Sily schreef:
Een flinke tik weggeven kan iedereen, je moet er daarbij ook voor zorgen dat je uitstraalt dat jij de baas bent, en dat ze dus bv tijdens het longeren echt niet op je af hoeft te stormen.
Een grote mond opzetten terwijl je eigenlijk denkt oeioei daar komt ze hebben ze meteen door.
Precies, en dat is het belangrijkste! Je moet geestelijk ook boven je paard staan.
Ik weet nog wel, een pony Chanel, niet te vangen in de wei, die joegen we eerst in een apart afgezet stukje zodat we haar konden pakken. Mijn zusje, die toch wel over zich heen laat lopen, zowel door mensen als door paarden, bewaakte een uitgang, en Chanel, die al aan haar kon zien dat ze twijfelde, rende in volle vaart op mn zusje af, die bang is en opzij gaat. Terwijl toen we de rollen omdraaide, en ik mijzelf groot maakte inde uitgang, maakte ze een stop en stond ze voor mn neus stil. Ze weten precies wat je denkt.
Ik heb ook kort een arabisch ruintje verzorgt die helaas ook erg dominant was, tegen je op steigeren, over je heen lopen (en echt letterlijk óver je heen). Hij was zogenaamd ook overal bang voor, zoals water, trekkers, durfde de schuur niet in, kon niet vast staan...
Ik heb hem toen even gelongeerd, maar ik kon hem niet van mij weg drijven, hij vloog me elke keer aan. Dus elke keer als hij naar mijn mening te dichtbij kwam, dus in mijn 'persoonlijke' ruimte, zette ik hem achteruit, maar omdat hij vrij dominant was had ie daar geen zin in en begon hij tegen me op te steigeren. Toen heb ik hem met de longeerzweep een mep op zijn borst/buik gegeven, waardoor die omlaag kwam, en toen heb ik mijzelf heel boos gemaakt en hem 40 meter achteruit laten lopen (onder luid geschreeuw van mij, met wijzende vingers), maar omdat ik zo boos was en ik dat dus schijnbaar ook uitstaalde, was het paard nder de indruk en liep ie als een lammetje achteruit.... Daarna was het longeren erg makkelijk, hij betrad nooit meer mijn 'persoonlijke' ruimte (als ik stopte stopte hij meteen ook, wel zo'n meter achter me), ik kon hem ineens afspuiten, aan trekkers vast binden, hij stond binnen gewoon vast. Het was een hele andere pony geworden 
Maar onder het zadel was hij altijd al braaf en dat is ook niet veranderd.
Maargoed, dat is dan een pony, dit is een belg, waar je zoiezo denk ik als mens zijnde al meer respect voor hebt. Ik denk inderdaad dat het dier zich zo gedraagt omdat het een paar keer gelukt is zo zijn zin te krijgen en dat vergeten ze niet.
Kunst is dus om nu te leren dat het bij jullie, en dan vooral je vader, niet lukt. Ik zou wel alles samen met je vader doen, het paard moet vooral respect krijgen voor hem.
Opzich is respect makkelijk te winnen hoor, en uit respect komt weer vertrouwen. Je moet alleen wel altijd (en dat moet je eigenlijk bij elk paard) opletten dat het paard respect voor je houdt. Tegen je aan douwen, omver lopen en bijten moet je nooit toelaten, ook niet als hij schrikt ofzo, een paard in de natuur loopt ook niet tegen een boom aan hoor als ze schrikken, dus ze kunnen jouw ook prima ontwijken.
Je moet ook opletten hoe je het paard leid, laat het paard nooit het voortouw nemen. Zorg dat ie maximaal met zijn hoofd naast je loopt, maar hij mag niet verder voor jou komen. Als je dat toelaat vertel je hem weer dat jij hem wel 'volgt'. en dat wil je nou juist niet.
Ik denk dat hij bij jouw zo reageerde omdat hij enigzins niet verwacht had dat hij gestrafd zou worden voor zijn bijterige. Maar misschien dat hij het nu wel accepteerd.
Geplaatst: 07-03-06 19:02 
Mijn paard weet goed genoeg wanneer ze een klap krijgt en wanneer niet. Als ze bijt, spelletjes an het spelen is krijgt ze een klap en doet ze meestal van de voren haar hoofd weg als ze het voelt aankomen nog nooit problemen gehad met aaien. nu is ze tenminste braaf als er een kleine haar komt aaien.
) 
of via ouders thuis).
(in de buurt ook zo'n 'monster' meegemaakt, dat meisje is ook parelli gaan doen, en het beestje zou nu niet braver kunnen zijn)
