Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-04-06 21:04

Re:

Geplaatst: 02-04-06 21:04

kijk even in mijn profiel.

**Geplaatst**: 03-04-06 06:01

Re:

Geplaatst: 03-04-06 06:01

ik heb willem van de manege gekocht. slecht is een groot woord, maar happy wastie niete cht.
hij zag er altijd vrij dof uit en keek niet helemaal vrolijk uit zijn ogen. hij had een zadel die niet paste en had dus steeds een open schoftwond.

maar hij was zo lief dat ik hem al wilde leasen voor ik er een pas op gereden had.
iedereen zei ook hoe hij veranderd was sinds ik hem had.
nu na 3,5 jaar ziet hij er super uit. hij is nu 18 en niemand geeft het hem. hij is vrolijk en happy. met rijden is het ook een heel ander paard geworden. hij heeft een stuk meer pit gekregen. heb hem met rijden ook alles weer opnieuw moeten leren en we leren nog elke dag. hij is lang niet meer zo stijf als dat hij was.

krijg niets anders dan complimenten en ik ben blij dat ik willem dalijk (mocht hij niet meer kunnen) een lekker lui leventje kan geven en datie bij mij zijn ouwe dag mag slijten.

**Geplaatst**: 03-04-06 06:39

Re:

Geplaatst: 03-04-06 06:39

@TS: was dat in Rotterdam/Barendrecht? Er lopen natuurlijk nog wel meer verwaarloosde paarden rond maar ik heb een paar maanden geleden iemand van mijn land gestuurd met een paard wat aan jouw beschrijving voldoet, ik denk wel dat hij ergens in de buurt staat.

Die mensen (onbekenden) hadden gebeld of ik nog plek had, en dat had ik toen. Diezelfde middag zijn ze naar het slachthuis gereden en hebben ze een groot bruin slachtpaard gekocht en gewoon bij ons op het land gegooid! Op zich nobel natuurlijk maar toen stonden er meerdere paarden van andere paarden bij ons waaronder veulentjes, en dat paard zat onder de wormen (heel mager), was kreupel, zat onder de horzeleitjes en wie weet wat ze nog meer onder de leden had! Ik heb toen gelijk een quarantaineweide gemaakt ivm besmetting, en in de maand dat ze er stonden heb ik bijna dagelijks gezegd dat ze die eitjes eraf moesten halen en de dierenarts moesten laten komen. Niet gebeurt, ze gingen zelfs nog een week op vakantie zonder voer achter te laten! Dus toen heb ik dat beest nog lopen voeren, toen ze terugkwamen heb ik gezegd: of de dierenarts erbij, of een andere plek zoeken! Ze waren heel boos en zijn direct met paard en al weggegaan!

Nou ja moraal van het verhaal: Ik vind het ok als iemand een paard "red" van de slacht, maar sommige paarden gaan niet voor niets naar de slacht.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-04-06 11:35

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 03-04-06 11:35

Nee, dit paard stond elders.

En mocht zo'n paard te slecht blijken om een 'normaal' leven te hebben breng ik hem persoonlijk bij de slager.
Zomaar een paard aannemen dat bij de slager vandaan komt zou ik ook niet snel doen. De vorige eigenaar neemt aan dat het dier netjes zou worden afgemaakt, om wat voor reden dan ook. Die kant van het verhaal heb ik namelijk ook al eens meegemaakt.

**Geplaatst**: 03-04-06 11:55

Re:

Geplaatst: 03-04-06 11:55

Mijn pony Sylvester hebben mn ouders van de manege gekocht omdat hij naar de slacht zou gaan wegens onberijdbaar.. (ik reed er wel op in de les maar het was alleen bokken en steigeren). de instructeur ging na menig les met een riek de stal in ... hij mestte geen stallen uit....
Het beestje heeft na een paar maanden vertrouwen gekregen en we hebben menig "super gepapierde en beleerde dressuurpony" verslagen (tot woede van de bijbehorende pushende ouders haha). Mijn Atreyu die ik nu 13 jaar heb heb ik gevonden in de krant. Gekocht als super springpaardje maar in werkelijkheid.... scharminkel, hyper nerveus en kon alleen maar in rengalop onder het de man. Ik heb heel wat afgejankt ... zo heeft het een jaar geduurt voordat ze in stap ging met mij erop. Ik heb haar nooit meer kunnen leren als de basis dresuur want van een nieuwe oefening raarkte ze van de kook. Concoursen ging niet want een vlag en ze was op tilt (ben vaak bang geweest voor haar hart.. zo kon ze schrikken). Ze was bang van mannen en ik mocht in het begin niet aan haar benen komen. Ze joeg me uit de wei en op een manege beschuldigde ze mij van dierenmishandeling want "dat paard kon niet zomaar zo zijn geworden" terwijl ik juist probeerde met al het geduld van de werels haar te kalmeren. Ze had een verzakt gehemelte en kon alleen met wil rubberen bitje of bitloos worden gereden. Ik reed volledig op stem want drijven was uit den boze. Ik heb haar nooit geslagen, geschopt of wat dan ook.... alleen maar veeel geduld en liefde en het herhalen van meditatie CD's (bij wijze van) onder het rijden.
Nu heb ik de grootste schat van de wereld.. mijn alles... ze is doro haar verleden helemaal versleten (natuurlijk voordat ik haar had nooit drooggestapt en warmgereden). Bij de foto's bleek dat ze flinke peesblessures heeft gehad (bij mij had ze daarvoor nooit kreupel gelopen) en erge artrose. Ze is nu al drie jaar met pensioen en is helemaal gelukkig! Het gehinnik als ze me ziet is onbetaalbaar! Mishandelde paarden kunnen heel dankbaar worden maar bekijk of jij het aankan. Ik heb een vals paard terug naar de handelaar gebracht omdat ze te gevaarlijk was en ik echt bang voor haar was. Dan kun je het niet aan, hoe graag je ook wilt.
Succes!

**Geplaatst**: 03-04-06 16:17

Re:

Geplaatst: 03-04-06 16:17

vind het niet echt nobel om een slachtpaard op te kopen. zeker niet alstie dus wat mankeerd. das rond uit zielig.

er is een verschil tussen een verwaarloosd paard en een slachtpaard.

**Geplaatst**: 03-04-06 16:24

Re:

Geplaatst: 03-04-06 16:24

is ook zo.. ze moeten medisch niets mankeren... maar als je ziet dat Sylvesje anders ook naar de slacht was gegaan omdat hij bokte en stijgerde...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-04-06 16:29

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 03-04-06 16:29

In het geval van een gevaarlijk paard moet je hem óf zelf de kans geven, óf hem alsnog aan z'n eind helpen. Het komt te vaak voor dat ze van eigenaar naar eigenaar zwerven, en er almaar slechter op worden.
Dat vrees ik voor mijn geval nu ook.....

Hij is nu verkocht , zal ik erachteraan proberen te gaan, of het laten rusten?

**Geplaatst**: 03-04-06 18:31

Re:

Geplaatst: 03-04-06 18:31

Ik heb een jong beestje wat een beetje een probleempaard was,3 jaar lang ong. opgesloten in zijn stal en een klein paddockje,alleen.Het was een hengst en de mensen die hem verzorgden waren bang voor hem.Zo is hij heel dominant geworden en op 3 jarige leeftijd nauwelijks ontwikkeld nog.Gelukkig is hij daarna bij de balingehof terecht gekomen,daar is ie in gedragstherapie gegaan en hebben ze hem gesocialiceerd in een kudde.Je moet hem nog steeds wel goed aanpakken want hij is nog wel snel erg dominant,ook onder het zadel.Verder heeft hij er luchtzuigen aan over gehouden.

**Geplaatst**: 03-04-06 18:32

Re:

Geplaatst: 03-04-06 18:32

Kelly-ann, als ie gevaarlijk is dan zou ik erachter aan gaan.

**Geplaatst**: 03-04-06 19:27

Re: Een paard 'redden' en opknappen...

Geplaatst: 03-04-06 19:27

elady schreef:
PM Casanova even...die is er echt een engel in!

ai,ik ga er van blozen,erica

het is dankbaar werk maar het kost (te) veel geld...
het duurt vaak minimaal enkele maanden en je kan niet alles zelf houden en toch ga je er aan hechten.

verkopen is altijd met verlies..

Nomineer dit bericht ×