Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-01-06 22:49

Re:

Geplaatst: 05-01-06 22:49

Ik herken het zó goed en ik baal er vreselijk van.

Ik ben altijd heel bang voor mijn pony geweest (4 jaar geleden mijn rug gekneusd gehad door zijn geklier), maar hij was de enige waar ik op durfde, want ik wist wat ik van hem kon verwachten en dat gaf mij zekerheid.

Daarintegen heb ik ook nog een jong rijpaard (wordt 4 dit jaar) en ik schijt alle kleuren van de regenboog op haar. En dat terwijl ze nooit een stap verkeerd heeft gezet, tot vandaag... Mijn vriendin was haar aan het rijden en ze onplofte gewoon ineens

Met 4 benen omhoog, bokken, de hele riedel. Vertouwen is nu dus helemaal gezakt tot onder het nulpunt

**Geplaatst**: 05-01-06 23:01

Re:

Geplaatst: 05-01-06 23:01

Heb je dan nu nog altijd angst voor je pony? Of hoe heb je dat overwonnen?

Daar heb ik geen probleem mee, als een paard iets bij een ander doet maakt mij dat niet uit ... Ken bv. zo'n pony die bij een meisje regelmatig begon te bokken, maar serieus bokken .. en dat meisje vloog er dan af .. Ik kroop erop en bij mij deed die dat niet .. Dus had ik ook totaal geen schrik ... Totdat die zich eens verschrok en als een speer er vandoor ging, bokkend en zonder stuur ... En jawel, sindsdien daar ook geen 100% vertrouwen meer in .. (terwijl de pony er ook niks aan kan doen dat die schrok ... was wel beter geweest als die gewoon even opzij was gesprongen

).

**Geplaatst**: 05-01-06 23:30

Re:

Geplaatst: 05-01-06 23:30

Ben gewoon gaan rijden

**Geplaatst**: 05-01-06 23:46

Re:

Geplaatst: 05-01-06 23:46

@Quellian, ik heb hezelfde. Mijn zelfgefokte merrie van inmiddels ook bijna 4 heef ook mijn vertrouwen nog niet, en heeft ook nog geen stap verkeerd gezet. Nu moet ik er wel bij zeggen dat we nog niet zo heel erg lang bezig zijn...

**Geplaatst**: 06-01-06 00:00

Re:

Geplaatst: 06-01-06 00:00

hej meisie,

ik heb een tip voor je.
Ga voor het rijden, voor de spiegel staan en zeg :
Ik kan het! Ik kan het! Ik ben de beste!
net zo lang dat je het zelf geloofd, en vol vertrouwen naar je paard loopt. Word je toch weer ineens bang, bedenk dan weer de spiegel voor je, en zeg het weer!

werkt echt!
en als jij meer (zelf)vertrouwen krijgt, rijd je de sterren van de hemel!

suc6!
xxjes devica

**Geplaatst**: 06-01-06 00:24

Re: Wat te doen bij angst?

Geplaatst: 06-01-06 00:24

Ik ken het probleem maar al te goed. En daarom ben ik ook naar het educatierondje Angst en Paardrijden geweest waar Vonnie84 het denk ik over heeft. Dit werd gegeven door Ulrike Thiel degene achter Hippocampus.

Ik heb het een en ander op papier gezet:

Allereerst werd er uitgelegd dat mens en paard heel verschillend zijn en dat het voor een paard heel angstig kan zijn
om iemand op zijn rug te hebben. Denk maar aan de wilde paarden waar een poema een paard wil aanvallen. Wat doet die poema dan?
Die springt op het paard z'n rug. En wat doen wij? Wij "springen"ook op het paard z'n rug.

Verder is het zo dat we onze paarden te veel vermenselijke door te denken dat paarden dingen expres doen om ons terug te pakken voor iets.
Een paard staat echt niet 23 uur per dag te bedenken wat hij nou weer eens kan doen om z'n ruiter een uurtje te pesten/terug pakken.

Als een paard iets eng vind is het belangrijk om samen er uit te komen, jij moet vertrouwen naar je paard uitstralen omdat een paard altijd
een leider nodig heeft. En als je paard jou als leider ziet kan je hem/haar ook langs enge dingen loodsen maar ook dingen laten doen die hij eigenlijk
niet wil. Begrip voor z'n angst of verzet is daarbij heel belangrijk.

Belangrijk is het om te weten in welke fase van angst je zit. Op een lijn van 0 tot 100 is de eerste helft, de groene fase, een "gezonde" angst
die zelfs bevoordelijk is voor je leren. Want angst hoort bij het verleggen van grenzen. Dit is heel belangrijk om je te realiseren angst hoort erbij.
Wanneer je in de tweede helft zit dan zit je in de rode fase en is het zaak daar uit te komen. Wanneer je heel erg in de tweede helft zit is het zonder hulp
bijna onmogelijk om er uit te komen. Het ombuigen van de rode fase kan lukken door te denken aan de dingen die wel goed gegaan zijn.
Bijvoorbeeld als je wilt gaan rijden en je hebt er geen goed gevoel bij omdat je paard erg opgefokt is dan denk je aan een andere keer dat ze ook zo was
en dat ze aan het eind van de les/rit toch rustig was en je toch lekker gereden had. Je moet nooit denken toen was ze zo en viel ik er af want
dan haal je het negatieve naar boven en ga je neer in de spiraal. Je straalt je positieve of negatieve gevoel af op je paard en die reageert daar weer op.
Je paard pikt ook heel gemakkelijk signalen die jij afgeeft door je lichaamshouding op en dit geeft weer een reactie van je paard.

En dan nu jijzelf :
*Let op je houding een mens krimpt bij angst ineen als een soort foetus houding. Dit betekent dat je onbedoeld mer druk in het zadel geeft door met
je bovenbenen te knijpen, aan de teugels trekt doordat je zelf in achterwaarts elkaar krimpt.
*Let op je ademhaling, een mens gaat bij angst meer inademen dan uitademen gevolg hyperventilatie. gaan briezen net als je paard werkt hier heel erg goed
bij omdat je dan veel uitademt. (Mijn ervaring is dat als mijn paard briest en ik doe mee ze dat echt geweldig vind en er een heel "gesprek"van maakt.
Dit is een oefening die ik regelmatig doe maar die jij ws ook wel kent, is als je wilt gaan draven/galoperen diep in ademen en jezelf groot maken en
je paard gaat draven/galoperen zonder beenhulp en wanneer je wilt stoppen adem je diep uit en maak je jezelf klein en je paard zal uit zichzelf langzamer gaan lopen. Leuk om te merklen dat dit echt werkt. Maar het geeft ook heel goed weer wat er gebeurt al sje gespannen of ontspannen bent.
* Zorg dat je lichamelijke conditie goed is zodat je het ook vol kan houden om je oefeningen/proef/buitenrit te doen want als je moe wordt/bent dan
kan je ook niet meer ontspannen op je paard zitten en dat geeft weer reactie van je paard.

Ulrike Thiel heeft ook een boek geschreven:
"Beter paardrijden kun je leren" uitgeverij Fontaine ISBN 9059560140 daar staan ook wel dingen in die ze vertelde o.a. over het visualiseren en oefeningen hiervoor maar er staan ook gymoefeningen speciaal voor ruiters in.

Nog een tip: ik heb ooit weleens gelezen dat als jezelf angstig bent je een zwaar parfum op moet doen zodat het paard je angst (adrenaline) niet meer goed kan ruiken. Of het waar is weet ik niet maar het heeft mij altijd meer zelfvertrouwen gegeven

Ik hoop dat je hier iets mee kunt. Succes!

P.S. @Vonnie84: Als ik dingen vergeten ben of niet goed opgeschreven heb corrigeer me dan maar hoor .

**Geplaatst**: 06-01-06 00:29

Re:

Geplaatst: 06-01-06 00:29

Cassidy schreef:
@Quellian, ik heb hezelfde. Mijn zelfgefokte merrie van inmiddels ook bijna 4 heef ook mijn vertrouwen nog niet, en heeft ook nog geen stap verkeerd gezet. Nu moet ik er wel bij zeggen dat we nog niet zo heel erg lang bezig zijn...

Mijn merrie wordt ook 4 en daar zijn we ook nog niet zolang mee bezig (ik ben het lange termijn type

). Dat moet allemaal nog groeien en dat komt ook allemaal wel goed

Met mijn pony kan ik lezen en schrijven.

**Geplaatst**: 06-01-06 10:23

Re: Wat te doen bij angst?

Geplaatst: 06-01-06 10:23

Ik heb er ook last van en vond dat het cd'tje can Confident rider heel erg goed is een soort hypnose wat je thuis doet
ook moet je je zelf zegge Ik rij paard en ik vind het heel leuk en ben ook nooit bang (tegen je zelf dan hee) een paar keer per dag en dat gaat best wel goed, ik heb het gedaan omdat ik nooit achter een paard om durfde (ik was door twee ponies getrapt op de zelfde tijd en kon niet weg kome van daar dus) ik zei dus tegen me eige ik loop achter Harry om en ik voel me veilig en echt het gaat redelijk..

je moet dus je Herinering veranderen..ik hoop dat het een beetje helpt

**Geplaatst**: 06-01-06 10:25

Re: Wat te doen bij angst?

Geplaatst: 06-01-06 10:25

ik heb het ook een tijdje gehad maar nu ist weer over (gelukkig)

**Geplaatst**: 06-01-06 10:46

Re:

Geplaatst: 06-01-06 10:46

Appie schreef:
Je schrijft dat het paard al anders aanvoelde toe je ging rondstappen en dat heeft bij jou hoogstwaarschijnlijk al bepaalde gevoelens opgeroepen. En dat voelt een paard feilloos aan! En dan komt er een pony bij waardoor de situatie weer anders wordt en twijfelachtiger.

Een paard wil geleid worden op het moment dat jij hem rijdt. Wanneer ze voelen dat degene die op hen zit onzeker is, dan zullen ze eerder 'vluchten' voor enge, vreemde, onbekende...etc dingen.
Dit is iets heel moeilijks, maar je moet dus echt gaan werken aan je eigen onzekerheid/angst. En dit bouw je niet in een paar dagen/weken/maanden makkelijk op, dit heeft heel veel tijd nodig.

Inderdaad. Dat heb je mooi verwoord. Ik heb hetzelfde probleem als de TS en las in een boek hetzelfde als wat Appie aanhaalt;
Het paard ziet jou als leider, voelt je angst en gaat vervolgens op zoek naar de dingen waarvoor jij bang zou zijn. Het paard denkt nooit dat jij bang bent voor haar maar is ervan overtuigd dat er ergens een 'groot gevaar' op de loer ligt dat jij, als leider, al gezien hebt maar zij zelf nog niet. Daardoor begint het paard op alles te letten, op zoek naar het 'groot gevaar' waarvoor jij zo bang bent. Ze ziet een pony, denkt dat zal best wel het 'grote gevaar' kunnen zijn, en de rest ken je wel: ze begint te blazen, zich op te spannen, jij maakt meer adrenaline, ze voelt dat en dat is de bevestiging voor haar: 'o jee daar is ze inderdaad bang van, dat is vast een heel gemene pony, enzovoort...

**Geplaatst**: 06-01-06 11:06

Re: Wat te doen bij angst?

Geplaatst: 06-01-06 11:06

Citaat:
Als een paard iets eng vind is het belangrijk om samen er uit te komen, jij moet vertrouwen naar je paard uitstralen omdat een paard altijd een leider nodig heeft. En als je paard jou als leider ziet kan je hem/haar ook langs enge dingen loodsen maar ook dingen laten doen die hij eigenlijk
niet wil. Begrip voor z'n angst of verzet is daarbij heel belangrijk.

Hetzelfde wat Appie zegt

**Geplaatst**: 06-01-06 11:19

Re:

Geplaatst: 06-01-06 11:19

Ik weet niet of ik echte angst heb...
Ga enkel nie graag op buitenrit met mijn pony, omdat ze heel hangerig kan doen op dr veulen en overal spoken in ziet...
Verkeersmak is ze weer wel en ook heel lief.
Ik denk dat het aan de ervaring ligt...
Lin is 15, vaak genoeg op buitenrit geweest, M2 gelopen en nu rijd ik sinds 2 jaar op haar.
Voor mij ook wennen en met mijn rijervaring heb ik het idee dat ik het best goed doe.
In de bak is Lin wel te vertrouwen, dan zal ze geen stap verkeerd doen, enkel weet ik dat ze een doordrammer is, sterk is en altijd dr zin wil hebben.
Hetzelfde met mij, dus dat stuit wel eens op ruzie.
Ze zal gelukkig niet bokken of steigeren... Blij toe zeg! Heeft ze in die 2 jaar niet gedaan, ook al heeft ze vaak genoeg straf gehad.
In het begin met haar schrok ik nog erger als zij ergens van schrok en weg spurte...
Dat is al een tijdje weg en schrik ik niet meer en kijk ik niet meer op als ze weer ff spooky doet

Dan rijden we gewoon weer langs de plek 'des onheils' en praat ik tegen dr dat het niks is en wandelt ze er zo weer langs...
Wel fijn dan om te weten dat ze je vertrouwen.

Ik denk dat de angst bij sommige mensen dus ook wel ligt aan de vertrouwensband tussen mens en paard.
Ik stap niet makkelijk op een vreemd paard.
Daar word ik dus heel gespannen van en heb gemerkt dat dat tegen me werkt.
Laatst halverwege buitenrit met vriendin overgestapt op haar paardje, omdat ik op diegene waar ik zat de boel niet vertrouwde en bang was dat ze er vandoor zou gaan.
Op haar paardje voelde het direct beter, terwijl het wel de 1e keer was op dat paardje.

**Geplaatst**: 06-01-06 11:50

Re:

Geplaatst: 06-01-06 11:50

Thnx voor de reacties

Weet wel niet meer wie wat juist heeft gezegd

maar even nog wat dingetjes:

* Het is idd zo dat een paard jouw als leider ziet en dat jij dus vertrouwen moet uitstralen ... En daar had ik op zich geen problemen mee .. Want in de bak is er altijd 1 korte zijde waar het paard in het begin altijd heel kijkerig is (daar staat een haag vlakbij en je weet nooit wat daar allemaal ineens uitspringt he

nu is het ook wel zo dat de katten die daar rondlopen niet echt normaal zijn

) dus ga ik daar altijd eerst rustig langsstappen .. rechtsom gaat meestal, maar linksom wordt er nog al eens getwijfeld .. Daarom stap er ik een paar keer rechtsom en linksom voorbij voordat ik ga draven of weet ik veel wat .... Want dat had ik als tip van iemand gekregen, van als het paard fris is of voelt, dadelijk met lange teugel gaan draven dat die zo wat energie kwijt kan .. Maar ik heb dan zoiets van: dan zoek ik de problemen toch op .. Tenzij ik niet in de buurt van die haag kom natuurlijk, maar ik kan niet altijd op dezelfde volte blijven rijden dus ik moet er ooit eens langs .. En ik doe dat liever in het begin zodat de rest van de tijd daar geen (of weinig) problemen meer zijn ...
* Van die andere pony .. Ook daar had ik in het begin nog geen schrik om het zo te zeggen ... Maar die van mij wou de hele tijd naar die andere pony toe en ik wou gewoon doorrijden en toen begon die wat ambetant te doen .. Ook schrok die andere pony dan van iets en dan schrok die van mij ook ... Dus zaten we daar met 2 springbeesten

Maar daarna bij het uitstappen hebben we gewoon zonder problemen langs mekaar gestapt enzo ... Dus ja, ik denk niet dat het paard door mij dacht van: oh, das een gemene pony (kan natuurlijk wel) maar dat die dingen meer gebeurde omdat hij geen toestemming kreeg naar die pony te gaan + dat die pony dan ook zat rond te springen ... Of zoiets..

Voor de rest zijn er misschien nog dingetjes die ik wou zeggen, maar daar kom ik niet meteen meer op ..

Ohja, nu het alweer een tijdje verder is dat het gebeurd is kijk ik er al heel anders tegenaan ... We hebben het overleefd dus ik kan het ... en daarna heeft die echt fijn gelopen en gewerkt .. Dus dit kan ik de volgende keer ook wel (moest die nog eens zo zijn, maar daar twijfel ik aan omdat het gewoon niet in zijn karakter zit zo te doen .. maar het puur was omdat die een tijdje niks had kunnen/mogen doen volgens mij).

Groetjess

**Geplaatst**: 06-01-06 12:39

Re:

Geplaatst: 06-01-06 12:39

Ik denk dat iedereen die paard rijd wel eens last heeft van angst het blijft een groot, sterk en onvoorspelbaar dier. Je moet jou manier vinden om met die angst om te gaan dat ligt bij iedereen anders.
Ook al heb je een braaf paard gooi hem voor het rijden in de winter periode toch even los of longeer hem puur voor je eigen gevoel.
Ik doe het zelfs nog in de winter ook al is mijn paard bijna 20 in de winter is hij nog fris en wil hij nog wel eens gek doen en dan stap ik er toch geruster op.

Nomineer dit bericht ×