Destijds heb ik ervoor gekozen om mijn lieve ruin niet op de kliniek te laten toen de diagnose werd gesteld. Foute boel.

Ik heb het dier mee genomen naar zijn eigen stal en omgeving en heb in de buurt een dierenarts gezocht die het inslapen op de locatie daar kon verzorgen. Met de staleigenaren een goed gesprek gehad (ivm andere klanten) en zij stelden een mooi afgeschermd stuk beschikbaar waar het kon. Bewust koos ik ervoor om erbij te zijn, geen spijt van. Als laatste heb ik zijn lange staart ingevlochten tot een dikke vlecht en heb deze afgeknipt en voor mezelf bewaard in een mooi kistje. Maar dat is persoonlijk natuurlijk.

Na afloop het lieve dier onder een mooie wollen deken afgedekt en de stalhouder heeft met de bestelde Rendac het dier een paar uur later opgehaald. Dat tafereel kun je zelf beter overslaan, absoluut geen prettig gezicht en je paard is dan toch al overleden.

Dus zo heb ik wel een emotionele beslissing genomen en afscheid beleefd maar toch was het dier al die tijd heel rustig en kijk ik terug op een waardig einde.

Dus mijn advies, regel een begripvolle en goede dierenarts die je wil begeleiden hierin. Een mooi plekje voor het inslapen en afscheid nemen en de Rendac reserveren. Vervolgens de tijden wel goed op elkaar afstemmen!

Heel veel sterkte!