Geplaatst joyce B schreef:Hier heb ik dat ook gehad toen mijn pony zijn vriendinnetje kwijt was en we met de andere 2 paarden gingen rijden. Hij was zeiknat en had de hele tijd lopen rennen en hinniken in het land.
Daarna stonden ze dichter achter huis bij de bak en paddock en hebben we hem in de paddock gezet (kleiner en vertrouwder). Dat ging al veel beter, al ging hij wel steeds in de schuilstal staan met zijn hoofd richting uitgang zodat hij wel alles kon overzien.
Het nieuwe paard dat erbij is gekomen hebben we toen ook in de paddock gezet omdat hij snel ging rennen bij stress. Dat gaat ook goed en ook in de bak blijft hij nu rustig als hij alleen achterblijft.
Jullie hebben de paarden verhuisd naar een nieuwe plek, dat was spannend. Ze hadden heel veel steun aan elkaar en kunnen nu niet goed zonder elkaar. Een niet te grote paddock, die ze niet stuk kunnen lopen zou handig zijn. Dan kunnen ze minder snelheid maken en dus minder kans op ongelukken.
Als ze zich veiliger voelen op die nieuwe wei, heb je kans dat ze makkelijker alleen kunnen blijven, als je regelmatig even oefent met 1 paard eruit halen.
Je zou al kunnen beginnen met een klein (ruime stal maat) stukje wei goed afzetten, daar het paard in wat alleen moet blijven, en zelf iets verderweg iets met je paard gaan doen. Zo steeds iets verderweg gaan, maar eerst nog wel in het zich, en natuurlijk weer terugkomen na een tijdje. Als dat goed gaat kun je ook eens kort uit het zicht gaan. En als ze daar aan wennen, die tijd opbouwen.
En derde pony erbij is de snelste en makkelijkste oplossing, en het fijnst voor de paarden. Neem dan een pony waarvan bekend is dat hij makkelijk alleen kan achterblijven. en dan bedoel ik niet een pony die altijd alleen heeft gestaan, want dan heb je juist kans dat hij extra gaat plakken omdat hij nu eindelijk samen met anderen staat. Dat had ik dus met mijn pony toen ik hem net had overgekocht van de eigenaren. Bij hun stond hij alleen, en kon ik altijd makkelijk met hem weg en op buitenrit. Ik zette hem op een pensionstal met andere paarden in de wei en stal en ineens kreeg hij verlatingsangst en kon ik met hem het erf niet meer af zonder staken (onder het zadel) en omkeer acties en erg druk gedrag met dribbelen en hinniken en zenuwen, zelfs aan de hand.
gelukkig ging het met de tijd wel steeds beter, maar heeft me veel zweet en stress gekost en heb heel veel met hem gewandeld aan de hand.
Dit is idd een goeie tip zeg van dat op een klein stukje zetten. Ik ga het eens voorleggen!
Dank je!