... In december is hij weggegaan en ik denk niet dat ik ooit zo ongelukkig ben geweest de maanden erna... Huilen

Het ogenblik dat die vrachtwagen dichtgaat en je hem de straat uit ziet rijden... Ik miste hem verschrikkelijk...

De eerste eigenaar kon het niet met hem vinden en besloot hem weer te verkopen... Ik heb meegezocht naar een nieuw baasje, en nu staat hij heel erg gelukkig te zijn bij een meisje dat recreatief met hem rijdt. Tussen hen klikt het echt vreseljk goed, dat kan ik zien. Met mij weigerde hij te springen (ik ben zelf geen springheld) en met haar springt hij nu al een behoorlijk stukje...
Ik mis Adri nog elke dag opnieuw (zelf nu Licor er is), het was een zware beslissing, maar ik MOEST gewoon verder... Als ik twee paarden kon stallen, had ik er gewoon eentje bijgekocht, maar zo is het nu eenmaal niet. OOIT staat Adri weer bij mij, dat weet ik zeker... of dat is toch het plan!

**Geplaatst**: 26-08-03 11:23

Geplaatst: 26-08-03 11:23

Het klikken met een paard gaat niet altijd vanzelf. En soms met de ruiter enorm aan zichzelf werken. In mijn geval betekent dat werken aan mijn beheersing en geduld. Ik heb al wat gewonnen (je wordt er nooit slechter van) en het gaat ook beter. MAar ja. Je moet dat er wel voor over hebben.

**Geplaatst**: 26-08-03 11:33

Geplaatst: 26-08-03 11:33

Desiree schreef:
Het klikken met een paard gaat niet altijd vanzelf. En soms met de ruiter enorm aan zichzelf werken. In mijn geval betekent dat werken aan mijn beheersing en geduld. Ik heb al wat gewonnen (je wordt er nooit slechter van) en het gaat ook beter. MAar ja. Je moet dat er wel voor over hebben.

Ja helemaal waar, maar met Piropo heb ik echt het gevoel.. ik werk met hem, we werken samen aan vooruitgang en natuurlijk gaat het niet altijd van een leien dakje, maar ik merk gewoon dat het "werkt" ik weet echt niet hoe ik dat nu moet uitleggen.......

Ik heb tot voor kort een paard gereden waarmee het pertinent NIET klikte, wat ik ook probeerde, deed enz enz, het was ruzie en dan gaat het plezier er echt vanaf hoor......
Ik heb daar echt mijn best voor gedaan, maar het werkte gewoon niet

Ik ben daar dus ook mee gestopt.

**Geplaatst**: 26-08-03 11:35

Geplaatst: 26-08-03 11:35

Koortje, ik heb dat gevoel soms ook eens met m'n eerste paard.
Ik wil haar dressuur opkrikken want ze is normaal gezien
enkel een springpaard maar het probleem is dat ze moeilijk
ontspannen kan lopen en hierdoor zéééééééééééééér moeilijk
aan de teugel wilt lopen.

Met trekken en zagen zou dat wel gaan, maar dit wil ik niet doen want is zeker niet gezond voor je paard en na een tijdje zou ze in protest beginnen gaan, dus laat dat maar zitten.

Voordat ik rijd logeer ik haar eerst met bijzetteugels die niet heel
strak staan maar waardoor ze gewoon veel meer met haar achterhand moet werken want als ze dit doen gaan ze veel ontspannender lopen
en krijg je ze echt wel gemakkelijker aan de teugel maar lukt ook niet altijd... een TIP IS geduld geduld .... en hopelijk geraakt het niet op.

Nomineer dit bericht ×