Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
)
Anna8 schreef:Je wilt hem zeker niet verkopen!!
Toen ik Toronto kocht dacht ik nog....... dit paard wordt mijn dood
En nu zijn we drie maanden verder, ik rij nog steeds niet alleen in de bak..... zorg ervoor dat er altijd iemand bij is, rij nog met slof, bp en helm........ Maar ik merk wel dat mijn zenuwen om erop te stappen minder worden. Als ik eenmaal zit dan heb ik er ook geen last meer van....... maar voor ik erop stap ben ik best wel even zenuwachtig


Flashh schreef:Bij mij is het hetzelfde gegaan als bij Jakolien. Als meisje van zo'n jaar of 14 af en toe op een paard van een vriendin gereden. Het ging aardig, maar les kreeg ik niet omdat ik dat niet mocht van mijn ouders. Mijn vriendin moest het paard laten inslapen omdat ie ziek was, en het rijden was over. Inmiddels heb ik zelf kinderen en mijn dochter was en is helemaal gek van paarden. Ik kocht voor haar een pony en de kriebels kwamen bij mij ook weer. Ik kon en wilde niet op de pony van mijn dochter rijden, omdat ie ten eerste te klein voor mij is en ten tweede te vurig. Ik ging een paar lessen op de manege nemen, maar vond dit niet zo leuk. Ik besloot een eigen paard te kopen, een 12 jarig paardje dat superbraaf is. Alleen nog niet zoveel gewend onder het zadel. Na een paar flinke valpartijen (kwamen altijd goed af) durf ik alleen nog maar te stappen. Draven durf ik niet laat staan galopperen. Merk aan mezelf dat ik behoorlijk wat techniek mis, en heb wel les. Alleen durf ik gewoon helemaal niks meer, terwijl het paard zo ontzettend braaf is en ontzettend rekening met mij houdt.
Ik zat vol plannen wat ik allemaal met haar wilde gaan doen, maar door die angst kom ik gewoon nit verder. En evengoed wil ik persé verder, dus het is enorm tegenstrijdig allemaal.
Anna8 schreef:Dan loopt de hobby uit de hand en heb ik er geen plezier maar alleen stress van. En dat is zonde want ik steek echt veel tijd in mijn paard maar heb ook een baan en 3 kinderen van 8, 12 en 15 jaar. Ik ben gewoon beter af met een rustiger paard.
En terecht, paardrijden is een te dure en te intensieve hobby om er geen plezier aan te beleven! Veel succes met het zoeken naar een nieuw geschikt paardje en hopelijk vind je het plezier in paardrijden snel weer terug


Anna8 schreef:Flashh schreef:Ik zou zeker geen paard kopen die in het zadel nog niet veel gewend is.

en toen gingen we dus steeds hoger springen en op een gegeven moment zaten we aan de 80 cm ofzo en toen durfde ik dat niet en toen zei ze je MOET! en toen vond ik dat dus niet leuk en zij ging mij de hele tijd aandringen enzo totdat ik erover wou gaan en toen ging hij weigeren en daarna durfde ik dus al helemaal niet meer maar uiteindelijk heb ik hem er wel over gekregen hoewel ik er wel afgevallen was (ja had toen nog weinig ervaring reed toen nog maar een jaar, niet dat ik nu goed kan rijden maar oke
) maar daardoor heb ik nog steeds een beetje last van springangst en durf ik niet zo hoog te springen.. maar gelukkig gaat het met mijn verzorgpony erg goed met het springen (doen we haast nooit) en zo probeer ik langzamerhand mijn vertrouwen in het springen weer terug te krijgen