Hij vind die ruige spelletjes heerlijk
Een schrammetje maakt mij niks uit, zolang het maar leuk blijft. Hij heeft ook wel bij een ruin gestaan die hem steeds in elkaar timmerde, daar wou ik hem uiteindelijk niet meer bij hebben. Gelukkig had ik de keuze uit nog 3 andere groepen paarden waar hij bij kon.Ik merk gewoon dat hij hier echt zijn "ei" kwijt kan, vroeger stond hij altijd bij die saaie ruinen en merries, en was hij altijd een beetje kliederig. Sinds hij bij de hengsten staat is hij in de omgang echt een stuk prettiger geworden, hij hoeft zijn overtollige energie niet meer op mij te botvieren

Dat elk paard appart op een postzegeltje wei moet vind ik echt onzin, volgens mij is dat nauwjuist de manier waarop je blessures krijgt. Een paard heeft behoefte aan sociaal contact, klieren en stoeien hoort daar ook bij. De één heeft daar meer behoefte aan dan de ander, maar ze zijn niet van glas ofzo. Ze kunnen echt wel wat hebben op dat vlak.
. Ik vindt het echt niet kunnen! Zo krijg je toch hele ongezonde situaties voor een paard... A. Hij heeft geen normale sociale contacten en B. Hij heeft dan zo'n klein stukje tot z'n beschikking dat hij niet eens normaal zal kunnen bewegen (rennen e.d.). Ok, er zijn situaties waarbij bepaalde paarden niet samen kunnen, maar dat zijn m.i. echt uitzonderingen. Dat is geen reden om dan álle paarden apart te zetten. Op mijn weiland staan ze lekker allemaal bij elkaar, ongeacht ras of geslacht en dat gaat heel erg goed. Vorig jaar had ik er wel een ruin bij die de rest compleet overstuur joeg (zelfs 1 over het hek gejaagd, voorbenen aan de ene kant, achterbenen aan de andere kant, en lag helemaal open). Dat was voor mij een reden om hem inderdaad apart te zetten en de eigenaresse te verzoeken om een ander plekje voor haar paard te zoeken!
). 
) En zijn pees was aan gort. Dit is overigens niet meer goed gekomen en ze is uiteindelijk bij de slacht beland..